THE BEATLES (1960-1970)

Οι Μπιτλς (Αγγλ. Beatles), ήταν ένα παγκοσμίου φήμης αγγλικό ροκ συγκρότημα από το Λίβερπουλ, αποτελούμενο από τον τραγουδιστή και κιθαρίστα Τζον Λένον (John Lennon), τον τραγουδιστή και μπασίστα Πολ Μακάρτνεϋ (Paul McCartney μετέπειτα Sir Paul McCartney), τον κιθαρίστα Τζορτζ Χάρισον (George Harrison) και τον ντράμερ Ρίνγκο Σταρ (Ringo Starr, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Richard Starkey). Το συγκρότημα έκανε έντονη την παρουσία του κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 και γνώρισε τόσο μεγάλη επιτυχία σε ολόκληρο τον κόσμο, ώστε να παραμένει το πιο δημοφιλές και επαναστατικό συγκρότημα στην ιστορία της μουσικής.

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΟΝΟΜΑΤΟΣ

Η αρχή έγινε με τον John Lennon στα σχολικά του χρόνια, και την skiffle μπάντα του, τους Black Jacks. Στην συνέχεια ονομάστηκαν Quarrymen, από το όνομα του σχολείου Quarry Bank High School. Ο Stuart Sutcliffe (πρώτος μπασίστας του συγκροτήματος και καλός φίλος του John) πρότεινε να αλλάξουν το όνομα τους σε Beetles (σκαθάρια) επηρεαζόμενος από τον Buddy Holly and the Crickets (γρύλοι). Αφού δοκίμασαν ονόματα όπως "Long John and The Beetles", "Johnny and the Moondogs", "The Silver Beatles", "Beat Brothers" κατέληξαν στο "The Βeatles".

Το "e" έγινε "a" κάνοντας λογοπαίγνιο με τη λέξη beat (ρυθμός). O Lennon είπε ότι έκανε λογοπαίγνιο με τις λέξεις beat και less (χωρίς ρυθμό).

Μια άλλη εκδοχή για το όνομα των Beatles είναι ότι εμπνεύστηκε από την ταινία "The Wild One" (1953) με τον Marlon Brando. Οι Beetles ήταν μια συμμορία μοτοσυκλετιστών με δερμάτινα, κάτι που τους έκανε να ταυτιστούν με αυτό το ύφος, πολύ πριν γίνουν γνωστοί ως "τα καλά παιδιά" με κοστούμια και γραβάτες.

Ο John Lennon είχε πει ότι είχε ένα όραμα όταν ήταν 12 χρονών. Eίδε έναν άνθρωπο να βγαίνει μέσα από μια φλεγόμενη πίτα και του είπε "Θα είστε οι Beatles με a, όχι e". Πολλοί τον πίστεψαν, αλλά ο Paul McCartney σε συνέντευξη που έδωσε το 1997 για τον δίσκο του "Flaming Pie" είπε ότι προφανώς ο John αστειευόταν...

ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Οι Μπιτλς σχηματίστηκαν στο Λίβερπουλ το 1959 και η αρχική τους σύνθεση περιλάμβανε τους Τζον Λένον, Πολ Μακάρτνεϋ, Τζορτζ Χάρισον, Στιούαρτ Σατκλιφφ (μπάσο και φωνή), και Πιτ Μπεστ(τύμπανα). Tο πρώιμο ρεπερτόριό τους στηριζόταν σε διασκευές αμερικανικών R&B κομματιών των Chuck Berry και Little Richard. Με την επιστροφή τους από το Αμβούργο στις αρχές του 1961, ο Σατκλιφφ ποφασίζει να αποχωρήσει και ο Μακάρτνεϋ παίρνει το μπάσο. Τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου, ο Brian Epstein γίνεται μάνατζέρ τους, τον Αύγουστο του 1962, αντικαθιστούν τον ντράμερ Πιτ Μπεστ, με τον Ρίτσαρντ Στάρκι (Ρίνγκο Σταρ), και κυκλοφορούν το ιστορικό single "Love Me Do" με παραγωγό τον George Martin που σύντομα θα απολάμβανε τη φήμη του "πέμπτου Beatle". Kαθιερώνουν το image με το ιδιαίτερο κούρεμά τους και τα σακάκια δίχως κολάρο και το "She Loves You" γίνεται το single με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην ιστορία της Bρετανίας.

Με την κυκλοφορία του άλμπουμ τους "With the Beatles" καθιερώνονται όροι όπως "Merseybeat" (για τη μουσική τους) και "Beatlemania" (για την υστερία που προκαλούσαν, ειδικά στο γυναικείο πληθυσμό). Παίζουν στα μεγάλα κλαμπ του Λονδίνου (Palladium, Royal Albert Hall), εμφανίζονται στο εθνικό τηλεοπτικό δίκτυο και το Νοέμβριο του 1963 παίζουν για τη βασίλισσα, αποδεκτοί πλέον από το κατεστημένο κι έχοντας γεφυρώσει το "χάσμα των γενεών". Τον Ιανουάριο του 1964 βρίσκονται στο Παρίσι, όταν μαθαίνουν ότι είναι nο. 1 στις ΗΠΑ.

Ταξιδεύουν στις H.Π.A. όπου χιλάδες θαυμαστές τους τους υποδέχονται στο αεροδρόμιο και η εμφάνισή τους στο δημοφιλέστατο τηλεοπτικό σόου του Εντ Σάλιβαν σημειώνει ρεκόρ τηλεθέασης. Επιστρέφουν στο Λονδίνο με τιμές ηρώων, έχοντας ανοίξει το δρόμο για την "Βρετανική Εισβολή" όπως ονομάστηκε η διάκριση που ακολούθησε των βρετανικών συγκροτημάτων στα αμερικανικά τσαρτς. Τον Ιούλιο του 1964 κάνει πρεμιέρα το πρώτο τους φιλμ "A Hard Day's Night" σε σκηνοθεσία Ρίτσαρντ Λέστερ και σύντομα ακολουθεί το δεύτερό τους φιλμ "Help", αυτή τη φορά σε Τεχνικόλορ. Ο Μακάρτνεϋ γράφει το "Yesterday" και στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ παρασημοφορούνται από τη βασίλισσα. Στη Νέα Υόρκη, τον Αύγουστο του 1965, είναι το πρώτο γκρουπ που παίζει σε στάδιο μπέιζμπολ. Σταδιακά αρχίζουν την παραγωγή πιο περιπετειώδους μουσικής, που οδηγεί σε δίσκους σαν το "Rubber Soul" και το "Revolver". O Χάρισον πειραματίζεται για πρώτη φορά με το ινδικό έγχορδο σιτάρ στο "Norwegian Wood". Tο καλοκαίρι του 1966 ο Λένον δηλώνει σε τηλεοπτική συνέντευξη ότι οι Beatles είναι πιο διάσημοι από τον Ιησού, προκαλώντας κατακραυγή, που εντείνεται όταν ο Μακάρτνεϋ παραδέχεται στην τηλεόραση ότι έχει πάρει LSD. Δίνουν την τελευταία ζωντανή συναυλία της καριέρας τους στο Σαν Φρανσίσκο. Στην καρδιά του "καλοκαιριού της αγάπης" και της επιτυχίας, ετοιμάζεται το επόμενό τους φιλμ, σε ύφος ντοκιμαντέρ (αν και σουρεαλιστικό), το "Magical Mystery Tour", κυκλοφορεί το "Sgt. Pepper's Lonely Heart's Club Band", το οποίο για πολλούς μουσικούςκριτικούς αποτελεί το σημαντικότερο άλμπουμ της ροκ μουσικής.

Στις 25 Iουνίου 1967, στην πρώτη παγκόσμια ταυτόχρονη μετάδοση μέσω δορυφόρου, τραγουδούν το "All You Need Is Love" σε 200 κατομμύρια ανθρώπους. Ήταν μια από τις πιο δυνατές, ιστορικά και συναισθηματικά, στιγμές στην ιστορία της ροκ μουσικής. Aμέσως μετά τον αιφνίδιο θάνατο τού μάνατζέρ τους Μπράιαν Έπσταϊν (Brian Epstein), γνωρίζουν τον Μαχαρίσι Γιόγκι Μαχές (Maharashi Yogi Mahesh) και ενσωματώνουν στοιχεία των ανατολικών φιλοσοφιών. Ιδρύουν φιλόδοξα τη δισκογραφική εταιρεία Apple, που στεγάζει επιχειρηματικά όλες τους τις δραστηριότητες. Θριαμβευτικά, με το "Abbey Road" και το "Let It Be", η ιστορία των Beatles φτάνει στο τέλος της. Το "Let It Be" ήταν το τελευταίο άλμπουμ που κυκλοφόρησαν, όμως το τελευταίο άλμπουμ που ηχογράφησαν ήταν το "Abbey Road".

Οι "Υπέροχοι Τέσσερις" ακολούθησαν προσωπικές καριέρες με αρκετές αξιόλογες στιγμές, που όμως ποτέ δεν πλησίασαν την ακεραιότητα του Beatle-ικού καλλιτεχνικού οράματος. Τον Δεκέμβριο του 1980 ο Λένον δολοφονείται έξω από το σπίτι του στη Nέα Yόρκη και στις 30 Νοεμβρίου του 2001 ο Χάρισον πεθαίνει από καρκίνο στο Los Angeles.