{
  "legislationId": "10_2411",
  "lastUpdate": "2026-08-02T00:15:14.652Z",
  "history": [
    {
      "timestamp": "2026-08-02T00:15:14.652Z",
      "source_url": "https://storage.googleapis.com/lustra-web-prod/pl/sejm/10/legislations/10_2411/text/index.html",
      "model": "gemini-flash-lite-latest",
      "prompt_sent": "\r\nROLE: Fact Checker.\r\nTASK: Compare SOURCE (the original) and SUMMARY (a summary prepared by another AI).\r\n\r\nYour goal is to detect \"FABRICATED SPECIFICS\" (Fabricated Entities) in SUMMARY.\r\n\r\nSOURCE:\r\nTekst ustawy przekazany do Senatu zgodnie z art. 52 regulaminu Sejmu USTAWA z dnia 31 lipca 2026 r. o zmianie ustaw w celu wzmocnienia nadzoru sądowego nad kontrolą operacyjną 1) Art. 1. W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2025 r. poz. 636, z późn. zm. 2) ) w art. 19: 1) w ust. 10 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, sąd uzasadnia.”; 2) ust. 14 otrzymuje brzmienie: „14. Organ Policji, o którym mowa w ust. 1, informuje sąd oraz właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 1, o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zgromadzone podczas jej stosowania materiały.”; 3) po ust. 14 dodaje się ust. 14a w brzmieniu: „14a. Sąd okręgowy oraz właściwy prokurator, o którym mowa w ust. 1, w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 7 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o zakończeniu kontroli operacyjnej. Sąd i prokurator uzasadniają postanowienie. Na postanowienie sądu właściwemu prokuratorowi, o którym mowa w ust. 1, oraz organowi Policji, który stosował kontrolę operacyjną, przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 1) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, ustawę z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, ustawę z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych, ustawę z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, ustawę z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, ustawę z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego, ustawę z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz ustawę z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa. 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 718 i 1366 oraz z 2026 r. poz. 187, 421, 646, 760, 815, 821, 864 i 1004. 2 4) ust. 15j otrzymuje brzmienie: „15j. Organ Policji jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 15h, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach organ Policji może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Organ Policji niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 15h, oraz prokuratora, o którym mowa w ust. 15g, o zniszczeniu tych materiałów.”; 5) ust. 17a otrzymuje brzmienie: „17a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 17, organ Policji niezwłocznie informuje sąd oraz właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 1.”; 6) ust. 20 otrzymuje brzmienie: „20. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, właściwemu prokuratorowi, o którym mowa w ust. 1, oraz organowi Policji, który złożył wniosek o wydanie tego postanowienia, przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”. Art. 2. W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2026 r. poz. 367, 646, 815, 821 i 864) w art. 9e: 1) w ust. 11 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 4, 9 i 10, sąd uzasadnia.”; 2) ust. 15 otrzymuje brzmienie: „15. Organ Straży Granicznej, o którym mowa w ust. 1, informuje sąd oraz właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 1, o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zgromadzone podczas jej stosowania materiały.”; 3) po ust. 15 dodaje się ust. 15a w brzmieniu: „15a. Sąd okręgowy oraz właściwy prokurator, o którym mowa w ust. 1, w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 8 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o zakończeniu kontroli operacyjnej. Sąd i prokurator uzasadniają postanowienie. Na postanowienie sądu właściwemu prokuratorowi, o którym mowa w ust. 1, oraz organowi Straży Granicznej, który stosował kontrolę operacyjną, 3 przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 4) ust. 16j otrzymuje brzmienie: „16j. Organ Straży Granicznej jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 16h, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach organ Straży Granicznej może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Organ Straży Granicznej niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 16h, oraz prokuratora, o którym mowa w ust. 16g, o zniszczeniu tych materiałów.”; 5) ust. 18a i 19 otrzymują brzmienie: „18a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 18, organ Straży Granicznej niezwłocznie informuje sąd oraz właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 1. 19. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 4, 9 i 10, właściwemu prokuratorowi, o którym mowa w ust. 1, oraz organowi Straży Granicznej, który złożył wniosek o wydanie tego postanowienia, przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 6) ust. 20 otrzymuje brzmienie: „20. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, ministrem właściwym do spraw łączności oraz ministrem właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania dokumentacji w związku z zarządzeniem kontroli operacyjnej, dokumentowania kontroli operacyjnej, przechowywania i przekazywania wniosków i zarządzeń, a także przechowywania, przekazywania oraz przetwarzania, kopiowania i niszczenia materiałów uzyskanych podczas tej kontroli, zakres danych gromadzonych w rejestrach, o których mowa w ust. 17a, oraz wzory stosowanych druków i rejestrów, mając na względzie potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów.”; 7) dodaje się ust. 21 w brzmieniu: „21. Minister właściwy do spraw wewnętrznych przedstawia corocznie Sejmowi i Senatowi informację o działalności określonej w ust. 1–19, w tym 4 informacje i dane, o których mowa w art. 10c ust. 1. Informacja powinna być przedstawiona Sejmowi i Senatowi do dnia 30 czerwca roku następnego po roku nią objętym.”. Art. 3. W ustawie z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 529) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 9 w ust. 2 skreśla się wyrazy „art. 11n, art. 11o,”; 2) uchyla się art. 11n i art. 11o; 3) w art. 11p: a) w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Jeżeli jest to konieczne dla skutecznego zapobieżenia popełnianym przez funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz strażaków Państwowej Straży Pożarnej, a także pracowników zatrudnionych w tych służbach, ściganym z oskarżenia publicznego, umyślnym przestępstwom określonym w art. 228 § 1 i 3–6, art. 229 § 1 i 3–5, art. 230 § 1, art. 230a § 1, art. 231, art. 245, art. 246, art. 258, art. 269 oraz art. 299 § 1, 2, 5 i 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383, 1818 i 1872 oraz z 2026 r. poz. 902 i 988) lub ich wykrycia, ustalenia ich sprawców, uzyskania i utrwalenia dowodów, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych pochodzących z tych przestępstw albo ich równowartości, Biuro może korzystać z informacji:”, b) w ust. 7: – zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „Sąd rozpoznaje wniosek jednoosobowo, przy czym czynności sądu związane z rozpoznawaniem tego wniosku realizowane są w warunkach przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji niejawnych oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2026 r. poz. 490, 421, 638, 760, 882 i 901).”, – dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „W posiedzeniu sądu może wziąć udział wyłącznie prokurator i przedstawiciel Inspektora Nadzoru Wewnętrznego.”, 5 c) w ust. 11: – zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „Sąd rozpoznaje wniosek jednoosobowo, przy czym czynności sądu związane z rozpoznawaniem tego wniosku realizowane są w warunkach przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji niejawnych oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego.”, – dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „W posiedzeniu sądu może wziąć udział wyłącznie prokurator i przedstawiciel Inspektora Nadzoru Wewnętrznego.”. Art. 4. W ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych (Dz. U. z 2026 r. poz. 159 i 815) w art. 31: 1) w ust. 11 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 4, 9 lub 10, sąd uzasadnia.”; 2) ust. 15 otrzymuje brzmienie: „15. Organ Żandarmerii Wojskowej, o którym mowa w ust. 1, informuje wojskowy sąd okręgowy oraz właściwego prokuratora do spraw wojskowych o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zgromadzone podczas jej stosowania materiały.”; 3) po ust. 15 dodaje się ust. 15a w brzmieniu: „15a. Wojskowy sąd okręgowy oraz właściwy prokurator, o którym mowa w ust. 1, w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 8 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o zakończeniu kontroli operacyjnej. Sąd i prokurator uzasadniają postanowienie. Na postanowienie sądu organowi Żandarmerii Wojskowej oraz prokuratorowi, o których mowa w ust. 1, przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 4) ust. 16j otrzymuje brzmienie: „16j. Organ Żandarmerii Wojskowej jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 16h, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się 6 w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach organ Żandarmerii Wojskowej może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Organ Żandarmerii Wojskowej niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 16h, oraz prokuratora, o którym mowa w ust. 16g, o zniszczeniu tych materiałów.”; 5) ust. 18a i 19 otrzymują brzmienie: „18a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 18, organ Żandarmerii Wojskowej niezwłocznie informuje sąd oraz właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 1. 19. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 4, 9 lub 10, właściwemu prokuratorowi, o którym mowa w ust. 1, oraz organowi Żandarmerii Wojskowej, który złożył wniosek o wydanie tego postanowienia, przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”. Art. 5. W ustawie z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2026 r. poz. 937 i 1003) w art. 27: 1) w ust. 10 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, sąd uzasadnia.”; 2) ust. 11a otrzymuje brzmienie: „11a. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu i Szefowi ABW przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 3) ust. 14 otrzymuje brzmienie: „14. Szef ABW informuje sąd oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zgromadzone podczas jej stosowania materiały.”; 4) po ust. 14 dodaje się ust. 14a w brzmieniu: „14a. Sąd oraz Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 7 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o zakończeniu kontroli operacyjnej. Sąd i Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy uzasadniają postanowienie. Na postanowienie sądu Szefowi ABW oraz Pierwszemu Zastępcy Prokuratora 7 Generalnego Prokuratorowi Krajowemu przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 5) ust. 15l otrzymuje brzmienie: „15l. Szef ABW jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 15j, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Szef ABW może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Szef ABW niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 15j, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o zniszczeniu tych materiałów.”; 6) ust. 16a otrzymuje brzmienie: „16a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 16, Szef ABW niezwłocznie informuje sąd oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego.”. Art. 6. W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 712 i 718) w art. 17: 1) w ust. 10 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, sąd uzasadnia.”; 2) ust. 14 otrzymuje brzmienie: „14. Szef CBA informuje sąd oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zgromadzone podczas jej stosowania materiały.”; 3) po ust. 14 dodaje się ust. 14a w brzmieniu: „14a. Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 7 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o zakończeniu kontroli operacyjnej. Sąd i Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy uzasadniają postanowienie. Na postanowienie sądu Szefowi CBA oraz Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu przysługuje zażalenie. Do 8 zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego.”; 4) ust. 15j otrzymuje brzmienie: „15j. Szef CBA jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 15h, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Szef CBA może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Szef CBA niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 15h, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o zniszczeniu tych materiałów.”; 5) ust. 16a i 17 otrzymują brzmienie: „16a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 16, Szef CBA niezwłocznie informuje sąd oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego. 17. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu i Szefowi CBA przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego.”. Art. 7. W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego (Dz. U. z 2026 r. poz. 157) w art. 31: 1) w ust. 8 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, sąd uzasadnia.”; 2) ust. 10 otrzymuje brzmienie: „10. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu i Szefowi SKW przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego.”; 3) ust. 13 otrzymuje brzmienie: „13. Szef SKW informuje sąd oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zgromadzone podczas jej stosowania materiały.”; 9 4) po ust. 13 dodaje się ust. 13a w brzmieniu: „13a. Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 5 pkt 2 i 4, wydać postanowienie o zakończeniu kontroli operacyjnej. Sąd oraz Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy uzasadniają postanowienie. Na postanowienie sądu Szefowi SKW oraz Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego.”; 5) ust. 14j otrzymuje brzmienie: „14j. Szef SKW jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 14h, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Szef SKW może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Szef SKW niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 14h, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o zniszczeniu tych materiałów.”; 6) ust. 15a otrzymuje brzmienie: „15a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 15, Szef SKW niezwłocznie informuje sąd oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego.”. Art. 8. W ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, z późn. zm. 3) ) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 118: a) w ust. 8 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, Sąd uzasadnia.”, b) ust. 13 otrzymuje brzmienie: „13. Szef Krajowej Administracji Skarbowej informuje Sąd oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego 3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 1423, 1820 i 1863 oraz z 2026 r. poz. 415, 483 i 846. 10 o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zgromadzone podczas jej stosowania materiały.”, c) po ust. 13 dodaje się ust. 13a w brzmieniu: „13a. Sąd i Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o zakończeniu kontroli operacyjnej. Sąd i Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy uzasadniają postanowienie. Na postanowienie Sądu Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej oraz Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”, d) ust. 16 otrzymuje brzmienie: „16. Na postanowienia Sądu, o których mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu i Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej przysługuje zażalenie.”; 2) w art. 122 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Sąd, niezwłocznie po złożeniu wniosku przez Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego, wydaje postanowienie o dopuszczeniu do wykorzystania w postępowaniu w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe materiałów, o których mowa w ust. 2 pkt 2, gdy jest to niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność nie może być ustalona na podstawie innego dowodu, a także zarządza zniszczenie materiałów, których wykorzystanie w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia Sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Szef Krajowej Administracji Skarbowej może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące.”; 3) w art. 123: a) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów uzyskanych na podstawie art. 118 ust. 1 i 3, a także materiałów uzyskanych w wyniku kontroli operacyjnej, o których mowa w art. 122 ust. 4, 11 których zniszczenie zarządził Sąd, Szef Krajowej Administracji Skarbowej niezwłocznie informuje Sąd oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego.”, b) dodaje się ust. 4 w brzmieniu: „4. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów uzyskanych na podstawie art. 119 ust. 1 i 2, art. 120 ust. 1 i art. 127a ust. 1 i 2 odpowiednio Szef Krajowej Administracji Skarbowej albo naczelnik urzędu celno-skarbowego niezwłocznie informuje Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego albo prokuratora okręgowego właściwego ze względu na siedzibę naczelnika urzędu celno- skarbowego.”. Art. 9. W ustawie z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2025 r. poz. 34, z późn. zm. 4) ) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 46 w ust. 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w art. 42 ust. 1 i 4 oraz art. 44, sąd uzasadnia.”; 2) w art. 49 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Komendant SOP informuje Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zgromadzone podczas jej stosowania materiały.”; 3) po art. 49 dodaje się art. 49a w brzmieniu: „Art. 49a. Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w art. 42 ust. 2 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o zakończeniu kontroli operacyjnej. Sąd i Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy uzasadniają postanowienie. Na postanowienie sądu Komendantowi SOP oraz Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 1871, z 2025 r. poz. 179, 718, 1366 i 1823 oraz z 2026 r. poz. 646, 815 i 821. 12 4) art. 50 otrzymuje brzmienie: „Art. 50. Komendant SOP jest obowiązany do wykonania zarządzenia Sądu Okręgowego w Warszawie o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w art. 48 ust. 4, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Komendant SOP może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Komendant SOP niezwłocznie informuje Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o zniszczeniu tych materiałów.”; 5) w art. 53 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 1, Komendant SOP niezwłocznie informuje Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego.”; 6) art. 54 otrzymuje brzmienie: „Art. 54. 1. Na postanowienia sądu, o których mowa w art. 42 ust. 1 i 4 oraz art. 44, Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu oraz Komendantowi SOP przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego. 2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, ministrem właściwym do spraw łączności oraz ministrem właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania dokumentacji w związku z zarządzeniem kontroli operacyjnej, dokumentowania kontroli operacyjnej, przechowywania i przekazywania wniosków i zarządzeń, a także przechowywania, przekazywania oraz przetwarzania, kopiowania i niszczenia materiałów uzyskanych podczas tej kontroli, zakres danych gromadzonych w rejestrach, o których mowa w art. 52 ust. 1–3, oraz wzory stosowanych druków i rejestrów, mając na względzie potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów.”. Art. 10. 1. Przepisów, o których mowa w: 1) art. 19 ust. 14, 15j i 17a ustawy zmienianej w art. 1, 2) art. 9e ust. 15, 16j i 18a ustawy zmienianej w art. 2, 13 3) art. 31 ust. 15, 16j i 18a ustawy zmienianej w art. 4, 4) art. 27 ust. 14, 15l i 16a ustawy zmienianej w art. 5, 5) art. 17 ust. 14, 15j i 16a ustawy zmienianej w art. 6, 6) art. 31 ust. 13, 14j i 15a ustawy zmienianej w art. 7, 7) art. 118 ust. 13 oraz art. 123 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 8, 8) art. 49 ust. 2, art. 50 i art. 53 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 9 − w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą nie stosuje się w przypadku kontroli operacyjnej zarządzonej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. Przepisów, o których mowa w: 1) art. 19 ust. 14a ustawy zmienianej w art. 1, 2) art. 9e ust. 15a ustawy zmienianej w art. 2, 3) art. 31 ust. 15a ustawy zmienianej w art. 4, 4) art. 27 ust. 14a ustawy zmienianej w art. 5, 5) art. 17 ust. 14a ustawy zmienianej w art. 6, 6) art. 31 ust. 13a ustawy zmienianej w art. 7, 7) art. 118 ust. 13a ustawy zmienianej w art. 8, 8) art. 49a ustawy zmienianej w art. 9 − nie stosuje się w przypadku kontroli operacyjnej zarządzonej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 11. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 19 ust. 21 ustawy zmienianej w art. 1, art. 31 ust. 20 ustawy zmienianej w art. 4, art. 27 ust. 18 ustawy zmienianej w art. 5, art. 17 ust. 18 ustawy zmienianej w art. 6, art. 31 ust. 16 ustawy zmienianej w art. 7 i art. 118 ust. 18 ustawy zmienianej w art. 8, tracą moc z dniem wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 19 ust. 21 ustawy zmienianej w art. 1, art. 31 ust. 20 ustawy zmienianej w art. 4, art. 27 ust. 18 ustawy zmienianej w art. 5, art. 17 ust. 18 ustawy zmienianej w art. 6, art. 31 ust. 16 ustawy zmienianej w art. 7 i art. 118 ust. 18 ustawy zmienianej w art. 8, jednak niepóźniej niż po upływie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy oraz mogą być zmieniane na podstawie przepisów dotychczasowych. 2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 9e ust. 20 ustawy zmienianej w art. 2 oraz art. 54 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 9 tracą moc z dniem wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 9e ust. 20 ustawy zmienianej w art. 2 oraz art. 54 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu 14 nadanym niniejszą ustawą, jednak niepóźniej niż po upływie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 12. Pierwszą informację, o której mowa w art. 9e ust. 21 ustawy zmienianej w art. 2, minister właściwy do spraw wewnętrznych przedstawia Sejmowi i Senatowi w terminie do dnia 30 czerwca 2027 r. Art. 13. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. MARSZAŁEK SEJMU / – / Włodzimierz Czarzasty\r\n\r\nSUMMARY TO EVALUATE:\r\nTitle: Strengthening judicial oversight of law enforcement surveillance\r\nSummary: New laws increase court control over police and security service operations. Courts can now terminate surveillance operations at any time, while services must justify their decisions and destroy illegally obtained materials.\r\nKey Points: Courts gain power to immediately terminate surveillance operations by police, ABW, CBA or SOP, Services must inform courts and prosecutors about surveillance results and progress upon request, Illegally obtained materials must be destroyed within 3 months, extendable by another 3 months, Courts must justify their decisions on surveillance operations, Service heads submit annual reports on surveillance operations to Parliament\r\n\r\nEVALUATION RULES:\r\n1. Check all NUMBERS, DATES, and AMOUNTS in SUMMARY. If any of them is missing from SOURCE -> is_valid: false.\r\n2. Check all NAMES, ORGANIZATIONS, and PLACES in SUMMARY. If any of them is missing from SOURCE -> is_valid: false.\r\n3. Check all specific LEGAL ACTIONS. If that mechanism is not present in SOURCE -> is_valid: false.\r\n\r\nIMPORTANT: Abstract concepts (e.g. \"transparency\", \"trust\") are allowed as conclusions.\r\n\r\nOUTPUT (JSON):\r\n{\r\n  \"is_valid\": true/false,\r\n  \"issue\": \"fabricated_entity\" / \"contradiction\" / \"none\"\r\n}\r\n\r\nFORMATTING REQUIREMENTS:\r\n1. Respond ONLY with a raw JSON object.\r\n2. DO NOT use Markdown code blocks.\r\n3. DO NOT add any introductions or explanations before or after the JSON.\r\n4. The JSON must be valid and ready to parse.\r\n\r\n",
      "ai_response_raw": "{\n  \"is_valid\": true,\n  \"issue\": \"none\"\n}"
    },
    {
      "timestamp": "2026-08-02T00:12:46.983Z",
      "source_url": "https://storage.googleapis.com/lustra-web-prod/pl/sejm/10/legislations/10_2411/text/index.html",
      "model": "kimi-k2.5",
      "prompt_sent": "\r\nYou are an expert in the law of the Poland, whose task is to analyze bills, resolutions, and other legislative documents, and then prepare information from them in an accessible way for citizens. Your goal is to present information so that citizens can assess the impact of legislation on their lives themselves, even without specialized legislative knowledge. Focus on facts and the objective effects of the introduced changes, avoiding value judgments and personal opinions. All legal jargon is forbidden. Present information in a clear, concise, and engaging way, so that it is understandable to a person without legal education. Avoid long, complex sentences. Instead of writing \"the bill aims to amend the tax code...\", write \"Tax changes: new reliefs and obligations for...\". Continue your work until you solve your task. If you are not certain about the generated content, analyze the document again – do not guess. Plan your task well before starting it. In the summary and key points, if possible and justified, emphasize what specific benefits or effects (positive or negative) the law introduces for citizens' everyday life, their rights and obligations, personal finances, safety, and other important issues (e.g. categorical prohibitions and orders, or the most important specific financial and territorial allocations).\r\n\r\nYour response MUST be in JSON format - and contain the following keys.\r\nBefore returning the response, carefully verify that the entire JSON structure is 100% correct, including all commas, curly braces, square brackets, and quotation marks. Invalid JSON is unacceptable and will make it impossible to process your work.\r\n\r\nCarefully analyze the following text of the legal document. This is the content on the basis of which you must generate the summary and key points:\r\n--- DOCUMENT START ---\r\nTekst ustawy przekazany do Senatu zgodnie z art. 52 regulaminu Sejmu USTAWA z dnia 31 lipca 2026 r. o zmianie ustaw w celu wzmocnienia nadzoru sądowego nad kontrolą operacyjną 1) Art. 1. W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2025 r. poz. 636, z późn. zm. 2) ) w art. 19: 1) w ust. 10 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, sąd uzasadnia.”; 2) ust. 14 otrzymuje brzmienie: „14. Organ Policji, o którym mowa w ust. 1, informuje sąd oraz właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 1, o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zgromadzone podczas jej stosowania materiały.”; 3) po ust. 14 dodaje się ust. 14a w brzmieniu: „14a. Sąd okręgowy oraz właściwy prokurator, o którym mowa w ust. 1, w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 7 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o zakończeniu kontroli operacyjnej. Sąd i prokurator uzasadniają postanowienie. Na postanowienie sądu właściwemu prokuratorowi, o którym mowa w ust. 1, oraz organowi Policji, który stosował kontrolę operacyjną, przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 1) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, ustawę z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, ustawę z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych, ustawę z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, ustawę z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, ustawę z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego, ustawę z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz ustawę z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa. 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 718 i 1366 oraz z 2026 r. poz. 187, 421, 646, 760, 815, 821, 864 i 1004. 2 4) ust. 15j otrzymuje brzmienie: „15j. Organ Policji jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 15h, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach organ Policji może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Organ Policji niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 15h, oraz prokuratora, o którym mowa w ust. 15g, o zniszczeniu tych materiałów.”; 5) ust. 17a otrzymuje brzmienie: „17a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 17, organ Policji niezwłocznie informuje sąd oraz właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 1.”; 6) ust. 20 otrzymuje brzmienie: „20. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, właściwemu prokuratorowi, o którym mowa w ust. 1, oraz organowi Policji, który złożył wniosek o wydanie tego postanowienia, przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”. Art. 2. W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2026 r. poz. 367, 646, 815, 821 i 864) w art. 9e: 1) w ust. 11 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 4, 9 i 10, sąd uzasadnia.”; 2) ust. 15 otrzymuje brzmienie: „15. Organ Straży Granicznej, o którym mowa w ust. 1, informuje sąd oraz właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 1, o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zgromadzone podczas jej stosowania materiały.”; 3) po ust. 15 dodaje się ust. 15a w brzmieniu: „15a. Sąd okręgowy oraz właściwy prokurator, o którym mowa w ust. 1, w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 8 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o zakończeniu kontroli operacyjnej. Sąd i prokurator uzasadniają postanowienie. Na postanowienie sądu właściwemu prokuratorowi, o którym mowa w ust. 1, oraz organowi Straży Granicznej, który stosował kontrolę operacyjną, 3 przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 4) ust. 16j otrzymuje brzmienie: „16j. Organ Straży Granicznej jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 16h, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach organ Straży Granicznej może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Organ Straży Granicznej niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 16h, oraz prokuratora, o którym mowa w ust. 16g, o zniszczeniu tych materiałów.”; 5) ust. 18a i 19 otrzymują brzmienie: „18a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 18, organ Straży Granicznej niezwłocznie informuje sąd oraz właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 1. 19. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 4, 9 i 10, właściwemu prokuratorowi, o którym mowa w ust. 1, oraz organowi Straży Granicznej, który złożył wniosek o wydanie tego postanowienia, przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 6) ust. 20 otrzymuje brzmienie: „20. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, ministrem właściwym do spraw łączności oraz ministrem właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania dokumentacji w związku z zarządzeniem kontroli operacyjnej, dokumentowania kontroli operacyjnej, przechowywania i przekazywania wniosków i zarządzeń, a także przechowywania, przekazywania oraz przetwarzania, kopiowania i niszczenia materiałów uzyskanych podczas tej kontroli, zakres danych gromadzonych w rejestrach, o których mowa w ust. 17a, oraz wzory stosowanych druków i rejestrów, mając na względzie potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów.”; 7) dodaje się ust. 21 w brzmieniu: „21. Minister właściwy do spraw wewnętrznych przedstawia corocznie Sejmowi i Senatowi informację o działalności określonej w ust. 1–19, w tym 4 informacje i dane, o których mowa w art. 10c ust. 1. Informacja powinna być przedstawiona Sejmowi i Senatowi do dnia 30 czerwca roku następnego po roku nią objętym.”. Art. 3. W ustawie z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 529) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 9 w ust. 2 skreśla się wyrazy „art. 11n, art. 11o,”; 2) uchyla się art. 11n i art. 11o; 3) w art. 11p: a) w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Jeżeli jest to konieczne dla skutecznego zapobieżenia popełnianym przez funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz strażaków Państwowej Straży Pożarnej, a także pracowników zatrudnionych w tych służbach, ściganym z oskarżenia publicznego, umyślnym przestępstwom określonym w art. 228 § 1 i 3–6, art. 229 § 1 i 3–5, art. 230 § 1, art. 230a § 1, art. 231, art. 245, art. 246, art. 258, art. 269 oraz art. 299 § 1, 2, 5 i 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383, 1818 i 1872 oraz z 2026 r. poz. 902 i 988) lub ich wykrycia, ustalenia ich sprawców, uzyskania i utrwalenia dowodów, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych pochodzących z tych przestępstw albo ich równowartości, Biuro może korzystać z informacji:”, b) w ust. 7: – zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „Sąd rozpoznaje wniosek jednoosobowo, przy czym czynności sądu związane z rozpoznawaniem tego wniosku realizowane są w warunkach przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji niejawnych oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2026 r. poz. 490, 421, 638, 760, 882 i 901).”, – dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „W posiedzeniu sądu może wziąć udział wyłącznie prokurator i przedstawiciel Inspektora Nadzoru Wewnętrznego.”, 5 c) w ust. 11: – zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „Sąd rozpoznaje wniosek jednoosobowo, przy czym czynności sądu związane z rozpoznawaniem tego wniosku realizowane są w warunkach przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji niejawnych oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego.”, – dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „W posiedzeniu sądu może wziąć udział wyłącznie prokurator i przedstawiciel Inspektora Nadzoru Wewnętrznego.”. Art. 4. W ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych (Dz. U. z 2026 r. poz. 159 i 815) w art. 31: 1) w ust. 11 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 4, 9 lub 10, sąd uzasadnia.”; 2) ust. 15 otrzymuje brzmienie: „15. Organ Żandarmerii Wojskowej, o którym mowa w ust. 1, informuje wojskowy sąd okręgowy oraz właściwego prokuratora do spraw wojskowych o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zgromadzone podczas jej stosowania materiały.”; 3) po ust. 15 dodaje się ust. 15a w brzmieniu: „15a. Wojskowy sąd okręgowy oraz właściwy prokurator, o którym mowa w ust. 1, w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 8 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o zakończeniu kontroli operacyjnej. Sąd i prokurator uzasadniają postanowienie. Na postanowienie sądu organowi Żandarmerii Wojskowej oraz prokuratorowi, o których mowa w ust. 1, przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 4) ust. 16j otrzymuje brzmienie: „16j. Organ Żandarmerii Wojskowej jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 16h, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się 6 w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach organ Żandarmerii Wojskowej może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Organ Żandarmerii Wojskowej niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 16h, oraz prokuratora, o którym mowa w ust. 16g, o zniszczeniu tych materiałów.”; 5) ust. 18a i 19 otrzymują brzmienie: „18a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 18, organ Żandarmerii Wojskowej niezwłocznie informuje sąd oraz właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 1. 19. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 4, 9 lub 10, właściwemu prokuratorowi, o którym mowa w ust. 1, oraz organowi Żandarmerii Wojskowej, który złożył wniosek o wydanie tego postanowienia, przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”. Art. 5. W ustawie z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2026 r. poz. 937 i 1003) w art. 27: 1) w ust. 10 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, sąd uzasadnia.”; 2) ust. 11a otrzymuje brzmienie: „11a. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu i Szefowi ABW przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 3) ust. 14 otrzymuje brzmienie: „14. Szef ABW informuje sąd oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zgromadzone podczas jej stosowania materiały.”; 4) po ust. 14 dodaje się ust. 14a w brzmieniu: „14a. Sąd oraz Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 7 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o zakończeniu kontroli operacyjnej. Sąd i Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy uzasadniają postanowienie. Na postanowienie sądu Szefowi ABW oraz Pierwszemu Zastępcy Prokuratora 7 Generalnego Prokuratorowi Krajowemu przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 5) ust. 15l otrzymuje brzmienie: „15l. Szef ABW jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 15j, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Szef ABW może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Szef ABW niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 15j, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o zniszczeniu tych materiałów.”; 6) ust. 16a otrzymuje brzmienie: „16a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 16, Szef ABW niezwłocznie informuje sąd oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego.”. Art. 6. W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 712 i 718) w art. 17: 1) w ust. 10 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, sąd uzasadnia.”; 2) ust. 14 otrzymuje brzmienie: „14. Szef CBA informuje sąd oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zgromadzone podczas jej stosowania materiały.”; 3) po ust. 14 dodaje się ust. 14a w brzmieniu: „14a. Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 7 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o zakończeniu kontroli operacyjnej. Sąd i Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy uzasadniają postanowienie. Na postanowienie sądu Szefowi CBA oraz Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu przysługuje zażalenie. Do 8 zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego.”; 4) ust. 15j otrzymuje brzmienie: „15j. Szef CBA jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 15h, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Szef CBA może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Szef CBA niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 15h, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o zniszczeniu tych materiałów.”; 5) ust. 16a i 17 otrzymują brzmienie: „16a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 16, Szef CBA niezwłocznie informuje sąd oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego. 17. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu i Szefowi CBA przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego.”. Art. 7. W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego (Dz. U. z 2026 r. poz. 157) w art. 31: 1) w ust. 8 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, sąd uzasadnia.”; 2) ust. 10 otrzymuje brzmienie: „10. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu i Szefowi SKW przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego.”; 3) ust. 13 otrzymuje brzmienie: „13. Szef SKW informuje sąd oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zgromadzone podczas jej stosowania materiały.”; 9 4) po ust. 13 dodaje się ust. 13a w brzmieniu: „13a. Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 5 pkt 2 i 4, wydać postanowienie o zakończeniu kontroli operacyjnej. Sąd oraz Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy uzasadniają postanowienie. Na postanowienie sądu Szefowi SKW oraz Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego.”; 5) ust. 14j otrzymuje brzmienie: „14j. Szef SKW jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 14h, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Szef SKW może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Szef SKW niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 14h, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o zniszczeniu tych materiałów.”; 6) ust. 15a otrzymuje brzmienie: „15a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 15, Szef SKW niezwłocznie informuje sąd oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego.”. Art. 8. W ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, z późn. zm. 3) ) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 118: a) w ust. 8 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, Sąd uzasadnia.”, b) ust. 13 otrzymuje brzmienie: „13. Szef Krajowej Administracji Skarbowej informuje Sąd oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego 3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 1423, 1820 i 1863 oraz z 2026 r. poz. 415, 483 i 846. 10 o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zgromadzone podczas jej stosowania materiały.”, c) po ust. 13 dodaje się ust. 13a w brzmieniu: „13a. Sąd i Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o zakończeniu kontroli operacyjnej. Sąd i Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy uzasadniają postanowienie. Na postanowienie Sądu Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej oraz Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”, d) ust. 16 otrzymuje brzmienie: „16. Na postanowienia Sądu, o których mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu i Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej przysługuje zażalenie.”; 2) w art. 122 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Sąd, niezwłocznie po złożeniu wniosku przez Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego, wydaje postanowienie o dopuszczeniu do wykorzystania w postępowaniu w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe materiałów, o których mowa w ust. 2 pkt 2, gdy jest to niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność nie może być ustalona na podstawie innego dowodu, a także zarządza zniszczenie materiałów, których wykorzystanie w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia Sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Szef Krajowej Administracji Skarbowej może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące.”; 3) w art. 123: a) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów uzyskanych na podstawie art. 118 ust. 1 i 3, a także materiałów uzyskanych w wyniku kontroli operacyjnej, o których mowa w art. 122 ust. 4, 11 których zniszczenie zarządził Sąd, Szef Krajowej Administracji Skarbowej niezwłocznie informuje Sąd oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego.”, b) dodaje się ust. 4 w brzmieniu: „4. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów uzyskanych na podstawie art. 119 ust. 1 i 2, art. 120 ust. 1 i art. 127a ust. 1 i 2 odpowiednio Szef Krajowej Administracji Skarbowej albo naczelnik urzędu celno-skarbowego niezwłocznie informuje Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego albo prokuratora okręgowego właściwego ze względu na siedzibę naczelnika urzędu celno- skarbowego.”. Art. 9. W ustawie z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2025 r. poz. 34, z późn. zm. 4) ) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 46 w ust. 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w art. 42 ust. 1 i 4 oraz art. 44, sąd uzasadnia.”; 2) w art. 49 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Komendant SOP informuje Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zgromadzone podczas jej stosowania materiały.”; 3) po art. 49 dodaje się art. 49a w brzmieniu: „Art. 49a. Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w art. 42 ust. 2 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o zakończeniu kontroli operacyjnej. Sąd i Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy uzasadniają postanowienie. Na postanowienie sądu Komendantowi SOP oraz Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 1871, z 2025 r. poz. 179, 718, 1366 i 1823 oraz z 2026 r. poz. 646, 815 i 821. 12 4) art. 50 otrzymuje brzmienie: „Art. 50. Komendant SOP jest obowiązany do wykonania zarządzenia Sądu Okręgowego w Warszawie o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w art. 48 ust. 4, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Komendant SOP może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Komendant SOP niezwłocznie informuje Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o zniszczeniu tych materiałów.”; 5) w art. 53 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 1, Komendant SOP niezwłocznie informuje Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego.”; 6) art. 54 otrzymuje brzmienie: „Art. 54. 1. Na postanowienia sądu, o których mowa w art. 42 ust. 1 i 4 oraz art. 44, Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu oraz Komendantowi SOP przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego. 2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, ministrem właściwym do spraw łączności oraz ministrem właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania dokumentacji w związku z zarządzeniem kontroli operacyjnej, dokumentowania kontroli operacyjnej, przechowywania i przekazywania wniosków i zarządzeń, a także przechowywania, przekazywania oraz przetwarzania, kopiowania i niszczenia materiałów uzyskanych podczas tej kontroli, zakres danych gromadzonych w rejestrach, o których mowa w art. 52 ust. 1–3, oraz wzory stosowanych druków i rejestrów, mając na względzie potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów.”. Art. 10. 1. Przepisów, o których mowa w: 1) art. 19 ust. 14, 15j i 17a ustawy zmienianej w art. 1, 2) art. 9e ust. 15, 16j i 18a ustawy zmienianej w art. 2, 13 3) art. 31 ust. 15, 16j i 18a ustawy zmienianej w art. 4, 4) art. 27 ust. 14, 15l i 16a ustawy zmienianej w art. 5, 5) art. 17 ust. 14, 15j i 16a ustawy zmienianej w art. 6, 6) art. 31 ust. 13, 14j i 15a ustawy zmienianej w art. 7, 7) art. 118 ust. 13 oraz art. 123 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 8, 8) art. 49 ust. 2, art. 50 i art. 53 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 9 − w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą nie stosuje się w przypadku kontroli operacyjnej zarządzonej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. Przepisów, o których mowa w: 1) art. 19 ust. 14a ustawy zmienianej w art. 1, 2) art. 9e ust. 15a ustawy zmienianej w art. 2, 3) art. 31 ust. 15a ustawy zmienianej w art. 4, 4) art. 27 ust. 14a ustawy zmienianej w art. 5, 5) art. 17 ust. 14a ustawy zmienianej w art. 6, 6) art. 31 ust. 13a ustawy zmienianej w art. 7, 7) art. 118 ust. 13a ustawy zmienianej w art. 8, 8) art. 49a ustawy zmienianej w art. 9 − nie stosuje się w przypadku kontroli operacyjnej zarządzonej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 11. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 19 ust. 21 ustawy zmienianej w art. 1, art. 31 ust. 20 ustawy zmienianej w art. 4, art. 27 ust. 18 ustawy zmienianej w art. 5, art. 17 ust. 18 ustawy zmienianej w art. 6, art. 31 ust. 16 ustawy zmienianej w art. 7 i art. 118 ust. 18 ustawy zmienianej w art. 8, tracą moc z dniem wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 19 ust. 21 ustawy zmienianej w art. 1, art. 31 ust. 20 ustawy zmienianej w art. 4, art. 27 ust. 18 ustawy zmienianej w art. 5, art. 17 ust. 18 ustawy zmienianej w art. 6, art. 31 ust. 16 ustawy zmienianej w art. 7 i art. 118 ust. 18 ustawy zmienianej w art. 8, jednak niepóźniej niż po upływie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy oraz mogą być zmieniane na podstawie przepisów dotychczasowych. 2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 9e ust. 20 ustawy zmienianej w art. 2 oraz art. 54 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 9 tracą moc z dniem wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 9e ust. 20 ustawy zmienianej w art. 2 oraz art. 54 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu 14 nadanym niniejszą ustawą, jednak niepóźniej niż po upływie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 12. Pierwszą informację, o której mowa w art. 9e ust. 21 ustawy zmienianej w art. 2, minister właściwy do spraw wewnętrznych przedstawia Sejmowi i Senatowi w terminie do dnia 30 czerwca 2027 r. Art. 13. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. MARSZAŁEK SEJMU / – / Włodzimierz Czarzasty\r\n--- DOCUMENT END ---\r\n\r\nREMEMBER: Your response MUST be only a valid JSON object. Do not add any extra characters, comments, or text before the '{' character or after the '}' character. The entire response must be parseable as JSON.\r\nBased on the ABOVE document, fill in the JSON structure below:\r\nHere is the JSON structure I expect (fill it with content):\r\n{\r\n  \"pl_ai_title\": \"Nowy, krótki tytuł dla aktu prawnego po polsku, oddający sedno wprowadzanych zmian (np. maksymalnie 10-12 słów).\",\r\n  \"pl_summary\": \"2-3 zdania zwięzłego podsumowania treści aktu prawnego po polsku, napisane z perspektywy wpływu na życie codzienne obywateli.\",\r\n  \"pl_key_points\": [\r\n    \"Pierwszy krótki punkt po polsku dotyczący najważniejszych wprowadzanych rozwiązań lub zmian.\",\r\n    \"Drugi krótki punkt po polsku...\"\r\n  ],\r\n  \"eng_ai_title\": \"A new, short title for the legal act in English, capturing the essence of the changes (e.g., max 10-12 words).\",\r\n  \"eng_summary\": \"2-3 sentences summarizing the legal act in English, from the perspective of its impact on citizens' daily lives.\",\r\n  \"eng_key_points\": [\r\n    \"First short bullet point in English regarding the most important solutions or changes being introduced.\",\r\n    \"Second short bullet point in English...\"\r\n  ],\r\n  \"de_ai_title\": \"Ein neuer, kurzer Titel für das Rechtsdokument auf Deutsch, der den Kern der Änderungen erfasst (z.B. max. 10-12 Wörter).\",\r\n  \"de_summary\": \"2-3 Sätze Zusammenfassung des Rechtsdokuments auf Deutsch, aus der Perspektive seiner Auswirkungen auf das tägliche Leben der Bürger.\",\r\n  \"de_key_points\": [\r\n    \"Erster kurzer Stichpunkt auf Deutsch zu den wichtigsten eingeführten Lösungen oder Änderungen.\",\r\n    \"Zweiter kurzer Stichpunkt auf Deutsch...\"\r\n  ],\r\n  \"fr_ai_title\": \"Un nouveau titre court pour l'acte juridique en français, saisissant l'essence des changements (par exemple, 10-12 mots maximum).\",\r\n  \"fr_summary\": \"Résumé de 2-3 phrases de l'acte juridique en français, du point de vue de son impact sur la vie quotidienne des citoyens.\",\r\n  \"fr_key_points\": [\r\n    \"Premier court point en français concernant les solutions ou changements les plus importants introduits.\",\r\n    \"Deuxième court point en français...\"\r\n  ],\r\n  \"es_ai_title\": \"Un nuevo título breve para el acto jurídico en español, que recoja la esencia de los cambios (por ejemplo, máximo 10-12 palabras).\",\r\n  \"es_summary\": \"Resumen de 2-3 frases del acto jurídico en español, desde la perspectiva de su impacto en la vida cotidiana de los ciudadanos.\",\r\n  \"es_key_points\": [\r\n    \"Primer punto breve en español sobre las soluciones o cambios más importantes que se introducen.\",\r\n    \"Segundo punto breve en español...\"\r\n  ],\r\n  \"it_ai_title\": \"Un nuovo titolo breve per l'atto giuridico in italiano, che colga l'essenza delle modifiche (ad es. massimo 10-12 parole).\",\r\n  \"it_summary\": \"Riepilogo di 2-3 frasi dell'atto giuridico in italiano, dal punto di vista del suo impatto sulla vita quotidiana dei cittadini.\",\r\n  \"it_key_points\": [\r\n    \"Primo breve punto in italiano riguardante le soluzioni o le modifiche più importanti introdotte.\",\r\n    \"Secondo breve punto in italiano...\"\r\n  ],\r\n  \"nl_ai_title\": \"Een nieuwe, korte titel voor de rechtshandeling in het Nederlands, die de essentie van de wijzigingen weergeeft (bijv. max. 10-12 woorden).\",\r\n  \"nl_summary\": \"Samenvatting van 2-3 zinnen van de rechtshandeling in het Nederlands, vanuit het perspectief van de impact op het dagelijks leven van burgers.\",\r\n  \"nl_key_points\": [\r\n    \"Eerste korte punt in het Nederlands betreffende de belangrijkste geïntroduceerde oplossingen of wijzigingen.\",\r\n    \"Tweede korte punt in het Nederlands...\"\r\n  ],\r\n  \"pt_ai_title\": \"Um novo título curto para o ato jurídico em português, capturando a essência das mudanças (por exemplo, máx. 10-12 palavras).\",\r\n  \"pt_summary\": \"Resumo de 2-3 frases do ato jurídico em português, na perspetiva do seu impacto na vida quotidiana dos cidadãos.\",\r\n  \"pt_key_points\": [\r\n    \"Primeiro ponto curto em português sobre as soluções ou alterações mais importantes introduzidas.\",\r\n    \"Segundo ponto curto em português...\"\r\n  ],\r\n  \"category\": [\"Categorize the document into one category by default, based on the field it primarily concerns. Choose up to 3 if the document also touches upon SIGNIFICANT issues from other categories. You MUST select categories ONLY from the following list: Health, Education, Family, Taxes, Labor, Security, Environment, Courts and Law, Transport, Benefits, Real Estate, Media and Culture, Local Government, Migration, Agriculture, Public Investments, Informatization, Economy. If the document does not definitively fit any of these, you MUST use \\\"Other\\\". If you use \\\"Other\\\", it should be the ONLY category selected. Do NOT invent new categories. The response must be an array of strings, e.g., [\\\"Taxes\\\", \\\"Family\\\"].\"]\r\n}\r\n\r\n",
      "ai_response_raw": " {\"pl_ai_title\":\"Wzmocnienie nadzoru sądowego nad kontrolą operacyjną służb\",\"pl_summary\":\"Nowe przepisy zwiększają kontrolę sądów nad działaniami operacyjnymi policji i innych służb. Sądy będą mogły w każdej chwili zakończyć kontrolę operacyjną, a służby będą musiały uzasadniać swoje decyzje i niszczyć nielegalnie zdobyte materiały.\",\"pl_key_points\":[\"Sądy zyskują prawo do natychmiastowego zakończenia kontroli operacyjnej prowadzonej przez policję, ABW, CBA czy SOP\",\"Służby muszą informować sąd i prokuratora o wynikach i przebiegu kontroli operacyjnej na ich żądanie\",\"Materiały zdobyte nielegalnie muszą być zniszczone w ciągu 3 miesięcy, z możliwością przedłużenia o kolejne 3 miesiące\",\"Sądy muszą uzasadniać swoje postanowienia w sprawach kontroli operacyjnej\",\"Szefowie służb składają coroczne informacje o kontroli operacyjnej Sejmowi i Senatowi\"],\"eng_ai_title\":\"Strengthening judicial oversight of law enforcement surveillance\",\"eng_summary\":\"New laws increase court control over police and security service operations. Courts can now terminate surveillance operations at any time, while services must justify their decisions and destroy illegally obtained materials.\",\"eng_key_points\":[\"Courts gain power to immediately terminate surveillance operations by police, ABW, CBA or SOP\",\"Services must inform courts and prosecutors about surveillance results and progress upon request\",\"Illegally obtained materials must be destroyed within 3 months, extendable by another 3 months\",\"Courts must justify their decisions on surveillance operations\",\"Service heads submit annual reports on surveillance operations to Parliament\"],\"de_ai_title\":\"Verstärkte gerichtliche Aufsicht über Überwachungsmaßnahmen\",\"de_summary\":\"Neue Gesetze verstärken die gerichtliche Kontrolle über polizeiliche und sicherheitsdienstliche Operationen. Gerichte können Überwachungsmaßnahmen jederzeit beenden, während Dienste ihre Entscheidungen begründen und illegal erlangte Materialien vernichten müssen.\",\"de_key_points\":[\"Gerichte erhalten das Recht, Überwachungsmaßnahmen von Polizei, ABW, CBA oder SOP sofort zu beenden\",\"Dienste müssen Gerichte und Staatsanwälte auf Anfrage über Ergebnisse und Verlauf informieren\",\"Illegal erlangte Materialien müssen innerhalb von 3 Monaten vernichtet werden, verlängerbar um weitere 3 Monate\",\"Gerichte müssen ihre Entscheidungen zu Überwachungsmaßnahmen begründen\",\"Dienstchefs legen dem Parlament jährliche Berichte über Überwachungsmaßnahmen vor\"],\"fr_ai_title\":\"Renforcement du contrôle judiciaire sur la surveillance opérationnelle\",\"fr_summary\":\"De nouvelles lois renforcent le contrôle judiciaire sur les opérations de la police et des services de sécurité. Les tribunaux peuvent désormais mettre fin aux opérations de surveillance à tout moment, tandis que les services doivent justifier leurs décisions et détruire les matériaux obtenus illégalement.\",\"fr_key_points\":[\"Les tribunaux obtiennent le pouvoir de mettre fin immédiatement aux opérations de surveillance de la police, ABW, CBA ou SOP\",\"Les services doivent informer les tribunaux et les procureurs des résultats et du déroulement sur demande\",\"Les matériaux obtenus illégalement doivent être détruits dans les 3 mois, prolongeables de 3 mois supplémentaires\",\"Les tribunaux doivent justifier leurs décisions concernant les opérations de surveillance\",\"Les chefs de service soumettent des rapports annuels sur les opérations de surveillance au Parlement\"],\"es_ai_title\":\"Fortalecimiento del control judicial sobre la vigilancia operativa\",\"es_summary\":\"Nuevas leyes aumentan el control judicial sobre las operaciones de policía y servicios de seguridad. Los tribunales pueden ahora terminar operaciones de vigilancia en cualquier momento, mientras los servicios deben justificar sus decisiones y destruir materiales obtenidos ilegalmente.\",\"es_key_points\":[\"Los tribunales ganan poder para terminar inmediatamente operaciones de vigilancia de policía, ABW, CBA o SOP\",\"Los servicios deben informar a tribunales y fiscales sobre resultados y progreso de vigilancia bajo petición\",\"Los materiales obtenidos ilegalmente deben destruirse en 3 meses, prorrogables por otros 3 meses\",\"Los tribunales deben justificar sus decisiones sobre operaciones de vigilancia\",\"Los jefes de servicio presentan informes anuales sobre operaciones de vigilancia al Parlamento\"],\"it_ai_title\":\"Rafforzamento della supervisione giudiziaria sulla sorveglianza operativa\",\"it_summary\":\"Nuove leggi aumentano il controllo giudiziario sulle operazioni di polizia e servizi di sicurezza. I tribunali possono ora terminare le operazioni di sorveglianza in qualsiasi momento, mentre i servizi devono giustificare le loro decisioni e distruggere i materiali ottenuti illegalmente.\",\"it_key_points\":[\"I tribunali acquisiscono il potere di terminare immediatamente le operazioni di sorveglianza di polizia, ABW, CBA o SOP\",\"I servizi devono informare tribunali e procuratori sui risultati e sull'andamento su richiesta\",\"I materiali ottenuti illegalmente devono essere distrutti entro 3 mesi, prorogabili di altri 3 mesi\",\"I tribunali devono giustificare le loro decisioni sulle operazioni di sorveglianza\",\"I capi dei servizi presentano relazioni annuali sulle operazioni di sorveglianza al Parlamento\"],\"nl_ai_title\":\"Versterking van gerechtelijk toezicht op operationele controles\",\"nl_summary\":\"Nieuwe wetten versterken de gerechtelijke controle over politie- en veiligheidsdiensten. Rechtbanken kunnen nu op elk moment surveillance-operaties beëindigen, terwijl diensten hun beslissingen moeten rechtvaardigen en illegaal verkregen materialen moeten vernietigen.\",\"nl_key_points\":[\"Rechtbanken krijgen de bevoegdheid om surveillance-operaties van politie, ABW, CBA of SOP onmiddellijk te beëindigen\",\"Diensten moeten rechtbanken en officieren van justitie op verzoek informeren over resultaten en voortgang\",\"Illegaal verkregen materialen moeten binnen 3 maanden worden vernietigd, verlengbaar met 3 maanden\",\"Rechtbanken moeten hun beslissingen over surveillance-operaties rechtvaardigen\",\"Diensthoofden leggen jaarlijkse verslagen over surveillance-operaties aan het Parlement voor\"],\"pt_ai_title\":\"Reforço da supervisão judicial sobre a vigilância operacional\",\"pt_summary\":\"Novas leis aumentam o controlo judicial sobre as operações da polícia e serviços de segurança. Os tribunais podem agora terminar operações de vigilância a qualquer momento, enquanto os serviços devem justificar as suas decisões e destruir materiais obtidos ilegalmente.\",\"pt_key_points\":[\"Os tribunais ganham poder para terminar imediatamente operações de vigilância da polícia, ABW, CBA ou SOP\",\"Os serviços devem informar tribunais e procuradores sobre resultados e progresso da vigilância a pedido\",\"Materiais obtidos ilegalmente devem ser destruídos em 3 meses, prorrogáveis por mais 3 meses\",\"Os tribunais devem justificar as suas decisões sobre operações de vigilância\",\"Os chefes de serviço apresentam relatórios anuais sobre operações de vigilância ao Parlamento\"],\"category\":[\"Security\",\"Courts and Law\"]}"
    },
    {
      "timestamp": "2026-04-15T16:03:09.498Z",
      "source_url": "https://api.sejm.gov.pl/sejm/term10/prints/2411/2411.pdf",
      "model": "gemini-flash-lite-latest",
      "prompt_sent": "\nROLE: Fact Checker.\nZADANIE: Porównaj SOURCE (oryginał) i SUMMARY (streszczenie przygotowane przez inne AI).\n\nTwoim celem jest wykrycie \"ZMYŚLONYCH KONKRETÓW\" (Fabricated Entities) w SUMMARY.\n\nSOURCE:\nDruk nr 2411 Warszawa, 1 kwietnia 2026 r. SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Prezes Rady Ministrów RM-0610-44-26 Pan Włodzimierz Czarzasty Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Szanowny Panie Marszałku, na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przedstawiam Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej projekt ustawy - o zmianie niektórych ustaw w celu wzmocnienia nadzoru sądowego nad kontrolą operacyjną. Do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister – Członek Rady Ministrów, Koordynator Służb Specjalnych Tomasz Siemoniak. Z poważaniem Donald Tusk /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Projekt USTAWA z dnia o zmianie niektórych ustaw w celu wzmocnienia nadzoru sądowego nad kontrolą operacyjną 1) Art. 1. W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2025 r. poz. 636, 718 i 1366 oraz z 2026 r. poz. 187 i 421) w art. 19 : 1) w ust. 10 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, sąd uzasadnia.”; 2) ust. 14 otrzymuje brzmienie: „14. Organ Policji, o którym mowa w ust. 1, informuje sąd, który wydał postanowienie o zarządzeniu albo przedłużeniu kontroli operacyjnej, oraz właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 1, o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zebrane dotychczas w jej toku materiały.”; 3) po ust. 14 dodaje się ust. 14a w brzmieniu: „14a. Sąd okręgowy, który wydał postanowienie o zarządzeniu lub przedłużeniu kontroli operacyjnej, oraz właściwy prokurator, o którym mowa w ust. 1, w ramach nadzoru nad jej stosowaniem mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 7 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o przerwaniu kontroli operacyjnej. Sąd i prokurator uzasadniają postanowienie.”; 4) ust. 15j otrzymuje brzmienie: ,,15j. Organ Policji jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 15h, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia 1) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, ustawę z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, ustawę z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych, ustawę z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, ustawę z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, ustawę z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego, ustawę z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz ustawę z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa. – 2 – sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach organ Policji może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Organ Policji niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 15h, oraz prokuratora, o którym mowa w ust. 15g, o zniszczeniu tych materiałów.”; 5) ust. 17a otrzymuje brzmienie: „17a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 17, organ Policji niezwłocznie informuje sąd, który wydał postanowienie o zarządzeniu albo przedłużeniu kontroli operacyjnej, oraz właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 1.”; 6) ust. 20 otrzymuje brzmienie: „20. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 3, 8, 9 i 14a, właściwemu prokuratorowi, o którym mowa w ust. 1, oraz organowi Policji, który wystąpił z wnioskiem o wydanie tego postanowienia, przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”. Art. 2. W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2026 r. poz. 367) w art. 9e: 1) w ust. 11 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 4, 9 i 10, sąd uzasadnia.”; 2) ust. 15 otrzymuje brzmienie: „15. Organ Straży Granicznej, o którym mowa w ust. 1, informuje sąd, który wydał postanowienie o zarządzeniu albo przedłużeniu kontroli operacyjnej, oraz właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 1, o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zebrane dotychczas w jej toku materiały.”; 3) po ust. 15 dodaje się ust. 15a w brzmieniu: „15a. Sąd okręgowy, który wydał postanowienie o zarządzeniu lub przedłużeniu kontroli operacyjnej, oraz właściwy prokurator, o którym mowa w ust. 1, w ramach nadzoru nad jej stosowaniem mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 8 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o przerwaniu kontroli operacyjnej. Sąd i prokurator uzasadniają postanowienie.”; 4) ust. 16j otrzymuje brzmienie: „16j. Organ Straży Granicznej jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 16h, oraz komisyjnego i protokolarnego – 3 – zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach organ Straży Granicznej może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Organ Straży Granicznej niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 16h, oraz prokuratora, o którym mowa w ust. 16g, o zniszczeniu tych materiałów.”; 5) ust. 18a otrzymuje brzmienie: „18a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 18, organ Straży Granicznej niezwłocznie informuje sąd, który wydał postanowienie o zarządzeniu albo przedłużeniu kontroli operacyjnej, oraz właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 1.”; 6) ust. 19 otrzymuje brzmienie: „19. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 4, 9, 10 i 15a, właściwemu prokuratorowi, o którym mowa w ust. 1, oraz organowi Straży Granicznej, który złożył wniosek o wydanie tego postanowienia, przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 7) dodaje się ust. 21 w brzmieniu: „21. Minister właściwy do spraw wewnętrznych przedstawia corocznie Sejmowi i Senatowi informację o działalności określonej w ust. 1-19, w tym informacje i dane, o których mowa w art. 10c ust. 1. Informacja powinna być przedstawiona Sejmowi i Senatowi do dnia 30 czerwca roku następnego po roku nią objętym.”. Art. 3. W ustawie z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 529) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 9 w ust. 2 skreśla się wyrazy „art. 11n, art. 11o,”; 2) uchyla się art. 11n i art. 11o; 3) w art. 11p: a) w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Jeżeli jest to konieczne dla skutecznego zapobieżenia popełnianym przez funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz strażaków Państwowej Straży Pożarnej, a także pracowników zatrudnionych w tych służbach, ściganym z oskarżenia publicznego, umyślnym przestępstwom określonym w art. 228 § 1 i 3-6, art. 229 § 1 i 3-5, art. 230 § 1, art. 230a § 1, art. 231, – 4 – art. 245, art. 246, art. 258, art. 269 oraz art. 299 § 1, 2, 5 i 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383, 1818 i 1872) lub ich wykrycia, ustalenia ich sprawców, uzyskania i utrwalenia dowodów, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych pochodzących z tych przestępstw albo ich równowartości, Biuro może korzystać z informacji:”, b) w ust. 7: – zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „Sąd rozpoznaje wniosek jednoosobowo, przy czym czynności sądu związane z rozpoznawaniem tego wniosku realizowane są w warunkach przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji niejawnych oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 46, z późn. zm. 2) ), zwanej dalej „Kodeksem postępowania karnego”.”, – dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „W posiedzeniu sądu może wziąć udział wyłącznie przedstawiciel Inspektora Nadzoru Wewnętrznego.”, c) w ust. 11: – zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „Sąd rozpoznaje wniosek jednoosobowo, przy czym czynności sądu związane z rozpoznawaniem tego wniosku realizowane są w warunkach przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji niejawnych oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 Kodeksu postępowania karnego.”, – dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „W posiedzeniu sądu może wziąć udział wyłącznie prokurator i przedstawiciel Inspektora Nadzoru Wewnętrznego.”. Art. 4. W ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych (Dz. U. z 2026 r. poz. 159) w art. 31: 1) w ust. 11 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 4, 9 lub 10, sąd uzasadnia.”; 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 304, 1178, 1420 i 1872 oraz z 2026 r. poz. 187 i 421. – 5 – 2) ust. 15 otrzymuje brzmienie: „15. Organ Żandarmerii Wojskowej, o którym mowa w ust. 1, informuje wojskowy sąd okręgowy oraz właściwego prokuratora do spraw wojskowych o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zebrane dotychczas w jej toku materiały.”; 3) po ust. 15 dodaje się ust. 15a w brzmieniu: „15a. Wojskowy sąd okręgowy oraz właściwy prokurator, o którym mowa w ust. 1, w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 8 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o przerwaniu stosowania kontroli operacyjnej. Sąd i prokurator uzasadniają postanowienie. Na postanowienie sądu organowi Żandarmerii Wojskowej oraz prokuratorowi, o których mowa w ust. 1, przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 4) ust. 16j otrzymuje brzmienie: „16j. Organ Żandarmerii Wojskowej jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 16h, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach organ Żandarmerii Wojskowej może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Organ Żandarmerii Wojskowej niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 16h, oraz prokuratora, o którym mowa w ust. 16g, o zniszczeniu tych materiałów.”; 5) ust. 18a otrzymuje brzmienie: „18a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 18, organ Żandarmerii Wojskowej niezwłocznie informuje sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu kontroli operacyjnej, oraz właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 1.”; 6) ust. 19 otrzymuje brzmienie: „19. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 4, 9 i 10, właściwemu prokuratorowi, o którym mowa w ust. 1, oraz organowi Żandarmerii Wojskowej, który wystąpił z wnioskiem o wydanie tego postanowienia, przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”. – 6 – Art. 5. W ustawie z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2025 r. poz. 902 i 1366 oraz z 2026 r. poz. 26) w art. 27: 1) w ust. 10 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 3, 8 oraz 9, sąd uzasadnia.”; 2) ust. 11a otrzymuje brzmienie: „11a. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu i Szefowi ABW przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 3) ust. 14 otrzymuje brzmienie: „14. Szef ABW informuje sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu kontroli operacyjnej, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zebrane dotychczas w jej toku materiały.”; 4) po ust. 14 dodaje się ust. 14a w brzmieniu: „14a. Sąd oraz Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 7 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o przerwaniu stosowania kontroli operacyjnej. Sąd i Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy uzasadniają postanowienie. Na postanowienie sądu Szefowi ABW oraz Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 5) ust. 15l otrzymuje brzmienie: ,,15l. Szef ABW jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 15j, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Szef ABW może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Szef ABW niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 15j, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o zniszczeniu tych materiałów.”; – 7 – 6) ust. 16a otrzymuje brzmienie: „16a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 16, Szef ABW niezwłocznie informuje sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu kontroli operacyjnej, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego.”. Art. 6. W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 712 i 718) w art. 17: 1) w ust. 10 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: ,,Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 3, 8 oraz 9, sąd uzasadnia.”; 2) ust. 14 otrzymuje brzmienie: „14. Szef CBA informuje sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu kontroli operacyjnej, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zebrane dotychczas w jej toku materiały.”; 3) po ust. 14 dodaje się ust. 14a w brzmieniu: „14a. Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 7 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o przerwaniu stosowania kontroli operacyjnej. Sąd i Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy uzasadniają postanowienie. Na postanowienie sądu Szefowi CBA oraz Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 4) ust. 15j otrzymuje brzmienie: ,,15j. Szef CBA jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 15h, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Szef CBA może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Szef CBA niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 15h, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o zniszczeniu tych materiałów.”; – 8 – 5) ust. 16a i 17 otrzymują brzmienie: „16a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 16, Szef CBA niezwłocznie informuje sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu kontroli operacyjnej, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego. 17. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu i Szefowi CBA przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego.”. Art. 7. W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego (Dz. U. z 2026 r. poz. 157) w art. 31: 1) w ust. 8 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 3, 6 oraz 7, sąd uzasadnia.”; 2) ust. 10 otrzymuje brzmienie: „10. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu i Szefowi SKW przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego.”; 3) ust. 13 otrzymuje brzmienie: „13. Szef SKW informuje sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu kontroli operacyjnej, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zebrane dotychczas w jej toku materiały.”; 4) po ust. 13 dodaje się ust. 13a w brzmieniu: „13a. Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 5 pkt 2 i 4, wydać postanowienie o przerwaniu stosowania kontroli operacyjnej. Sąd oraz Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy uzasadniają postanowienie. Na postanowienie sądu Szefowi SKW oraz Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu przysługuje zażalenie. Do zażalenia – 9 – stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego.”; 5) ust. 14j otrzymuje brzmienie: ,,14j. Szef SKW jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 14h, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Szef SKW może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Szef SKW niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 14h, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o zniszczeniu tych materiałów.”; 6) ust. 15a otrzymuje brzmienie: „15a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 15, Szef SKW niezwłocznie informuje sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu kontroli operacyjnej, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego.”. Art. 8. W ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863 oraz z 2026 r. poz. 415) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 118: a) w ust. 8: – zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „Sąd przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, zapoznaje się z materiałami uzasadniającymi wniosek, w szczególności zgromadzonymi podczas stosowania kontroli operacyjnej zarządzonej w tej sprawie.”, – dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, Sąd uzasadnia.”, b) ust. 13 otrzymuje brzmienie: „13. Szef Krajowej Administracji Skarbowej informuje Sąd oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej – 10 – kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zebrane dotychczas w jej toku materiały.”, c) po ust. 13 dodaje się ust. 13a w brzmieniu: „13a. Sąd i Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o przerwaniu stosowania kontroli operacyjnej. Sąd i Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy uzasadniają postanowienie. Na postanowienie Sądu Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej oraz Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”, d) ust. 16 otrzymuje brzmienie: „16. Na postanowienia Sądu, o których mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu i Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej przysługuje zażalenie.”; 2) w art. 122 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Sąd, niezwłocznie po złożeniu wniosku przez Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego, wydaje postanowienie o dopuszczeniu do wykorzystania w postępowaniu w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe materiałów, o których mowa w ust. 2 pkt 2, gdy jest to niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność nie może być ustalona na podstawie innego dowodu, a także zarządza zniszczenie materiałów, których wykorzystanie w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia Sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Szef Krajowej Administracji Skarbowej może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące.”; 3) w art. 123: a) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów uzyskanych na podstawie art. 118 ust. 1 i 3, a także materiałów uzyskanych w wyniku kontroli operacyjnej, o których mowa w art. 122 ust. 4, których zniszczenie zarządził – 11 – Sąd, Szef Krajowej Administracji Skarbowej niezwłocznie informuje Sąd oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego.”, b) dodaje się ust. 4 w brzmieniu: „4. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów uzyskanych na podstawie art. 119 ust. 1 i 2, art. 120 ust. 1 i art. 127a ust. 1 i 2 odpowiednio Szef Krajowej Administracji Skarbowej albo naczelnik urzędu celno-skarbowego niezwłocznie informuje Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego albo prokuratora okręgowego właściwego ze względu na siedzibę naczelnika urzędu celno-skarbowego.”. Art. 9. W ustawie z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2025 r. poz. 34, z 2024 r. poz. 1871 oraz z 2025 r. poz. 179, 718, 1366 i 1823) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 46 w ust. 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w art. 42 ust. 1 i 4 oraz art. 44, sąd uzasadnia.”; 2) w art. 49 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Komendant SOP informuje Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zebrane dotychczas w jej toku materiały.”; 3) po art. 49 dodaje się art. 49a w brzmieniu: „Art. 49a. Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w art. 42 ust. 2 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o przerwaniu kontroli operacyjnej. Sąd i Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy uzasadniają postanowienie.”; 4) art. 50 otrzymuje brzmienie: „Art. 50. Komendant SOP jest obowiązany do wykonania zarządzenia Sądu Okręgowego w Warszawie o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w art. 48 ust. 4, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Komendant SOP może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. – 12 – Komendant SOP niezwłocznie informuje Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o zniszczeniu tych materiałów.”; 5) w art. 53 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 1, Komendant SOP niezwłocznie informuje Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego.”; 6) w art. 54 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Na postanowienia sądu, o których mowa w art. 42 ust. 1 i 4, art. 44 i art. 49a, Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu oraz Komendantowi SOP przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”. Art. 10. Obowiązków i uprawnień, o których mowa w: 1) art. 19 ust. 14, 14a, 15j i 17a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, 2) art. 9e ust. 15, 15a, 16j i 18a ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, 3) art. 31 ust. 15, 15a, 16j i 18a ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, 4) art. 27 ust. 14, 14a, 15l i 16a ustawy zmienianej w art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, 5) art. 17 ust. 14, 14a, 15j i 16a ustawy zmienianej w art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, 6) art. 31 ust. 13, 13a, 14j i 15a ustawy zmienianej w art. 7, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, 7) art. 118 ust. 13 i 13a oraz art. 123 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 8, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, 8) art. 49 ust. 2, art. 49a, art. 50 i art. 53 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą − nie stosuje się w przypadku kontroli operacyjnej zarządzonej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. – 13 – Art. 11. Zezwolenie, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3, nie dotyczy sytuacji, o których mowa w art. 11n i art. 11o ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, z wyjątkiem dokumentów i materiałów, które sąd okręgowy lub prokurator Biura Lustracyjnego lub oddziałowego biura lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu uzna za niezbędne w związku z wykonywaniem ich zadań określonych w ustawie z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2025 r. poz. 1519) oraz w ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2023 r. poz. 102). Art. 12. Pierwszą informację, o której mowa w art. 9e ust. 21 ustawy zmienianej w art. 2, minister właściwy do spraw wewnętrznych przedstawia Sejmowi i Senatowi w terminie do dnia 30 czerwca 2027 r. Art. 13. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. UZASADNIENIE Obecny system nadzoru i kontroli działalności służb państwowych uprawnionych do realizowania kontroli operacyjnej 1 , zwanych dalej „uprawnionymi podmiotami”, jest efektem ciągłej ewolucji rozwiązań, których fundamenty zostały położone przez ustawodawcę na początku lat 90. XX wieku. Obecnie w Polsce obowiązują standardy charakterystyczne dla państw demokratycznych, w których nadzór i kontrola nad tymi podmiotami są sprawowane przez wiele instytucji, uwzględniając zasadę podziału i równowagi władz. Nadzór i kontrola uprawnionych podmiotów, jako wyspecjalizowanych organów administracji rządowej, jest realizowana w Rzeczypospolitej Polskiej na trzech płaszczyznach, tj. przez rząd (Radę Ministrów: właściwych ministrów oraz Prezesa Rady Ministrów) będący władzą wykonawczą, Sejm będący organem ustawodawczym oraz kontrolnym wobec władzy wykonawczej, a także sądy reprezentujące władzę sądowniczą oraz inne wyspecjalizowane organy państwa. Działalność operacyjna uprawnionych podmiotów, w tym służb specjalnych (Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz Służby Kontrwywiadu Wojskowego), posiadających uprawnienia do niejawnego uzyskiwania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej treści komunikatów i informacji w formie tzw. kontroli operacyjnej, podlega nadzorowi organów władzy sądowniczej, który sprawowany jest przez sędziów posiadających konstytucyjne i ustawowe gwarancje niezawisłości i niezależności od innych organów państwowych. Z uwagi na fakt, iż to sądy zarządzają przeprowadzenie kontroli operacyjnej, nadzór przez nie realizowany jest sprawowany w zakresie potencjalnie najdalej idącej ingerencji w prawa i wolności obywatelskie. Powierzenie sądom nadzoru nad działaniami uprawnionych podmiotów w tym zakresie ma kluczowe znaczenie dla całego systemu demokratycznego nadzoru nad tymi służbami, ponieważ organy władzy sądowniczej charakteryzują się niezależnością, w tym neutralnością polityczną sędziów, oraz uprawnieniami niezależnego dostępu do informacji o działalności operacyjnej służb. Obowiązujące rozwiązania ustawowe pozwalają właściwym sądom (tj. właściwym miejscowo sądom okręgowym bądź Sądowi Okręgowemu w Warszawie oraz Wojskowemu 1 Obecnie uprawnienia takie posiadają: Policja, Straż Graniczna, Inspektor Nadzoru Wewnętrznego, Żandarmeria Wojskowa, Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralne Biuro Antykorupcyjne, Służba Kontrwywiadu Wojskowego, Krajowa Administracja Skarbowa oraz Służba Ochrony Państwa. 2 Sądowi Okręgowemu w Warszawie – w przypadku służb specjalnych) utrzymać pieczę nad działalnością uprawnionych podmiotów najsilniej ingerującą w prywatność obywateli za pomocą wydawania postanowień o zarządzeniu kontroli operacyjnej. Sądy te wydają także postanowienia o wyrażeniu zgody na przeprowadzenie kontroli operacyjnej w przypadkach niecierpiących zwłoki, jeżeli mogłoby to spowodować utratę informacji lub zatarcie albo zniszczenie dowodów przestępstwa. W takiej szczególnej sytuacji szef (komendant) uprawnionego podmiotu, który zarządził przeprowadzenie kontroli operacyjnej, występuje z jednoczesnym wnioskiem do sądu o wydanie postanowienia w tej sprawie. W razie nieudzielenia przez sąd zgody w terminie 5 dni od dnia zarządzenia kontroli operacyjnej przez szefa (komendanta) uprawnionego podmiotu, wstrzymuje on kontrolę operacyjną oraz poleca protokolarne, komisyjne zniszczenie materiałów zgromadzonych podczas jej stosowania. Także w procesie przedłużenia kontroli operacyjnej kluczowa jest zgoda właściwego sądu rozpatrującego wniosek. W przypadku uzyskania w drodze kontroli operacyjnej materiałów istotnych dla bezpieczeństwa państwa, szef (komendant) uprawnionego podmiotu może wnioskować o ich zachowanie. Decyzje w tej sprawie podejmuje jednak sąd, który przed wydaniem postanowienia zapoznaje się z materiałami uzasadniającymi wniosek, w szczególności z materiałami zgromadzonymi podczas stosowania kontroli operacyjnej, której wniosek dotyczy. W świetle obowiązujących regulacji prawnych nie jest zatem możliwe zainicjowanie przez uprawnione podmioty kontroli operacyjnej oraz jej prowadzenie lub przedłużenie bez uzyskania zgody właściwego sądu, co zapewnia cywilną kontrolę działalności tych służb w omawianym zakresie. Niemniej jednak w obecnym reżimie prawnym dostrzega się obszary nieobjęte nadzorem sądowym, którego sprawowanie jest uzasadnione w demokratycznym państwie prawnym. Aby wyeliminować te luki, projektodawca uznaje za zasadne wprowadzenie następujących rozwiązań prawnych, mając na względzie, że projektowane przepisy są uzupełnieniem już istniejących rozwiązań prawnych przyznających sądom kompetencję w zakresie nadzoru nad działalnością w obszarze prowadzenia kontroli operacyjnej. Nowe kompetencje przyznawane sądom na mocy projektowanej ustawy znajdą zastosowanie wobec podmiotów, które posiadają uprawnienia do podejmowania kontroli operacyjnej, poprzez dokonanie projektowaną ustawą nowelizacji: 1) ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji – art. 1 projektu; 3 2) ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej – art. 2 projektu; 3) ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych – art. 3 projektu; 4) ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych – art. 4 projektu; 5) ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu – art. 5 projektu; 6) ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym – art. 6 projektu; 7) ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego – art. 7 projektu; 8) ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej – art. 8 projektu; 9) ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa – art. 9 projektu. Proponuje się zobowiązać właściwy sąd do każdorazowego uzasadniania postanowienia, którego przedmiotem jest decyzja w sprawie kontroli operacyjnej, bez względu na to, czy materiały (w tym dokumenty) przedłożone przez uprawniony podmiot wystarczająco uzasadniają zarządzenie albo przedłużenie kontroli operacyjnej czy też nie. Zmiany te wprowadza się w art. 1 pkt 1, art. 2 pkt 1, art. 4 pkt 1, art. 5 pkt 1, art. 6 pkt 1, art. 7 pkt 1, art. 8 pkt 1 lit. a tiret drugie oraz art. 9 pkt 1 projektowanej ustawy. Ponadto proponuje się zapewnić bieżący dostęp właściwego sądu do wyników kontroli operacyjnej, także w przypadku gdy w toku tej kontroli nie uzyskano dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego. Dlatego też szef (komendant) uprawnionego podmiotu, w przypadku zarządzenia kontroli operacyjnej, będzie zobowiązany poinformować sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu kontroli operacyjnej, oraz właściwego prokuratora o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu. W przypadku wystosowania przez właściwy sąd żądania informacje o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, w postaci zebranych dotychczas w jej toku materiałów, będą przekazywane temu sądowi także w trakcie trwania kontroli operacyjnej. Zmiany te wprowadza się w art. 1 pkt 2, art. 2 pkt 2, art. 4 pkt 2, art. 5 pkt 3, art. 6 pkt 2, art. 7 pkt 3, art. 8 pkt 1 lit b oraz art. 9 pkt 2 projektowanej ustawy. 4 Jako uzupełnienie ww. mechanizmu przewiduje się przyznanie właściwemu sądowi i prokuratorowi uprawnienia do wydania w każdym czasie postanowienia o przerwaniu stosowania kontroli operacyjnej, które należy uzasadnić. Rozwiązanie to jest komplementarne w stosunku do wprowadzanego mechanizmu nadzoru nad kontrolą operacyjną podczas jej trwania. Uzyskawszy informacje o przebiegu kontroli operacyjnej, sąd i prokurator będą mogli postanowić o przerwaniu jej stosowania. Jednocześnie wskazano przesłanki, które sąd i prokurator powinni wziąć pod uwagę przy rozstrzyganiu, tj. okoliczności uzasadniające potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej, w tym stwierdzoną bezskuteczność lub nieprzydatność innych środków, a także cel, czas i rodzaj prowadzonej kontroli operacyjnej. Na postanowienie sądu przysługiwać będzie zażalenie szefowi (komendantowi) uprawnionego podmiotu oraz właściwemu prokuratorowi. Należy przy tym zauważyć, że zażalenie nie będzie przysługiwać na postanowienie prokuratora. Jest to rozwiązanie spójne systemowo z pozostałymi regulacjami związanymi z kontrolą operacyjną, jak i ustrojową rolą prokuratora w nadzorze nad stosowaniem tej instytucji. Podkreślenia wymaga, że o ile podmiotem wnioskującym jest dana służba, chcąca stosować kontrolę operacyjną, to elementem koniecznym jest zgoda właściwego prokuratora. Zgoda już na samo złożenie wniosku jest przy tym elementem szczególnego nadzoru prokuratora, który samodzielnie ocenia zaistnienie przesłanek stosowania kontroli operacyjnej. W konsekwencji brak takiej zgody uniemożliwia dalsze procedowanie wniosku i de facto stanowi przesłankę negatywną uwzględnienia wniosku. Z charakteru nadzoru wynika fakt, że brak takiej zgody nie podlega jakiejkolwiek formie zaskarżenia przez organ wnioskujący. Jest to też element gwarancyjny, zapewniający, że dwa organy administracji samodzielnie oceniły przesłanki stosowania kontroli operacyjnej, uznały je za spełnione i przed sądem wnioskują o wydanie zarządzenia o jej zastosowaniu. Skoro prokurator dysponuje uprawnieniem do wyrażania zgody na wnioskowanie przez daną służbę o zastosowanie kontroli operacyjnej (które nie podlega zaskarżeniu), a brak takiej zgody jest przesłanką negatywną zarządzenia kontroli operacyjnej, to w sytuacji, gdy poweźmie przekonanie, że dalsze stosowanie tej kontroli jest niezasadne, powinien mieć możliwość zamanifestowania braku swojej zgody na dalsze jej stosowanie. Odzwierciedleniem tego jest proponowane w projekcie ustawy postanowienie prokuratora o przerwaniu stosowania kontroli operacyjnej, które jest właśnie wyrazem braku dalszej zgody na jej stosowanie. Jednocześnie, skoro pozycja ustrojowa prokuratora oraz jego rola w sprawowaniu nadzoru nad kontrolą operacyjną wymaga, aby decyzja w sprawie zgody była wynikiem samodzielnej oceny zaistnienia przesłanek jej stosowania (co oznacza brak 5 możliwości odwołania się organu od decyzji prokuratora), także analogiczna decyzja w przedmiocie braku dalszej zgodny na kontynuowanie kontroli operacyjnej (czym jest w istocie postanowienie o przerwaniu stosowania kontroli operacyjnej) nie może przewidywać odwołania. Zmiany wprowadzające uprawnienie właściwego sądu i prokuratora do wydania w każdym czasie postanowienia o przerwaniu stosowania kontroli operacyjnej znalazły się w art. 1 pkt 3 i 6, art. 2 pkt 3 i 6, art. 4 pkt 3, art. 5 pkt 4, art. 6 pkt 3, art. 7 pkt 4, art. 8 pkt 1 lit. c oraz art. 9 pkt 3 i 6 projektowanej ustawy. Dotychczasowe rozwiązania zobowiązywały szefa (komendanta) do niezwłocznego, komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. O ich zniszczeniu powiadamiany był właściwy prokurator. Aby wzmocnić niezależny nadzór w tym zakresie, szef (komendant) będzie zobowiązany do powiadamiania także właściwego sądu. Dodatkowo wprowadzono rozwiązanie, zgodnie z którym zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu, ale w szczególnie uzasadnionych przypadkach szef (komendant) może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Zmiany te wprowadza się w art. 1 pkt 4, art. 2 pkt 4, art. 4 pkt 4, art. 5 pkt 5, art. 6 pkt 4, art. 7 pkt 5, art. 8 pkt 2 oraz art. 9 pkt 4 projektowanej ustawy. Projektowana ustawa zapewnia także właściwemu sądowi dostęp do informacji w przedmiocie wydania i wykonania zarządzenia szefa (komendanta) uprawnionego podmiotu dotyczącego zniszczenia materiałów zgromadzonych w trakcie stosowania kontroli operacyjnej, które nie stanowią informacji potwierdzającej zaistnienie przestępstwa (lub nie są istotne dla bezpieczeństwa państwa – w przypadku ABW). Szef (komendant) uprawnionego podmiotu będzie zobowiązany do niezwłocznego poinformowania o realizacji powyższych działań właściwego prokuratora oraz sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu kontroli operacyjnej. Zmiany te wprowadza się w art. 1 pkt 5, art. 2 pkt 5, art. 4 pkt 5, art. 5 pkt 6, art. 6 pkt 5, art. 7 pkt 6, art. 8 pkt 3 oraz art. 9 pkt 5 projektowanej ustawy. W celu zapewnienia spójności rozwiązań funkcjonujących w odniesieniu do służb podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w zakresie realizacji obowiązków informacyjnych wobec Sejmu i Senatu, związanych ze stosowaniem kontroli operacyjnej, w art. 9e ust. 21 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej nałożono na ministra właściwego do spraw wewnętrznych obowiązek przedstawienia corocznie Sejmowi i Senatowi informacji o działalności określonej w art. 9e ust. 1–19, w tym informacji i danych, o których mowa w art. 10c ust. 1 tej ustawy. 6 Jednocześnie w ustawie z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych proponuje się w art. 3 pkt 2 projektu uchylenie art. 11n ww. ustawy stanowiącego podstawę prawną do zarządzania kontroli operacyjnej, na wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego (INW), przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych w stosunku do funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz strażaków Państwowej Straży Pożarnej, a także pracowników zatrudnionych w tych służbach w celu zapobieżenia, wykrycia, ustalenia sprawców, a także uzyskania i utrwalenia dowodów, ściganych z oskarżenia publicznego, umyślnych przestępstw określonych w art. 228 § 1 i 3–6, art. 229 § 1 i 3–5, art. 230 § 1, art. 230a § 1, art. 231, art. 245, art. 246, art. 258, art. 269 oraz art. 299 § 1, 2, 5 i 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny. Proponuje się także uchylenia art. 11o, który dotyczy instytucji zakupu kontrolowanego. Proponowane zmiany wynikają z faktu, że INW jest organem, przy pomocy którego minister właściwy do spraw wewnętrznych sprawuje nadzór nad służbami mu podległymi lub przez niego nadzorowanym. W tym kontekście stosowanie kontroli operacyjnej, a zatem instrumentu najmocniej ingerującego w prywatność jednostki, w celu realizacji zadań z zakresu nadzoru, nawet obejmujących także rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie przestępstw, jest rozwiązaniem nieproporcjonalnym. Wystarczające wydaje się uprawnienie do realizacji tych zadań w formie czynności operacyjno-rozpoznawczych (art. 11m). Biorąc pod uwagę dotychczasowe doświadczenia związane z funkcjonowanie INW, rezygnacja z tych uprawnień nie wpłynie negatywnie na realizację jego zadań ustawowych. Dodatkowo wprowadzono rozwiązanie ujednolicające, zgodnie z którym na wszystkie postanowienia sądu w przedmiocie zarządzenia i przedłużenia kontroli operacyjnej (a także na postanowienie sądu o przerwaniu kontroli operacyjnej) zażalenie będzie przysługiwało także właściwemu prokuratorowi. Zmiany te wprowadza się w art. 1 pkt 6, art. 2 pkt 6, art. 4 pkt 6, art. 5 pkt 2, art. 6 pkt 5, art. 7 pkt 2, art. 8 pkt 1 lit. d i art. 9 pkt 6 projektowanej ustawy. Proponuje się, aby przedmiotowa ustawa weszła w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa oraz w związku z § 52 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. − Regulamin pracy Rady Ministrów projekt został udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Rządowego Centrum Legislacji, w serwisie „Rządowy Proces Legislacyjny”. 7 Projekt ustawy nie jest sprzeczny z prawem Unii Europejskiej, gdyż materia objęta projektem pozostaje w gestii państw członkowskich Unii Europejskiej i nie podlega harmonizacji. Z tego względu projekt ustawy nie został przedstawiony właściwym instytucjom i organom Unii Europejskiej, w tym Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w celu uzyskania opinii, dokonania powiadomienia, konsultacji albo uzgodnienia. Projekt ustawy nie dotyczy funkcjonowania samorządu terytorialnego i w związku z tym nie podlega zaopiniowaniu przez Komisję Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego. Projekt ustawy nie zawiera przepisów technicznych w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych i w związku z tym nie podlega obowiązkowi notyfikacji. Z uwagi na ograniczony zakres podmiotowy, jakim jest działalność uprawnionych podmiotów i nadzór nad nią, projekt ustawy nie ma wpływu na działalność mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich przedsiębiorców. Projekt ustawy nie określa zasad podejmowania, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480, z późn. zm.). W stosunku do przedmiotowego projektu ustawy nie była dokonywana ocena OSR w trybie § 32 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. − Regulamin pracy Rady Ministrów. Nazwa projektu: Projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu wzmocnienia nadzoru sądowego nad kontrolą operacyjną Ministerstwa wiodące: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów (KPRM) Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji Ministerstwo Obrony Narodowej Ministerstwo Finansów Organy współpracujące: Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego Osoba odpowiedzialna za projekt w randze Ministra, Sekretarza Stanu lub Podsekretarza Stanu Radosław Kujawa – Sekretarz Stanu w KPRM Kontakt do opiekuna merytorycznego projektu Departament Koordynacji Służb Specjalnych KPRM; tel. 22 6946296 Data sporządzenia 24.03.2026 r. Źródło: Inicjatywa własna Nr w Wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów: UD278 OCENA SKUTKÓW REGULACJI 1. Jaki problem jest rozwiązywany? Obecny system nadzoru i kontroli działalności podmiotów uprawnianych do realizacji kontroli operacyjnej, zwanych uprawnionymi podmiotami, jest efektem ciągłej ewolucji rozwiązań, których fundamenty zostały położone przez ustawodawcę na początku lat 90. XX wieku. Obecnie w Polsce obowiązują standardy typowe dla państw demokratycznych, w których nadzór i kontrola nad uprawnionymi podmiotami są sprawowane przez wiele organów państwa, uwzględniając zasadę podziału i równowagi władz. Działalność operacyjna podmiotów posiadających uprawnienia do niejawnego uzyskiwania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej treści komunikatów i informacji w formie tzw. kontroli operacyjnej podlega w szczególności nadzorowi organów władzy sądowniczej, który sprawowany jest przez sędziów posiadających konstytucyjne i ustawowe gwarancje niezawisłości i niezależności od innych organów państwowych. Obowiązujące rozwiązania ustawowe pozwalają właściwym miejscowo sądom okręgowym (w tym Sądowi Okręgowemu w Warszawie oraz Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w Warszawie) utrzymać pieczę nad działalnością uprawnionych podmiotów najsilniej ingerującą w prywatność obywateli za pomocą wydawania postanowień o zarządzeniu albo przedłużeniu kontroli operacyjnej, jak też o zatwierdzeniu kontroli zarządzonej w trybie niecierpiącym zwłoki. Niemniej jednak w obecnym reżimie prawnym dostrzega się obszary nieobjęte nadzorem sądowym, którego sprawowanie należy uznać za uzasadnione w demokratycznym państwie prawnym. Kontrola operacyjna jest instrumentem mocno ingerującym w prywatność jednostki. Dlatego też uprawnienie to powinno być przyznane jedynie tym podmiotom, dla realizacji zadań, zgodnie z zasadą proporcjonalności. Stałym zadaniem państwa jest weryfikacja, czy realizowane przez poszczególne służby zadania uzasadniają przyznanie tak daleko idących uprawnień. W tym zakresie dotychczasowe doświadczenia związane z funkcjonowaniem Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, w szczególności w kontekście zadań realizowanych przez ten podmiot, wskazują, że nie ma uzasadnienia dla stosowania zarówno kontroli operacyjnej (art. 11n), jak i zakupu kontrolowanego (art. 11o). 2. Rekomendowane rozwiązanie, w tym planowane narzędzia interwencji, i oczekiwany efekt Projektowane przepisy są uzupełnieniem już istniejących rozwiązań prawnych przyznających sądom kompetencję w zakresie nadzoru nad działalnością uprawnionych podmiotów w obszarze prowadzenia kontroli operacyjnej. Kompetencje przyznawane właściwym sądom na mocy projektowanej ustawy znajdą zastosowanie wobec wszystkich uprawnionych podmiotów, które posiadają uprawnienia do realizowania kontroli operacyjnej. Kluczowe rozwiązania zaproponowane w projekcie ustawy obejmują: 1) zapewnienie dostępu właściwego sądu do wyników kontroli operacyjnej, także w przypadku gdy w toku kontroli nie uzyskano dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego. Szef (komendant) uprawnionego podmiotu, w przypadku zarządzenia kontroli operacyjnej, będzie zobowiązany poinformować sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu kontroli operacyjnej, oraz właściwego prokuratora o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu. W przypadku 2 wystosowania przez właściwy sąd żądania informacje o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, w postaci zebranych dotychczas w jej toku materiałów, będą przekazywane także w trakcie trwania kontroli operacyjnej; 2) przyznanie właściwemu sądowi i prokuratorowi uprawnienia do wydania w każdym czasie postanowienia o przerwaniu stosowania kontroli operacyjnej. Na postanowienie sądu przysługiwać będzie zażalenie szefowi (komendantowi) uprawionego podmiotu oraz właściwemu prokuratorowi; 3) zapewnienie właściwemu sądowi dostępu do informacji w przedmiocie wydania i wykonania zarządzenia szefa (komendanta) uprawnionego podmiotu dotyczącego zniszczenia materiałów zgromadzonych w trakcie kontroli operacyjnej, które nie są istotne dla bezpieczeństwa narodowego lub nie stanowią informacji potwierdzającej zaistnienie przestępstwa. Szef (komendant) będzie zobowiązany do niezwłocznego poinformowania o realizacji powyższych działań właściwego prokuratora oraz sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu kontroli operacyjnej; 4) zniesienie uprawnienia Inspektora Nadzoru Wewnętrznego (INW) do stosowania kontroli operacyjnej (art. 11n) oraz instytucji zakupu kontrolowanego (art. 11o). Biorąc pod uwagę dotychczasowe doświadczenia związane z funkcjonowaniem INW, rezygnacja z tych uprawnień nie wpłynie negatywnie na realizację jego zadań ustawowych. 3. Jak problem został rozwiązany w innych krajach, w szczególności krajach członkowskich OECD/UE? W kontekście projektowanej ustawy na uwagę zasługuje system nadzoru sądowego funkcjonujący w Wielkiej Brytanii. Należy podkreślić, iż zarówno samo stosowanie przez służby instrumentów pozyskiwania informacji, jak również tryb autoryzacji i kontroli nad ich wykorzystywaniem, uregulowane zostały jednolicie dla wszystkich służb specjalnych w ustawie The Regulation of Investigatory Powers Act 2000 (RIPA). Ponadto w Wielkiej Brytanii funkcjonuje w oparciu o ww. przepisy tzw. Trybunał IPT (The Investigatory Powers Tribunal), który jest niezależnym sądem orzekającym w sprawach skarg dotyczących działalności brytyjskich służb specjalnych. Jest to jedyny sąd rozpatrujący skargi przeciwko tym podmiotom w trybie ustawy o prawach człowieka z 1998 roku. Trybunał posiada szerokie kompetencje w zakresie stosowania środków mających na celu przywrócenie stanu zgodnego z prawem oraz środków o charakterze odszkodowawczym, np. może on nakazać wstrzymanie określonych działań, uchylić wydane uprzednio zgody na wykonywanie określonych czynności, nakazać zniszczenie materiałów czy też orzec o zastosowaniu środków kompensacyjnych. W przypadku USA najważniejszym organem władzy sądowniczej, który pełni nadzór nad tzw. wspólnotą wywiadowczą, jest Foreign Intelligence Surveillance Court (FISC), który jest sądem federalnym właściwym w sprawach inwigilacji związanej z działaniami wywiadowczymi, ustanowionym na podstawie ustawy Foreign Intelligence Surveillance Act (FISA) z 1978 r. Sąd ten zatwierdza wnioski służb specjalnych o stosowanie inwigilacji m.in. w celu zapobiegania działalności szpiegowskiej przeciwko Stanom Zjednoczonym Ameryki. Analiza porównawcza prawa krajowego i praktyki trzydziestu pięciu państw dotyczące regulacji związanych ze stosowaniem kontroli operacyjnej (niejawnego nadzoru) została przedstawiona przez Europejski Trybunał Praw Człowieka w wyroku z dnia 28 maja 2024 r. w sprawie Pietrzak i Bychawska-Siniarska i inni p. Polsce (skargi nr 72038/17 i 25237/18. Jak wskazał Trybunał informacje otrzymane od państw objętych badaniem pokazują, że w większości z nich (trzydzieści jeden państw) nadzór prowadzony w celu zwalczania przestępczości podlega uprzedniej kontroli organu sądowego. Ponadto wydaje się, że piętnaście z ww. państw wprowadziło, oprócz kontroli nadzoru a priori, także kontrolę a posteriori. Jest ona realizowana przez sądy (dziewięć państw), organy wykonawcze (jedno państwo), organy parlamentarne (dwa państwa) lub organy hybrydowe (trzy państwa). Ponadto niektóre z badanych państw wprowadziły przepisy dotyczące sytuacji nadzwyczajnych, w których prokurator może zezwolić na nadzór, ale musi on zostać przerwany, jeśli w krótkim czasie nie zostanie uzyskana zgoda sądu. W odniesieniu do nadzoru prowadzonego przez uprawione podmioty w celu zapobiegania niektórym poważnym przestępstwom lub ochrony bezpieczeństwa, lub podstawowych interesów państwa, odpowiednie ustawodawstwo osiemnastu z tych państw uzależnia wprowadzenie przedmiotowego nadzoru od uprzedniego zezwolenia organu sądowego lub organu wykonawczego (trzy państwa) czy też organu mieszanego lub hybrydowego (sześć państw). Z drugiej strony tylko pięć państw przewiduje kontrolę sądową środków nadzoru tego typu a posteriori, wyłącznie lub w uzupełnieniu innych mechanizmów kontroli. W szczególności we Francji kontrola, o której mowa, jest przeprowadzana przez organ zwany Conseil d’Etat (Radę Stanu), który, jeśli stwierdzi, że zastosowany środek nadzoru jest niezgodny z prawem, unieważnia odpowiednie zezwolenie, nakazuje zniszczenie danych zebranych w ramach nadzoru i informuje zainteresowaną osobę o jej statusie ofiary niezgodnego z prawem nadzoru. Podobnie w Wielkiej Brytanii, Investigatory Powers Tribunal rozpatruje skargi osób fizycznych dotyczące prowadzonego wobec nich nadzoru. Wreszcie w trzech państwach kontrola środków nadzoru a posteriori została powierzona organom podlegającym władzy wykonawczej. W trzynastu z tych państw kontrola przedmiotowego nadzoru a posteriori jest przeprowadzana przez parlamenty krajowe, komisje lub komitety parlamentarne, a w ośmiu innych państwach kontrola ta jest powierzona organom hybrydowym. Wreszcie w trzech z ww. państw przedmiotowe służby państwowe są nadzorowane przez organy władzy wykonawczej. 3 Dwadzieścia jeden państw objętych badaniem nakłada na organy stosujące nadzór do celów zwalczania przestępczości obowiązek powiadomienia zainteresowanej osoby po przeprowadzeniu nadzoru. Osiem państw wskazało, że ich ustawodawstwo przewiduje taki obowiązek w odniesieniu do nadzoru prowadzonego w celu ochrony bezpieczeństwa narodowego. Ponadto sześć innych krajów nie wprowadziło żadnych zobowiązań w tym obszarze. W niektórych z ośmiu państw, o których mowa powyżej, właściwy organ może sprzeciwić się takiemu powiadomieniu, jeśli istnieje zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego lub życia lub zdrowia osób prywatnych, lub jeśli istnieje ryzyko utrudnienia dochodzenia w sprawie karnej. W większości z trzydziestu pięciu państw objętych badaniem osoba fizyczna, która była przedmiotem nadzoru, może, w zależności od przypadku, albo zakwestionować go przed sądem powszechnym, składając odwołanie od decyzji zezwalającej na nadzór, albo zwrócić się do właściwego sądu o zbadanie legalności nadzoru i/lub zakwestionować legalność dowodów uzyskanych w wyniku nadzoru. Ponadto dziewięć zainteresowanych państw wprowadziło podobne środki zaradcze w odniesieniu do niejawnego nadzoru prowadzonego w celu ochrony bezpieczeństwa narodowego. W przypadku szkody wyrządzonej osobie fizycznej przez środek nadzoru zastosowany bez jej wiedzy dana osoba może, w zależności od danego państwa, albo domagać się odszkodowania w formie powództwa o odszkodowanie, albo żądać wszczęcia postępowania przeciwko agentom właściwych służb państwowych, których uważa za odpowiedzialnych za nadużycia. Ponadto jedenaście państw wprowadziło specjalne środki odwoławcze w tym obszarze, zamiast lub oprócz odwołań sądowych. Rozpatrywanie odwołań złożonych w tym kontekście powierza się, w zależności od przypadku, organom hybrydowym podobnym do tych odpowiedzialnych za nadzór (siedem państw) lub organom parlamentarnym i/lub podlegającym władzy wykonawczej (cztery państwa). Oprócz tych środków odwoławczych zainteresowane państwa wprowadziły dodatkowe zabezpieczenia w swoich odpowiednich przepisach, aby chronić osoby podlegające nadzorowi przed możliwymi nadużyciami ze strony organów prowadzących nadzór. Zabezpieczenia, o których mowa, obejmują m.in. wyczerpujący wykaz przestępstw, w odniesieniu do których można wydać zezwolenie na nadzór, obowiązek wydania wymaganego zezwolenia na piśmie lub uzasadnienia go, lub uzależnienia go od spełnienia istotnych warunków (konieczność, proporcjonalność, pomocniczość) dotyczących nadzoru, ograniczenie możliwości przedłużenia okresu obowiązywania środka, zobowiązanie właściwych organów do postępowania, zniszczenia dowodów uzyskanych w wyniku nadzoru po zakończeniu postępowania karnego, dla którego dowody te zostały zebrane, lub po upływie okresu biegnącego od momentu przeprowadzenia nadzoru, obowiązkowy udział w procedurze zatwierdzania środka nadzoru obrońcy interesów osoby, która jest przedmiotem nadzoru, i wreszcie szczegółowe uregulowanie kwestii związanych z dostępem, przekazywaniem i wykorzystywaniem informacji zebranych w wyniku nadzoru, a w szczególności tych, które są objęte tajemnicą zawodową. Ponadto w ośmiu krajach organy nadzorcze podlegają również nadzorowi organów ochrony danych osobowych, które posiadają rozległą wiedzę techniczną w kwestiach nadzoru. 4. Podmioty, na które oddziałuje projekt Grupa Wielkość Źródło danych Oddziaływanie Szef ABW, Szef CBA, Szef SKW, Szef KAS, Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej, Komendant Główny Policji, Komendant Główny Straży Granicznej, Komendant Służby Ochrony Państwa 8 - Szef uprawnionego podmiotu będzie obowiązany do przekazywania sądom dodatkowych informacji w przedmiocie prowadzonej kontroli operacyjnej oraz uzyskanych w jej trakcie materiałów i informacji. Inspektor Nadzoru Wewnętrznego 1 - Utrata uprawnień do wnioskowania i prowadzenia kontroli operacyjnej oraz zakupu kontrolowanego. Właściwe miejscowo sądy okręgowe, w tym Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie 17 - Sąd, w stosunku do uprawnionych podmiotów, otrzyma dodatkowe uprawnienia o charakterze informacyjnym w zakresie nadzoru nad prowadzeniem zarządzonej kontroli operacyjnej. Sąd będzie uprawniony także do zarządzenia przerwania prowadzonej kontroli operacyjnej. W ramach istniejących zasobów finansowo-kadrowych mogą okazać się 4 zasadne zmiany organizacyjne mające na celu wzmocnienie komórek organizacyjnych właściwych sądów zajmujących się sprawami kontroli operacyjnej, stosowanej przez uprawnione służby Prokuratura Krajowa i prokuratury okręgowe 47 strona internetowa https://pk.gov.pl Zadania związane z analizą postanowienia sądu o przerwaniu stosowania kontroli operacyjnej, w związku z możliwością złożenia zażalenia na takie rozstrzygnięcie. 5. Informacje na temat zakresu, czasu trwania i podsumowanie wyników konsultacji W celu wykonania obowiązku wynikającego z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. z 2025 r. poz. 677, z późn. zm.) projekt ustawy został opublikowany w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Rządowego Centrum Legislacji w serwisie „Rządowy Proces Legislacyjny”. W związku z udostępnieniem projektu w serwisie „Rządowy Proces Legislacyjny” uwagi do projektu zgłosił jeden podmiot. Projektowane regulacje nie spowodują skutków dla jednostek samorządu terytorialnego, wobec tego projekt nie wymaga konsultacji z Komisją Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego. Projekt uzyskał pozytywną opinię Komisji do Spraw Służb Specjalnych Sejmu RP (opinia nr 77 z dnia 8 stycznia 2026 r.) oraz Kolegium do spraw Służb Specjalnych (opinia nr 31/26 z dnia 12 stycznia 2026 r.). Z uwagi na ograniczony zakres podmiotowy i przedmiotowy projektu, dotyczący przede wszystkim organizacji i uprawnień w zakresie nadzoru nad prowadzeniem kontroli operacyjnej przez służby mundurowe, a także ze względu na potrzebę pilnego wejścia w życie projektu, odstąpiono od przeprowadzenia konsultacji publicznych. W stosunku do projektu nie wpłynęły zgłoszenia zainteresowania pracami w trybie przepisów o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa. 6. Wpływ na sektor finansów publicznych (ceny stałe z..........) Skutki w okresie 10 lat od wejścia w życie zmian [mln zł] 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Łącznie (0–10) Dochody ogółem - - - - - - - - - - - - budżet państwa - - - - - - - - - - - - JST - - - - - - - - - - - - pozostałe jednostki (oddzielnie) - - - - - - - - - - - - Wydatki ogółem - - - - - - - - - - - - budżet państwa - - - - - - - - - - - - JST - - - - - - - - - - - - pozostałe jednostki (oddzielnie) - - - - - - - - - - - - Saldo ogółem 0,0 0 0,0 0 0,0 0 0,0 0 0,0 0 0,0 0 0,0 0 0,0 0 0,0 0 0,0 0 0,0 0 0,00 budżet państwa - - - - - - - - - - - - JST - - - - - - - - - - - - pozostałe jednostki (oddzielnie) - - - - - - - - - - - - Źródła finansowania Środki finansowe w kwotach ujętych w obowiązujących planach wydatków dysponentów właściwych części budżetu państwa. Dodatkowe informacje, w tym wskazanie źródeł danych i przyjętych do obliczeń założeń Projektowane przepisy nie spowodują zwiększenia wydatków budżetu państwa ani budżetów jednostek samorządu terytorialnego ponad obowiązujące limity wydatków ujęte w ustawie budżetowej, jak również nie będą stanowiły podstawy do ubiegania się o zwiększone środki w latach kolejnych. 7. Wpływ na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym funkcjonowanie przedsiębiorców, oraz na rodzinę, obywateli i gospodarstwa domowe Skutki Czas w latach od wejścia w życie zmian 0 1 2 3 5 10 Łącznie 5 (0–10) W ujęciu pieniężnym (w mln zł, ceny stałe z ...... r.) duże przedsiębiorstwa - - - - - - - sektor mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw - - - - - - - rodzina, obywatele oraz gospodarstwa domowe - - - - - - - W ujęciu niepieniężnym duże przedsiębiorstwa - sektor mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw - rodzina, obywatele oraz gospodarstwa domowe - Niemierzalne - Dodatkowe informacje, w tym wskazanie źródeł danych i przyjętych do obliczeń założeń Regulacja nie będzie miała wpływu na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym funkcjonowanie przedsiębiorców, oraz na rodzinę i gospodarstwa domowe. Regulacja nie wpłynie na sytuację ekonomiczną i społeczną rodziny, a także osób niepełnosprawnych oraz osób starszych. 8. Zmiana obciążeń regulacyjnych (w tym obowiązków informacyjnych) wynikających z projektu nie dotyczy Wprowadzane są obciążenia poza bezwzględnie wymaganymi przez UE (szczegóły w odwróconej tabeli zgodności). tak nie nie dotyczy zmniejszenie liczby dokumentów zmniejszenie liczby procedur skrócenie czasu na załatwienie sprawy inne: zwiększenie liczby dokumentów zwiększenie liczby procedur wydłużenie czasu na załatwienie sprawy inne: Wprowadzane obciążenia są przystosowane do ich elektronizacji. tak nie nie dotyczy Komentarz: Z uwagi na dodatkowe uprawnienia sądów w zakresie nadzoru nad kontrolą operacyjną konieczne będzie wdrożenie dodatkowych procedur zapewniających realizację tych uprawnień zarówno w sądach, jak i w podmiotach uprawnionych (służbach), co może wiązać się ze zwiększeniem liczby dokumentów. 9. Wpływ na rynek pracy Projekt ustawy nie wpłynie na rynek pracy. 10. Wpływ na pozostałe obszary środowisko naturalne sytuacja i rozwój regionalny sądy powszechne, administracyjne lub wojskowe demografia mienie państwowe inne: informatyzacja zdrowie Omówienie wpływu Właściwe sądy zarządzające lub przedłużające kontrolę operacyjną otrzymają nowe uprawnienia nadzorcze możliwe do wykorzystania po zarządzaniu kontroli operacyjnej. Uprawnienia te mogą być przez sąd użyte w trakcie trwania zarządzonej kontroli operacyjnej bez konieczności jej zakończenia. 11. Planowane wykonanie przepisów aktu prawnego Zakłada się, iż przepisy ustawy wejdą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. 12. W jaki sposób i kiedy nastąpi ewaluacja efektów projektu oraz jakie mierniki zostaną zastosowane? Ze względu na przedmiot regulacji nie jest przewidziana ewaluacja projektu. 13. Załączniki (istotne dokumenty źródłowe, badania, analizy itp.) Brak załączników.\n\nSUMMARY TO EVALUATE:\nTitle: Wzmocnienie nadzoru sądowego nad inwigilacją służb państwowych\nSummary: Ustawa zwiększa kontrolę sądów i prokuratorów nad działaniami służb państwowych, takich jak Policja czy ABW, w zakresie prowadzenia inwigilacji. Obywatele zyskują większą ochronę prywatności, ponieważ sądy będą musiały uzasadniać decyzje o inwigilacji, monitorować jej przebieg i będą mogły ją przerwać w każdej chwili, jeśli uznają ją za nieuzasadnioną.\nKey Points: Sądy muszą uzasadniać wszystkie decyzje dotyczące inwigilacji, co zwiększa przejrzystość procesu., Sądy i prokuratorzy zyskują prawo do bieżącego monitorowania inwigilacji i mogą ją przerwać, jeśli uznają ją za niepotrzebną., Służby muszą informować sądy o niszczeniu materiałów zebranych podczas inwigilacji, które nie mogą być wykorzystane w sprawach karnych., Inspektor Nadzoru Wewnętrznego traci uprawnienia do prowadzenia inwigilacji i zakupu kontrolowanego.\n\nZASADY OCENY:\n1. Sprawdź wszystkie LICZBY, DATY i KWOTY w SUMMARY. Jeśli którejś brakuje w SOURCE -> is_valid: false.\n2. Sprawdź wszystkie NAZWISKA, ORGANIZACJE i MIEJSCA w SUMMARY. Jeśli którejś brakuje w SOURCE -> is_valid: false.\n3. Sprawdź wszystkie konkretne DZIAŁANIA PRAWNE . Jeśli tego mechanizmu nie ma w SOURCE -> is_valid: false.\n\nWAŻNE: Abstrakcyjne pojęcia (np. \"transparentność\", \"zaufanie\") są dozwolone jako wnioski.\n\nOUTPUT (JSON):\n{\n  \"is_valid\": true/false,\n  \"issue\": \"fabricated_entity\" / \"contradiction\" / \"none\"\n}\n\nWYMAGANIA FORMATOWANIA:\n1. Odpowiedz WYŁĄCZNIE surowym obiektem JSON.\n2. NIE używaj bloków kodu Markdown.\n3. NIE dodawaj żadnych wstępów ani wyjaśnień przed ani po JSONie.\n4. JSON musi być poprawny i gotowy do parsowania.\n\n",
      "ai_response_raw": "{\n  \"is_valid\": true,\n  \"issue\": \"none\"\n}"
    },
    {
      "timestamp": "2026-04-15T16:02:47.861Z",
      "source_url": "https://api.sejm.gov.pl/sejm/term10/prints/2411/2411.pdf",
      "model": "gemini-2.5-flash",
      "prompt_sent": "\nJesteś ekspertem od prawa polskiego, który ma za zadanie analizować dokumenty ustaw, uchwał oraz innych dokumentów legislacyjnych, a następnie przygotowywać z nich informacje w przystępny sposób dla obywateli. Twoim celem jest przedstawienie informacji tak, aby obywatele mogli sami ocenić wpływ legislacji na ich życie, nawet bez posiadania specjalistycznej wiedzy legislacyjnej. Skup się na faktach i obiektywnych skutkach wprowadzanych zmian, unikając wartościowania i osobistych opinii. Wszelki żargon prawny jest zabroniony. Prezentuj informacje w jasny, zwięzły i angażujący sposób, tak aby były zrozumiałe dla osoby bez wykształcenia prawniczego. Unikaj długich, złożonych zdań. Zamiast pisać \"projekt ma na celu nowelizację kodeksu podatkowego...\", napisz \"Zmiany w podatkach: nowe ulgi i obowiązki dla...\". Kontynuuj swoją pracę, dopóki nie rozwiążesz swojego zadania. Jeśli nie masz pewności co do generowanej treści, przeanalizuj dokument ponownie – nie zgaduj. Rozplanuj dobrze swoje zadanie przed przystąpieniem do niego. W podsumowaniu i kluczowych punktach, jeśli to możliwe i uzasadnione, podkreśl, jakie konkretne korzyści lub skutki (pozytywne lub negatywne) wprowadza ustawa dla życia codziennego obywateli, ich praw i obowiązków, finansów osobistych, bezpieczeństwa i innych ważnych kwestii (np. kategorycznych zakazów i nakazów czy najważniejszych konkretnych alokacji finansowych i terytorialnych).\n\nTwoja odpowiedź MUSI być w formacie JSON - i zawierać następujące klucze.\nZanim zwrócisz odpowiedź, dokładnie zweryfikuj, czy cała struktura JSON jest w 100% poprawna, włącznie ze wszystkimi przecinkami, nawiasami klamrowymi, kwadratowymi oraz cudzysłowami. Błędny JSON jest nieakceptowalny i uniemożliwi przetworzenie Twojej pracy.\n\nPrzeanalizuj dokładnie poniższy tekst dokumentu prawnego. To jest treść, na podstawie której masz wygenerować podsumowanie i kluczowe punkty:\n--- POCZĄTEK DOKUMENTU ---\nDruk nr 2411 Warszawa, 1 kwietnia 2026 r. SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Prezes Rady Ministrów RM-0610-44-26 Pan Włodzimierz Czarzasty Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Szanowny Panie Marszałku, na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przedstawiam Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej projekt ustawy - o zmianie niektórych ustaw w celu wzmocnienia nadzoru sądowego nad kontrolą operacyjną. Do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister – Członek Rady Ministrów, Koordynator Służb Specjalnych Tomasz Siemoniak. Z poważaniem Donald Tusk /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Projekt USTAWA z dnia o zmianie niektórych ustaw w celu wzmocnienia nadzoru sądowego nad kontrolą operacyjną 1) Art. 1. W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2025 r. poz. 636, 718 i 1366 oraz z 2026 r. poz. 187 i 421) w art. 19 : 1) w ust. 10 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, sąd uzasadnia.”; 2) ust. 14 otrzymuje brzmienie: „14. Organ Policji, o którym mowa w ust. 1, informuje sąd, który wydał postanowienie o zarządzeniu albo przedłużeniu kontroli operacyjnej, oraz właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 1, o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zebrane dotychczas w jej toku materiały.”; 3) po ust. 14 dodaje się ust. 14a w brzmieniu: „14a. Sąd okręgowy, który wydał postanowienie o zarządzeniu lub przedłużeniu kontroli operacyjnej, oraz właściwy prokurator, o którym mowa w ust. 1, w ramach nadzoru nad jej stosowaniem mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 7 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o przerwaniu kontroli operacyjnej. Sąd i prokurator uzasadniają postanowienie.”; 4) ust. 15j otrzymuje brzmienie: ,,15j. Organ Policji jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 15h, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia 1) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, ustawę z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, ustawę z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych, ustawę z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, ustawę z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, ustawę z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego, ustawę z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz ustawę z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa. – 2 – sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach organ Policji może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Organ Policji niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 15h, oraz prokuratora, o którym mowa w ust. 15g, o zniszczeniu tych materiałów.”; 5) ust. 17a otrzymuje brzmienie: „17a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 17, organ Policji niezwłocznie informuje sąd, który wydał postanowienie o zarządzeniu albo przedłużeniu kontroli operacyjnej, oraz właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 1.”; 6) ust. 20 otrzymuje brzmienie: „20. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 3, 8, 9 i 14a, właściwemu prokuratorowi, o którym mowa w ust. 1, oraz organowi Policji, który wystąpił z wnioskiem o wydanie tego postanowienia, przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”. Art. 2. W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2026 r. poz. 367) w art. 9e: 1) w ust. 11 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 4, 9 i 10, sąd uzasadnia.”; 2) ust. 15 otrzymuje brzmienie: „15. Organ Straży Granicznej, o którym mowa w ust. 1, informuje sąd, który wydał postanowienie o zarządzeniu albo przedłużeniu kontroli operacyjnej, oraz właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 1, o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zebrane dotychczas w jej toku materiały.”; 3) po ust. 15 dodaje się ust. 15a w brzmieniu: „15a. Sąd okręgowy, który wydał postanowienie o zarządzeniu lub przedłużeniu kontroli operacyjnej, oraz właściwy prokurator, o którym mowa w ust. 1, w ramach nadzoru nad jej stosowaniem mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 8 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o przerwaniu kontroli operacyjnej. Sąd i prokurator uzasadniają postanowienie.”; 4) ust. 16j otrzymuje brzmienie: „16j. Organ Straży Granicznej jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 16h, oraz komisyjnego i protokolarnego – 3 – zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach organ Straży Granicznej może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Organ Straży Granicznej niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 16h, oraz prokuratora, o którym mowa w ust. 16g, o zniszczeniu tych materiałów.”; 5) ust. 18a otrzymuje brzmienie: „18a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 18, organ Straży Granicznej niezwłocznie informuje sąd, który wydał postanowienie o zarządzeniu albo przedłużeniu kontroli operacyjnej, oraz właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 1.”; 6) ust. 19 otrzymuje brzmienie: „19. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 4, 9, 10 i 15a, właściwemu prokuratorowi, o którym mowa w ust. 1, oraz organowi Straży Granicznej, który złożył wniosek o wydanie tego postanowienia, przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 7) dodaje się ust. 21 w brzmieniu: „21. Minister właściwy do spraw wewnętrznych przedstawia corocznie Sejmowi i Senatowi informację o działalności określonej w ust. 1-19, w tym informacje i dane, o których mowa w art. 10c ust. 1. Informacja powinna być przedstawiona Sejmowi i Senatowi do dnia 30 czerwca roku następnego po roku nią objętym.”. Art. 3. W ustawie z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 529) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 9 w ust. 2 skreśla się wyrazy „art. 11n, art. 11o,”; 2) uchyla się art. 11n i art. 11o; 3) w art. 11p: a) w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Jeżeli jest to konieczne dla skutecznego zapobieżenia popełnianym przez funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz strażaków Państwowej Straży Pożarnej, a także pracowników zatrudnionych w tych służbach, ściganym z oskarżenia publicznego, umyślnym przestępstwom określonym w art. 228 § 1 i 3-6, art. 229 § 1 i 3-5, art. 230 § 1, art. 230a § 1, art. 231, – 4 – art. 245, art. 246, art. 258, art. 269 oraz art. 299 § 1, 2, 5 i 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383, 1818 i 1872) lub ich wykrycia, ustalenia ich sprawców, uzyskania i utrwalenia dowodów, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych pochodzących z tych przestępstw albo ich równowartości, Biuro może korzystać z informacji:”, b) w ust. 7: – zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „Sąd rozpoznaje wniosek jednoosobowo, przy czym czynności sądu związane z rozpoznawaniem tego wniosku realizowane są w warunkach przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji niejawnych oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 46, z późn. zm. 2) ), zwanej dalej „Kodeksem postępowania karnego”.”, – dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „W posiedzeniu sądu może wziąć udział wyłącznie przedstawiciel Inspektora Nadzoru Wewnętrznego.”, c) w ust. 11: – zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „Sąd rozpoznaje wniosek jednoosobowo, przy czym czynności sądu związane z rozpoznawaniem tego wniosku realizowane są w warunkach przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji niejawnych oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 Kodeksu postępowania karnego.”, – dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „W posiedzeniu sądu może wziąć udział wyłącznie prokurator i przedstawiciel Inspektora Nadzoru Wewnętrznego.”. Art. 4. W ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych (Dz. U. z 2026 r. poz. 159) w art. 31: 1) w ust. 11 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 4, 9 lub 10, sąd uzasadnia.”; 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 304, 1178, 1420 i 1872 oraz z 2026 r. poz. 187 i 421. – 5 – 2) ust. 15 otrzymuje brzmienie: „15. Organ Żandarmerii Wojskowej, o którym mowa w ust. 1, informuje wojskowy sąd okręgowy oraz właściwego prokuratora do spraw wojskowych o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zebrane dotychczas w jej toku materiały.”; 3) po ust. 15 dodaje się ust. 15a w brzmieniu: „15a. Wojskowy sąd okręgowy oraz właściwy prokurator, o którym mowa w ust. 1, w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 8 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o przerwaniu stosowania kontroli operacyjnej. Sąd i prokurator uzasadniają postanowienie. Na postanowienie sądu organowi Żandarmerii Wojskowej oraz prokuratorowi, o których mowa w ust. 1, przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 4) ust. 16j otrzymuje brzmienie: „16j. Organ Żandarmerii Wojskowej jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 16h, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach organ Żandarmerii Wojskowej może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Organ Żandarmerii Wojskowej niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 16h, oraz prokuratora, o którym mowa w ust. 16g, o zniszczeniu tych materiałów.”; 5) ust. 18a otrzymuje brzmienie: „18a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 18, organ Żandarmerii Wojskowej niezwłocznie informuje sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu kontroli operacyjnej, oraz właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 1.”; 6) ust. 19 otrzymuje brzmienie: „19. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 4, 9 i 10, właściwemu prokuratorowi, o którym mowa w ust. 1, oraz organowi Żandarmerii Wojskowej, który wystąpił z wnioskiem o wydanie tego postanowienia, przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”. – 6 – Art. 5. W ustawie z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2025 r. poz. 902 i 1366 oraz z 2026 r. poz. 26) w art. 27: 1) w ust. 10 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 3, 8 oraz 9, sąd uzasadnia.”; 2) ust. 11a otrzymuje brzmienie: „11a. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu i Szefowi ABW przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 3) ust. 14 otrzymuje brzmienie: „14. Szef ABW informuje sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu kontroli operacyjnej, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zebrane dotychczas w jej toku materiały.”; 4) po ust. 14 dodaje się ust. 14a w brzmieniu: „14a. Sąd oraz Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 7 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o przerwaniu stosowania kontroli operacyjnej. Sąd i Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy uzasadniają postanowienie. Na postanowienie sądu Szefowi ABW oraz Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 5) ust. 15l otrzymuje brzmienie: ,,15l. Szef ABW jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 15j, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Szef ABW może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Szef ABW niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 15j, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o zniszczeniu tych materiałów.”; – 7 – 6) ust. 16a otrzymuje brzmienie: „16a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 16, Szef ABW niezwłocznie informuje sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu kontroli operacyjnej, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego.”. Art. 6. W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 712 i 718) w art. 17: 1) w ust. 10 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: ,,Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 3, 8 oraz 9, sąd uzasadnia.”; 2) ust. 14 otrzymuje brzmienie: „14. Szef CBA informuje sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu kontroli operacyjnej, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zebrane dotychczas w jej toku materiały.”; 3) po ust. 14 dodaje się ust. 14a w brzmieniu: „14a. Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 7 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o przerwaniu stosowania kontroli operacyjnej. Sąd i Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy uzasadniają postanowienie. Na postanowienie sądu Szefowi CBA oraz Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”; 4) ust. 15j otrzymuje brzmienie: ,,15j. Szef CBA jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 15h, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Szef CBA może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Szef CBA niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 15h, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o zniszczeniu tych materiałów.”; – 8 – 5) ust. 16a i 17 otrzymują brzmienie: „16a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 16, Szef CBA niezwłocznie informuje sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu kontroli operacyjnej, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego. 17. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu i Szefowi CBA przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego.”. Art. 7. W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego (Dz. U. z 2026 r. poz. 157) w art. 31: 1) w ust. 8 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 3, 6 oraz 7, sąd uzasadnia.”; 2) ust. 10 otrzymuje brzmienie: „10. Na postanowienia sądu, o których mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu i Szefowi SKW przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego.”; 3) ust. 13 otrzymuje brzmienie: „13. Szef SKW informuje sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu kontroli operacyjnej, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zebrane dotychczas w jej toku materiały.”; 4) po ust. 13 dodaje się ust. 13a w brzmieniu: „13a. Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 5 pkt 2 i 4, wydać postanowienie o przerwaniu stosowania kontroli operacyjnej. Sąd oraz Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy uzasadniają postanowienie. Na postanowienie sądu Szefowi SKW oraz Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu przysługuje zażalenie. Do zażalenia – 9 – stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego.”; 5) ust. 14j otrzymuje brzmienie: ,,14j. Szef SKW jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 14h, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Szef SKW może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Szef SKW niezwłocznie informuje sąd, o którym mowa w ust. 14h, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o zniszczeniu tych materiałów.”; 6) ust. 15a otrzymuje brzmienie: „15a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 15, Szef SKW niezwłocznie informuje sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu kontroli operacyjnej, oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego.”. Art. 8. W ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863 oraz z 2026 r. poz. 415) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 118: a) w ust. 8: – zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „Sąd przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, zapoznaje się z materiałami uzasadniającymi wniosek, w szczególności zgromadzonymi podczas stosowania kontroli operacyjnej zarządzonej w tej sprawie.”, – dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, Sąd uzasadnia.”, b) ust. 13 otrzymuje brzmienie: „13. Szef Krajowej Administracji Skarbowej informuje Sąd oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej – 10 – kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zebrane dotychczas w jej toku materiały.”, c) po ust. 13 dodaje się ust. 13a w brzmieniu: „13a. Sąd i Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o przerwaniu stosowania kontroli operacyjnej. Sąd i Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy uzasadniają postanowienie. Na postanowienie Sądu Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej oraz Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”, d) ust. 16 otrzymuje brzmienie: „16. Na postanowienia Sądu, o których mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu i Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej przysługuje zażalenie.”; 2) w art. 122 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Sąd, niezwłocznie po złożeniu wniosku przez Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego, wydaje postanowienie o dopuszczeniu do wykorzystania w postępowaniu w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe materiałów, o których mowa w ust. 2 pkt 2, gdy jest to niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność nie może być ustalona na podstawie innego dowodu, a także zarządza zniszczenie materiałów, których wykorzystanie w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia Sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Szef Krajowej Administracji Skarbowej może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące.”; 3) w art. 123: a) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów uzyskanych na podstawie art. 118 ust. 1 i 3, a także materiałów uzyskanych w wyniku kontroli operacyjnej, o których mowa w art. 122 ust. 4, których zniszczenie zarządził – 11 – Sąd, Szef Krajowej Administracji Skarbowej niezwłocznie informuje Sąd oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego.”, b) dodaje się ust. 4 w brzmieniu: „4. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów uzyskanych na podstawie art. 119 ust. 1 i 2, art. 120 ust. 1 i art. 127a ust. 1 i 2 odpowiednio Szef Krajowej Administracji Skarbowej albo naczelnik urzędu celno-skarbowego niezwłocznie informuje Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego albo prokuratora okręgowego właściwego ze względu na siedzibę naczelnika urzędu celno-skarbowego.”. Art. 9. W ustawie z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2025 r. poz. 34, z 2024 r. poz. 1871 oraz z 2025 r. poz. 179, 718, 1366 i 1823) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 46 w ust. 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu: „Postanowienie, o którym mowa w art. 42 ust. 1 i 4 oraz art. 44, sąd uzasadnia.”; 2) w art. 49 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Komendant SOP informuje Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na ich żądanie informuje również o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, przedstawiając zebrane dotychczas w jej toku materiały.”; 3) po art. 49 dodaje się art. 49a w brzmieniu: „Art. 49a. Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy w ramach nadzoru nad stosowaniem kontroli operacyjnej mogą w każdym czasie, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w art. 42 ust. 2 pkt 3 i 5, wydać postanowienie o przerwaniu kontroli operacyjnej. Sąd i Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy uzasadniają postanowienie.”; 4) art. 50 otrzymuje brzmienie: „Art. 50. Komendant SOP jest obowiązany do wykonania zarządzenia Sądu Okręgowego w Warszawie o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w art. 48 ust. 4, oraz komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Komendant SOP może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. – 12 – Komendant SOP niezwłocznie informuje Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o zniszczeniu tych materiałów.”; 5) w art. 53 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 1, Komendant SOP niezwłocznie informuje Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego.”; 6) w art. 54 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Na postanowienia sądu, o których mowa w art. 42 ust. 1 i 4, art. 44 i art. 49a, Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu oraz Komendantowi SOP przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.”. Art. 10. Obowiązków i uprawnień, o których mowa w: 1) art. 19 ust. 14, 14a, 15j i 17a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, 2) art. 9e ust. 15, 15a, 16j i 18a ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, 3) art. 31 ust. 15, 15a, 16j i 18a ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, 4) art. 27 ust. 14, 14a, 15l i 16a ustawy zmienianej w art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, 5) art. 17 ust. 14, 14a, 15j i 16a ustawy zmienianej w art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, 6) art. 31 ust. 13, 13a, 14j i 15a ustawy zmienianej w art. 7, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, 7) art. 118 ust. 13 i 13a oraz art. 123 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 8, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, 8) art. 49 ust. 2, art. 49a, art. 50 i art. 53 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą − nie stosuje się w przypadku kontroli operacyjnej zarządzonej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. – 13 – Art. 11. Zezwolenie, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3, nie dotyczy sytuacji, o których mowa w art. 11n i art. 11o ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, z wyjątkiem dokumentów i materiałów, które sąd okręgowy lub prokurator Biura Lustracyjnego lub oddziałowego biura lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu uzna za niezbędne w związku z wykonywaniem ich zadań określonych w ustawie z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2025 r. poz. 1519) oraz w ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2023 r. poz. 102). Art. 12. Pierwszą informację, o której mowa w art. 9e ust. 21 ustawy zmienianej w art. 2, minister właściwy do spraw wewnętrznych przedstawia Sejmowi i Senatowi w terminie do dnia 30 czerwca 2027 r. Art. 13. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. UZASADNIENIE Obecny system nadzoru i kontroli działalności służb państwowych uprawnionych do realizowania kontroli operacyjnej 1 , zwanych dalej „uprawnionymi podmiotami”, jest efektem ciągłej ewolucji rozwiązań, których fundamenty zostały położone przez ustawodawcę na początku lat 90. XX wieku. Obecnie w Polsce obowiązują standardy charakterystyczne dla państw demokratycznych, w których nadzór i kontrola nad tymi podmiotami są sprawowane przez wiele instytucji, uwzględniając zasadę podziału i równowagi władz. Nadzór i kontrola uprawnionych podmiotów, jako wyspecjalizowanych organów administracji rządowej, jest realizowana w Rzeczypospolitej Polskiej na trzech płaszczyznach, tj. przez rząd (Radę Ministrów: właściwych ministrów oraz Prezesa Rady Ministrów) będący władzą wykonawczą, Sejm będący organem ustawodawczym oraz kontrolnym wobec władzy wykonawczej, a także sądy reprezentujące władzę sądowniczą oraz inne wyspecjalizowane organy państwa. Działalność operacyjna uprawnionych podmiotów, w tym służb specjalnych (Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz Służby Kontrwywiadu Wojskowego), posiadających uprawnienia do niejawnego uzyskiwania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej treści komunikatów i informacji w formie tzw. kontroli operacyjnej, podlega nadzorowi organów władzy sądowniczej, który sprawowany jest przez sędziów posiadających konstytucyjne i ustawowe gwarancje niezawisłości i niezależności od innych organów państwowych. Z uwagi na fakt, iż to sądy zarządzają przeprowadzenie kontroli operacyjnej, nadzór przez nie realizowany jest sprawowany w zakresie potencjalnie najdalej idącej ingerencji w prawa i wolności obywatelskie. Powierzenie sądom nadzoru nad działaniami uprawnionych podmiotów w tym zakresie ma kluczowe znaczenie dla całego systemu demokratycznego nadzoru nad tymi służbami, ponieważ organy władzy sądowniczej charakteryzują się niezależnością, w tym neutralnością polityczną sędziów, oraz uprawnieniami niezależnego dostępu do informacji o działalności operacyjnej służb. Obowiązujące rozwiązania ustawowe pozwalają właściwym sądom (tj. właściwym miejscowo sądom okręgowym bądź Sądowi Okręgowemu w Warszawie oraz Wojskowemu 1 Obecnie uprawnienia takie posiadają: Policja, Straż Graniczna, Inspektor Nadzoru Wewnętrznego, Żandarmeria Wojskowa, Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralne Biuro Antykorupcyjne, Służba Kontrwywiadu Wojskowego, Krajowa Administracja Skarbowa oraz Służba Ochrony Państwa. 2 Sądowi Okręgowemu w Warszawie – w przypadku służb specjalnych) utrzymać pieczę nad działalnością uprawnionych podmiotów najsilniej ingerującą w prywatność obywateli za pomocą wydawania postanowień o zarządzeniu kontroli operacyjnej. Sądy te wydają także postanowienia o wyrażeniu zgody na przeprowadzenie kontroli operacyjnej w przypadkach niecierpiących zwłoki, jeżeli mogłoby to spowodować utratę informacji lub zatarcie albo zniszczenie dowodów przestępstwa. W takiej szczególnej sytuacji szef (komendant) uprawnionego podmiotu, który zarządził przeprowadzenie kontroli operacyjnej, występuje z jednoczesnym wnioskiem do sądu o wydanie postanowienia w tej sprawie. W razie nieudzielenia przez sąd zgody w terminie 5 dni od dnia zarządzenia kontroli operacyjnej przez szefa (komendanta) uprawnionego podmiotu, wstrzymuje on kontrolę operacyjną oraz poleca protokolarne, komisyjne zniszczenie materiałów zgromadzonych podczas jej stosowania. Także w procesie przedłużenia kontroli operacyjnej kluczowa jest zgoda właściwego sądu rozpatrującego wniosek. W przypadku uzyskania w drodze kontroli operacyjnej materiałów istotnych dla bezpieczeństwa państwa, szef (komendant) uprawnionego podmiotu może wnioskować o ich zachowanie. Decyzje w tej sprawie podejmuje jednak sąd, który przed wydaniem postanowienia zapoznaje się z materiałami uzasadniającymi wniosek, w szczególności z materiałami zgromadzonymi podczas stosowania kontroli operacyjnej, której wniosek dotyczy. W świetle obowiązujących regulacji prawnych nie jest zatem możliwe zainicjowanie przez uprawnione podmioty kontroli operacyjnej oraz jej prowadzenie lub przedłużenie bez uzyskania zgody właściwego sądu, co zapewnia cywilną kontrolę działalności tych służb w omawianym zakresie. Niemniej jednak w obecnym reżimie prawnym dostrzega się obszary nieobjęte nadzorem sądowym, którego sprawowanie jest uzasadnione w demokratycznym państwie prawnym. Aby wyeliminować te luki, projektodawca uznaje za zasadne wprowadzenie następujących rozwiązań prawnych, mając na względzie, że projektowane przepisy są uzupełnieniem już istniejących rozwiązań prawnych przyznających sądom kompetencję w zakresie nadzoru nad działalnością w obszarze prowadzenia kontroli operacyjnej. Nowe kompetencje przyznawane sądom na mocy projektowanej ustawy znajdą zastosowanie wobec podmiotów, które posiadają uprawnienia do podejmowania kontroli operacyjnej, poprzez dokonanie projektowaną ustawą nowelizacji: 1) ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji – art. 1 projektu; 3 2) ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej – art. 2 projektu; 3) ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych – art. 3 projektu; 4) ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych – art. 4 projektu; 5) ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu – art. 5 projektu; 6) ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym – art. 6 projektu; 7) ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego – art. 7 projektu; 8) ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej – art. 8 projektu; 9) ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa – art. 9 projektu. Proponuje się zobowiązać właściwy sąd do każdorazowego uzasadniania postanowienia, którego przedmiotem jest decyzja w sprawie kontroli operacyjnej, bez względu na to, czy materiały (w tym dokumenty) przedłożone przez uprawniony podmiot wystarczająco uzasadniają zarządzenie albo przedłużenie kontroli operacyjnej czy też nie. Zmiany te wprowadza się w art. 1 pkt 1, art. 2 pkt 1, art. 4 pkt 1, art. 5 pkt 1, art. 6 pkt 1, art. 7 pkt 1, art. 8 pkt 1 lit. a tiret drugie oraz art. 9 pkt 1 projektowanej ustawy. Ponadto proponuje się zapewnić bieżący dostęp właściwego sądu do wyników kontroli operacyjnej, także w przypadku gdy w toku tej kontroli nie uzyskano dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego. Dlatego też szef (komendant) uprawnionego podmiotu, w przypadku zarządzenia kontroli operacyjnej, będzie zobowiązany poinformować sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu kontroli operacyjnej, oraz właściwego prokuratora o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu. W przypadku wystosowania przez właściwy sąd żądania informacje o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, w postaci zebranych dotychczas w jej toku materiałów, będą przekazywane temu sądowi także w trakcie trwania kontroli operacyjnej. Zmiany te wprowadza się w art. 1 pkt 2, art. 2 pkt 2, art. 4 pkt 2, art. 5 pkt 3, art. 6 pkt 2, art. 7 pkt 3, art. 8 pkt 1 lit b oraz art. 9 pkt 2 projektowanej ustawy. 4 Jako uzupełnienie ww. mechanizmu przewiduje się przyznanie właściwemu sądowi i prokuratorowi uprawnienia do wydania w każdym czasie postanowienia o przerwaniu stosowania kontroli operacyjnej, które należy uzasadnić. Rozwiązanie to jest komplementarne w stosunku do wprowadzanego mechanizmu nadzoru nad kontrolą operacyjną podczas jej trwania. Uzyskawszy informacje o przebiegu kontroli operacyjnej, sąd i prokurator będą mogli postanowić o przerwaniu jej stosowania. Jednocześnie wskazano przesłanki, które sąd i prokurator powinni wziąć pod uwagę przy rozstrzyganiu, tj. okoliczności uzasadniające potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej, w tym stwierdzoną bezskuteczność lub nieprzydatność innych środków, a także cel, czas i rodzaj prowadzonej kontroli operacyjnej. Na postanowienie sądu przysługiwać będzie zażalenie szefowi (komendantowi) uprawnionego podmiotu oraz właściwemu prokuratorowi. Należy przy tym zauważyć, że zażalenie nie będzie przysługiwać na postanowienie prokuratora. Jest to rozwiązanie spójne systemowo z pozostałymi regulacjami związanymi z kontrolą operacyjną, jak i ustrojową rolą prokuratora w nadzorze nad stosowaniem tej instytucji. Podkreślenia wymaga, że o ile podmiotem wnioskującym jest dana służba, chcąca stosować kontrolę operacyjną, to elementem koniecznym jest zgoda właściwego prokuratora. Zgoda już na samo złożenie wniosku jest przy tym elementem szczególnego nadzoru prokuratora, który samodzielnie ocenia zaistnienie przesłanek stosowania kontroli operacyjnej. W konsekwencji brak takiej zgody uniemożliwia dalsze procedowanie wniosku i de facto stanowi przesłankę negatywną uwzględnienia wniosku. Z charakteru nadzoru wynika fakt, że brak takiej zgody nie podlega jakiejkolwiek formie zaskarżenia przez organ wnioskujący. Jest to też element gwarancyjny, zapewniający, że dwa organy administracji samodzielnie oceniły przesłanki stosowania kontroli operacyjnej, uznały je za spełnione i przed sądem wnioskują o wydanie zarządzenia o jej zastosowaniu. Skoro prokurator dysponuje uprawnieniem do wyrażania zgody na wnioskowanie przez daną służbę o zastosowanie kontroli operacyjnej (które nie podlega zaskarżeniu), a brak takiej zgody jest przesłanką negatywną zarządzenia kontroli operacyjnej, to w sytuacji, gdy poweźmie przekonanie, że dalsze stosowanie tej kontroli jest niezasadne, powinien mieć możliwość zamanifestowania braku swojej zgody na dalsze jej stosowanie. Odzwierciedleniem tego jest proponowane w projekcie ustawy postanowienie prokuratora o przerwaniu stosowania kontroli operacyjnej, które jest właśnie wyrazem braku dalszej zgody na jej stosowanie. Jednocześnie, skoro pozycja ustrojowa prokuratora oraz jego rola w sprawowaniu nadzoru nad kontrolą operacyjną wymaga, aby decyzja w sprawie zgody była wynikiem samodzielnej oceny zaistnienia przesłanek jej stosowania (co oznacza brak 5 możliwości odwołania się organu od decyzji prokuratora), także analogiczna decyzja w przedmiocie braku dalszej zgodny na kontynuowanie kontroli operacyjnej (czym jest w istocie postanowienie o przerwaniu stosowania kontroli operacyjnej) nie może przewidywać odwołania. Zmiany wprowadzające uprawnienie właściwego sądu i prokuratora do wydania w każdym czasie postanowienia o przerwaniu stosowania kontroli operacyjnej znalazły się w art. 1 pkt 3 i 6, art. 2 pkt 3 i 6, art. 4 pkt 3, art. 5 pkt 4, art. 6 pkt 3, art. 7 pkt 4, art. 8 pkt 1 lit. c oraz art. 9 pkt 3 i 6 projektowanej ustawy. Dotychczasowe rozwiązania zobowiązywały szefa (komendanta) do niezwłocznego, komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. O ich zniszczeniu powiadamiany był właściwy prokurator. Aby wzmocnić niezależny nadzór w tym zakresie, szef (komendant) będzie zobowiązany do powiadamiania także właściwego sądu. Dodatkowo wprowadzono rozwiązanie, zgodnie z którym zniszczenia materiałów dokonuje się w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania zarządzenia sądu, ale w szczególnie uzasadnionych przypadkach szef (komendant) może ten termin przedłużyć o kolejne 3 miesiące. Zmiany te wprowadza się w art. 1 pkt 4, art. 2 pkt 4, art. 4 pkt 4, art. 5 pkt 5, art. 6 pkt 4, art. 7 pkt 5, art. 8 pkt 2 oraz art. 9 pkt 4 projektowanej ustawy. Projektowana ustawa zapewnia także właściwemu sądowi dostęp do informacji w przedmiocie wydania i wykonania zarządzenia szefa (komendanta) uprawnionego podmiotu dotyczącego zniszczenia materiałów zgromadzonych w trakcie stosowania kontroli operacyjnej, które nie stanowią informacji potwierdzającej zaistnienie przestępstwa (lub nie są istotne dla bezpieczeństwa państwa – w przypadku ABW). Szef (komendant) uprawnionego podmiotu będzie zobowiązany do niezwłocznego poinformowania o realizacji powyższych działań właściwego prokuratora oraz sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu kontroli operacyjnej. Zmiany te wprowadza się w art. 1 pkt 5, art. 2 pkt 5, art. 4 pkt 5, art. 5 pkt 6, art. 6 pkt 5, art. 7 pkt 6, art. 8 pkt 3 oraz art. 9 pkt 5 projektowanej ustawy. W celu zapewnienia spójności rozwiązań funkcjonujących w odniesieniu do służb podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w zakresie realizacji obowiązków informacyjnych wobec Sejmu i Senatu, związanych ze stosowaniem kontroli operacyjnej, w art. 9e ust. 21 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej nałożono na ministra właściwego do spraw wewnętrznych obowiązek przedstawienia corocznie Sejmowi i Senatowi informacji o działalności określonej w art. 9e ust. 1–19, w tym informacji i danych, o których mowa w art. 10c ust. 1 tej ustawy. 6 Jednocześnie w ustawie z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych proponuje się w art. 3 pkt 2 projektu uchylenie art. 11n ww. ustawy stanowiącego podstawę prawną do zarządzania kontroli operacyjnej, na wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego (INW), przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych w stosunku do funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz strażaków Państwowej Straży Pożarnej, a także pracowników zatrudnionych w tych służbach w celu zapobieżenia, wykrycia, ustalenia sprawców, a także uzyskania i utrwalenia dowodów, ściganych z oskarżenia publicznego, umyślnych przestępstw określonych w art. 228 § 1 i 3–6, art. 229 § 1 i 3–5, art. 230 § 1, art. 230a § 1, art. 231, art. 245, art. 246, art. 258, art. 269 oraz art. 299 § 1, 2, 5 i 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny. Proponuje się także uchylenia art. 11o, który dotyczy instytucji zakupu kontrolowanego. Proponowane zmiany wynikają z faktu, że INW jest organem, przy pomocy którego minister właściwy do spraw wewnętrznych sprawuje nadzór nad służbami mu podległymi lub przez niego nadzorowanym. W tym kontekście stosowanie kontroli operacyjnej, a zatem instrumentu najmocniej ingerującego w prywatność jednostki, w celu realizacji zadań z zakresu nadzoru, nawet obejmujących także rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie przestępstw, jest rozwiązaniem nieproporcjonalnym. Wystarczające wydaje się uprawnienie do realizacji tych zadań w formie czynności operacyjno-rozpoznawczych (art. 11m). Biorąc pod uwagę dotychczasowe doświadczenia związane z funkcjonowanie INW, rezygnacja z tych uprawnień nie wpłynie negatywnie na realizację jego zadań ustawowych. Dodatkowo wprowadzono rozwiązanie ujednolicające, zgodnie z którym na wszystkie postanowienia sądu w przedmiocie zarządzenia i przedłużenia kontroli operacyjnej (a także na postanowienie sądu o przerwaniu kontroli operacyjnej) zażalenie będzie przysługiwało także właściwemu prokuratorowi. Zmiany te wprowadza się w art. 1 pkt 6, art. 2 pkt 6, art. 4 pkt 6, art. 5 pkt 2, art. 6 pkt 5, art. 7 pkt 2, art. 8 pkt 1 lit. d i art. 9 pkt 6 projektowanej ustawy. Proponuje się, aby przedmiotowa ustawa weszła w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa oraz w związku z § 52 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. − Regulamin pracy Rady Ministrów projekt został udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Rządowego Centrum Legislacji, w serwisie „Rządowy Proces Legislacyjny”. 7 Projekt ustawy nie jest sprzeczny z prawem Unii Europejskiej, gdyż materia objęta projektem pozostaje w gestii państw członkowskich Unii Europejskiej i nie podlega harmonizacji. Z tego względu projekt ustawy nie został przedstawiony właściwym instytucjom i organom Unii Europejskiej, w tym Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w celu uzyskania opinii, dokonania powiadomienia, konsultacji albo uzgodnienia. Projekt ustawy nie dotyczy funkcjonowania samorządu terytorialnego i w związku z tym nie podlega zaopiniowaniu przez Komisję Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego. Projekt ustawy nie zawiera przepisów technicznych w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych i w związku z tym nie podlega obowiązkowi notyfikacji. Z uwagi na ograniczony zakres podmiotowy, jakim jest działalność uprawnionych podmiotów i nadzór nad nią, projekt ustawy nie ma wpływu na działalność mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich przedsiębiorców. Projekt ustawy nie określa zasad podejmowania, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480, z późn. zm.). W stosunku do przedmiotowego projektu ustawy nie była dokonywana ocena OSR w trybie § 32 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. − Regulamin pracy Rady Ministrów. Nazwa projektu: Projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu wzmocnienia nadzoru sądowego nad kontrolą operacyjną Ministerstwa wiodące: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów (KPRM) Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji Ministerstwo Obrony Narodowej Ministerstwo Finansów Organy współpracujące: Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego Osoba odpowiedzialna za projekt w randze Ministra, Sekretarza Stanu lub Podsekretarza Stanu Radosław Kujawa – Sekretarz Stanu w KPRM Kontakt do opiekuna merytorycznego projektu Departament Koordynacji Służb Specjalnych KPRM; tel. 22 6946296 Data sporządzenia 24.03.2026 r. Źródło: Inicjatywa własna Nr w Wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów: UD278 OCENA SKUTKÓW REGULACJI 1. Jaki problem jest rozwiązywany? Obecny system nadzoru i kontroli działalności podmiotów uprawnianych do realizacji kontroli operacyjnej, zwanych uprawnionymi podmiotami, jest efektem ciągłej ewolucji rozwiązań, których fundamenty zostały położone przez ustawodawcę na początku lat 90. XX wieku. Obecnie w Polsce obowiązują standardy typowe dla państw demokratycznych, w których nadzór i kontrola nad uprawnionymi podmiotami są sprawowane przez wiele organów państwa, uwzględniając zasadę podziału i równowagi władz. Działalność operacyjna podmiotów posiadających uprawnienia do niejawnego uzyskiwania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej treści komunikatów i informacji w formie tzw. kontroli operacyjnej podlega w szczególności nadzorowi organów władzy sądowniczej, który sprawowany jest przez sędziów posiadających konstytucyjne i ustawowe gwarancje niezawisłości i niezależności od innych organów państwowych. Obowiązujące rozwiązania ustawowe pozwalają właściwym miejscowo sądom okręgowym (w tym Sądowi Okręgowemu w Warszawie oraz Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w Warszawie) utrzymać pieczę nad działalnością uprawnionych podmiotów najsilniej ingerującą w prywatność obywateli za pomocą wydawania postanowień o zarządzeniu albo przedłużeniu kontroli operacyjnej, jak też o zatwierdzeniu kontroli zarządzonej w trybie niecierpiącym zwłoki. Niemniej jednak w obecnym reżimie prawnym dostrzega się obszary nieobjęte nadzorem sądowym, którego sprawowanie należy uznać za uzasadnione w demokratycznym państwie prawnym. Kontrola operacyjna jest instrumentem mocno ingerującym w prywatność jednostki. Dlatego też uprawnienie to powinno być przyznane jedynie tym podmiotom, dla realizacji zadań, zgodnie z zasadą proporcjonalności. Stałym zadaniem państwa jest weryfikacja, czy realizowane przez poszczególne służby zadania uzasadniają przyznanie tak daleko idących uprawnień. W tym zakresie dotychczasowe doświadczenia związane z funkcjonowaniem Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, w szczególności w kontekście zadań realizowanych przez ten podmiot, wskazują, że nie ma uzasadnienia dla stosowania zarówno kontroli operacyjnej (art. 11n), jak i zakupu kontrolowanego (art. 11o). 2. Rekomendowane rozwiązanie, w tym planowane narzędzia interwencji, i oczekiwany efekt Projektowane przepisy są uzupełnieniem już istniejących rozwiązań prawnych przyznających sądom kompetencję w zakresie nadzoru nad działalnością uprawnionych podmiotów w obszarze prowadzenia kontroli operacyjnej. Kompetencje przyznawane właściwym sądom na mocy projektowanej ustawy znajdą zastosowanie wobec wszystkich uprawnionych podmiotów, które posiadają uprawnienia do realizowania kontroli operacyjnej. Kluczowe rozwiązania zaproponowane w projekcie ustawy obejmują: 1) zapewnienie dostępu właściwego sądu do wyników kontroli operacyjnej, także w przypadku gdy w toku kontroli nie uzyskano dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego. Szef (komendant) uprawnionego podmiotu, w przypadku zarządzenia kontroli operacyjnej, będzie zobowiązany poinformować sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu kontroli operacyjnej, oraz właściwego prokuratora o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu. W przypadku 2 wystosowania przez właściwy sąd żądania informacje o przebiegu tej kontroli w trakcie jej trwania, w postaci zebranych dotychczas w jej toku materiałów, będą przekazywane także w trakcie trwania kontroli operacyjnej; 2) przyznanie właściwemu sądowi i prokuratorowi uprawnienia do wydania w każdym czasie postanowienia o przerwaniu stosowania kontroli operacyjnej. Na postanowienie sądu przysługiwać będzie zażalenie szefowi (komendantowi) uprawionego podmiotu oraz właściwemu prokuratorowi; 3) zapewnienie właściwemu sądowi dostępu do informacji w przedmiocie wydania i wykonania zarządzenia szefa (komendanta) uprawnionego podmiotu dotyczącego zniszczenia materiałów zgromadzonych w trakcie kontroli operacyjnej, które nie są istotne dla bezpieczeństwa narodowego lub nie stanowią informacji potwierdzającej zaistnienie przestępstwa. Szef (komendant) będzie zobowiązany do niezwłocznego poinformowania o realizacji powyższych działań właściwego prokuratora oraz sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu kontroli operacyjnej; 4) zniesienie uprawnienia Inspektora Nadzoru Wewnętrznego (INW) do stosowania kontroli operacyjnej (art. 11n) oraz instytucji zakupu kontrolowanego (art. 11o). Biorąc pod uwagę dotychczasowe doświadczenia związane z funkcjonowaniem INW, rezygnacja z tych uprawnień nie wpłynie negatywnie na realizację jego zadań ustawowych. 3. Jak problem został rozwiązany w innych krajach, w szczególności krajach członkowskich OECD/UE? W kontekście projektowanej ustawy na uwagę zasługuje system nadzoru sądowego funkcjonujący w Wielkiej Brytanii. Należy podkreślić, iż zarówno samo stosowanie przez służby instrumentów pozyskiwania informacji, jak również tryb autoryzacji i kontroli nad ich wykorzystywaniem, uregulowane zostały jednolicie dla wszystkich służb specjalnych w ustawie The Regulation of Investigatory Powers Act 2000 (RIPA). Ponadto w Wielkiej Brytanii funkcjonuje w oparciu o ww. przepisy tzw. Trybunał IPT (The Investigatory Powers Tribunal), który jest niezależnym sądem orzekającym w sprawach skarg dotyczących działalności brytyjskich służb specjalnych. Jest to jedyny sąd rozpatrujący skargi przeciwko tym podmiotom w trybie ustawy o prawach człowieka z 1998 roku. Trybunał posiada szerokie kompetencje w zakresie stosowania środków mających na celu przywrócenie stanu zgodnego z prawem oraz środków o charakterze odszkodowawczym, np. może on nakazać wstrzymanie określonych działań, uchylić wydane uprzednio zgody na wykonywanie określonych czynności, nakazać zniszczenie materiałów czy też orzec o zastosowaniu środków kompensacyjnych. W przypadku USA najważniejszym organem władzy sądowniczej, który pełni nadzór nad tzw. wspólnotą wywiadowczą, jest Foreign Intelligence Surveillance Court (FISC), który jest sądem federalnym właściwym w sprawach inwigilacji związanej z działaniami wywiadowczymi, ustanowionym na podstawie ustawy Foreign Intelligence Surveillance Act (FISA) z 1978 r. Sąd ten zatwierdza wnioski służb specjalnych o stosowanie inwigilacji m.in. w celu zapobiegania działalności szpiegowskiej przeciwko Stanom Zjednoczonym Ameryki. Analiza porównawcza prawa krajowego i praktyki trzydziestu pięciu państw dotyczące regulacji związanych ze stosowaniem kontroli operacyjnej (niejawnego nadzoru) została przedstawiona przez Europejski Trybunał Praw Człowieka w wyroku z dnia 28 maja 2024 r. w sprawie Pietrzak i Bychawska-Siniarska i inni p. Polsce (skargi nr 72038/17 i 25237/18. Jak wskazał Trybunał informacje otrzymane od państw objętych badaniem pokazują, że w większości z nich (trzydzieści jeden państw) nadzór prowadzony w celu zwalczania przestępczości podlega uprzedniej kontroli organu sądowego. Ponadto wydaje się, że piętnaście z ww. państw wprowadziło, oprócz kontroli nadzoru a priori, także kontrolę a posteriori. Jest ona realizowana przez sądy (dziewięć państw), organy wykonawcze (jedno państwo), organy parlamentarne (dwa państwa) lub organy hybrydowe (trzy państwa). Ponadto niektóre z badanych państw wprowadziły przepisy dotyczące sytuacji nadzwyczajnych, w których prokurator może zezwolić na nadzór, ale musi on zostać przerwany, jeśli w krótkim czasie nie zostanie uzyskana zgoda sądu. W odniesieniu do nadzoru prowadzonego przez uprawione podmioty w celu zapobiegania niektórym poważnym przestępstwom lub ochrony bezpieczeństwa, lub podstawowych interesów państwa, odpowiednie ustawodawstwo osiemnastu z tych państw uzależnia wprowadzenie przedmiotowego nadzoru od uprzedniego zezwolenia organu sądowego lub organu wykonawczego (trzy państwa) czy też organu mieszanego lub hybrydowego (sześć państw). Z drugiej strony tylko pięć państw przewiduje kontrolę sądową środków nadzoru tego typu a posteriori, wyłącznie lub w uzupełnieniu innych mechanizmów kontroli. W szczególności we Francji kontrola, o której mowa, jest przeprowadzana przez organ zwany Conseil d’Etat (Radę Stanu), który, jeśli stwierdzi, że zastosowany środek nadzoru jest niezgodny z prawem, unieważnia odpowiednie zezwolenie, nakazuje zniszczenie danych zebranych w ramach nadzoru i informuje zainteresowaną osobę o jej statusie ofiary niezgodnego z prawem nadzoru. Podobnie w Wielkiej Brytanii, Investigatory Powers Tribunal rozpatruje skargi osób fizycznych dotyczące prowadzonego wobec nich nadzoru. Wreszcie w trzech państwach kontrola środków nadzoru a posteriori została powierzona organom podlegającym władzy wykonawczej. W trzynastu z tych państw kontrola przedmiotowego nadzoru a posteriori jest przeprowadzana przez parlamenty krajowe, komisje lub komitety parlamentarne, a w ośmiu innych państwach kontrola ta jest powierzona organom hybrydowym. Wreszcie w trzech z ww. państw przedmiotowe służby państwowe są nadzorowane przez organy władzy wykonawczej. 3 Dwadzieścia jeden państw objętych badaniem nakłada na organy stosujące nadzór do celów zwalczania przestępczości obowiązek powiadomienia zainteresowanej osoby po przeprowadzeniu nadzoru. Osiem państw wskazało, że ich ustawodawstwo przewiduje taki obowiązek w odniesieniu do nadzoru prowadzonego w celu ochrony bezpieczeństwa narodowego. Ponadto sześć innych krajów nie wprowadziło żadnych zobowiązań w tym obszarze. W niektórych z ośmiu państw, o których mowa powyżej, właściwy organ może sprzeciwić się takiemu powiadomieniu, jeśli istnieje zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego lub życia lub zdrowia osób prywatnych, lub jeśli istnieje ryzyko utrudnienia dochodzenia w sprawie karnej. W większości z trzydziestu pięciu państw objętych badaniem osoba fizyczna, która była przedmiotem nadzoru, może, w zależności od przypadku, albo zakwestionować go przed sądem powszechnym, składając odwołanie od decyzji zezwalającej na nadzór, albo zwrócić się do właściwego sądu o zbadanie legalności nadzoru i/lub zakwestionować legalność dowodów uzyskanych w wyniku nadzoru. Ponadto dziewięć zainteresowanych państw wprowadziło podobne środki zaradcze w odniesieniu do niejawnego nadzoru prowadzonego w celu ochrony bezpieczeństwa narodowego. W przypadku szkody wyrządzonej osobie fizycznej przez środek nadzoru zastosowany bez jej wiedzy dana osoba może, w zależności od danego państwa, albo domagać się odszkodowania w formie powództwa o odszkodowanie, albo żądać wszczęcia postępowania przeciwko agentom właściwych służb państwowych, których uważa za odpowiedzialnych za nadużycia. Ponadto jedenaście państw wprowadziło specjalne środki odwoławcze w tym obszarze, zamiast lub oprócz odwołań sądowych. Rozpatrywanie odwołań złożonych w tym kontekście powierza się, w zależności od przypadku, organom hybrydowym podobnym do tych odpowiedzialnych za nadzór (siedem państw) lub organom parlamentarnym i/lub podlegającym władzy wykonawczej (cztery państwa). Oprócz tych środków odwoławczych zainteresowane państwa wprowadziły dodatkowe zabezpieczenia w swoich odpowiednich przepisach, aby chronić osoby podlegające nadzorowi przed możliwymi nadużyciami ze strony organów prowadzących nadzór. Zabezpieczenia, o których mowa, obejmują m.in. wyczerpujący wykaz przestępstw, w odniesieniu do których można wydać zezwolenie na nadzór, obowiązek wydania wymaganego zezwolenia na piśmie lub uzasadnienia go, lub uzależnienia go od spełnienia istotnych warunków (konieczność, proporcjonalność, pomocniczość) dotyczących nadzoru, ograniczenie możliwości przedłużenia okresu obowiązywania środka, zobowiązanie właściwych organów do postępowania, zniszczenia dowodów uzyskanych w wyniku nadzoru po zakończeniu postępowania karnego, dla którego dowody te zostały zebrane, lub po upływie okresu biegnącego od momentu przeprowadzenia nadzoru, obowiązkowy udział w procedurze zatwierdzania środka nadzoru obrońcy interesów osoby, która jest przedmiotem nadzoru, i wreszcie szczegółowe uregulowanie kwestii związanych z dostępem, przekazywaniem i wykorzystywaniem informacji zebranych w wyniku nadzoru, a w szczególności tych, które są objęte tajemnicą zawodową. Ponadto w ośmiu krajach organy nadzorcze podlegają również nadzorowi organów ochrony danych osobowych, które posiadają rozległą wiedzę techniczną w kwestiach nadzoru. 4. Podmioty, na które oddziałuje projekt Grupa Wielkość Źródło danych Oddziaływanie Szef ABW, Szef CBA, Szef SKW, Szef KAS, Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej, Komendant Główny Policji, Komendant Główny Straży Granicznej, Komendant Służby Ochrony Państwa 8 - Szef uprawnionego podmiotu będzie obowiązany do przekazywania sądom dodatkowych informacji w przedmiocie prowadzonej kontroli operacyjnej oraz uzyskanych w jej trakcie materiałów i informacji. Inspektor Nadzoru Wewnętrznego 1 - Utrata uprawnień do wnioskowania i prowadzenia kontroli operacyjnej oraz zakupu kontrolowanego. Właściwe miejscowo sądy okręgowe, w tym Sąd Okręgowy w Warszawie oraz Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie 17 - Sąd, w stosunku do uprawnionych podmiotów, otrzyma dodatkowe uprawnienia o charakterze informacyjnym w zakresie nadzoru nad prowadzeniem zarządzonej kontroli operacyjnej. Sąd będzie uprawniony także do zarządzenia przerwania prowadzonej kontroli operacyjnej. W ramach istniejących zasobów finansowo-kadrowych mogą okazać się 4 zasadne zmiany organizacyjne mające na celu wzmocnienie komórek organizacyjnych właściwych sądów zajmujących się sprawami kontroli operacyjnej, stosowanej przez uprawnione służby Prokuratura Krajowa i prokuratury okręgowe 47 strona internetowa https://pk.gov.pl Zadania związane z analizą postanowienia sądu o przerwaniu stosowania kontroli operacyjnej, w związku z możliwością złożenia zażalenia na takie rozstrzygnięcie. 5. Informacje na temat zakresu, czasu trwania i podsumowanie wyników konsultacji W celu wykonania obowiązku wynikającego z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. z 2025 r. poz. 677, z późn. zm.) projekt ustawy został opublikowany w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Rządowego Centrum Legislacji w serwisie „Rządowy Proces Legislacyjny”. W związku z udostępnieniem projektu w serwisie „Rządowy Proces Legislacyjny” uwagi do projektu zgłosił jeden podmiot. Projektowane regulacje nie spowodują skutków dla jednostek samorządu terytorialnego, wobec tego projekt nie wymaga konsultacji z Komisją Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego. Projekt uzyskał pozytywną opinię Komisji do Spraw Służb Specjalnych Sejmu RP (opinia nr 77 z dnia 8 stycznia 2026 r.) oraz Kolegium do spraw Służb Specjalnych (opinia nr 31/26 z dnia 12 stycznia 2026 r.). Z uwagi na ograniczony zakres podmiotowy i przedmiotowy projektu, dotyczący przede wszystkim organizacji i uprawnień w zakresie nadzoru nad prowadzeniem kontroli operacyjnej przez służby mundurowe, a także ze względu na potrzebę pilnego wejścia w życie projektu, odstąpiono od przeprowadzenia konsultacji publicznych. W stosunku do projektu nie wpłynęły zgłoszenia zainteresowania pracami w trybie przepisów o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa. 6. Wpływ na sektor finansów publicznych (ceny stałe z..........) Skutki w okresie 10 lat od wejścia w życie zmian [mln zł] 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Łącznie (0–10) Dochody ogółem - - - - - - - - - - - - budżet państwa - - - - - - - - - - - - JST - - - - - - - - - - - - pozostałe jednostki (oddzielnie) - - - - - - - - - - - - Wydatki ogółem - - - - - - - - - - - - budżet państwa - - - - - - - - - - - - JST - - - - - - - - - - - - pozostałe jednostki (oddzielnie) - - - - - - - - - - - - Saldo ogółem 0,0 0 0,0 0 0,0 0 0,0 0 0,0 0 0,0 0 0,0 0 0,0 0 0,0 0 0,0 0 0,0 0 0,00 budżet państwa - - - - - - - - - - - - JST - - - - - - - - - - - - pozostałe jednostki (oddzielnie) - - - - - - - - - - - - Źródła finansowania Środki finansowe w kwotach ujętych w obowiązujących planach wydatków dysponentów właściwych części budżetu państwa. Dodatkowe informacje, w tym wskazanie źródeł danych i przyjętych do obliczeń założeń Projektowane przepisy nie spowodują zwiększenia wydatków budżetu państwa ani budżetów jednostek samorządu terytorialnego ponad obowiązujące limity wydatków ujęte w ustawie budżetowej, jak również nie będą stanowiły podstawy do ubiegania się o zwiększone środki w latach kolejnych. 7. Wpływ na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym funkcjonowanie przedsiębiorców, oraz na rodzinę, obywateli i gospodarstwa domowe Skutki Czas w latach od wejścia w życie zmian 0 1 2 3 5 10 Łącznie 5 (0–10) W ujęciu pieniężnym (w mln zł, ceny stałe z ...... r.) duże przedsiębiorstwa - - - - - - - sektor mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw - - - - - - - rodzina, obywatele oraz gospodarstwa domowe - - - - - - - W ujęciu niepieniężnym duże przedsiębiorstwa - sektor mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw - rodzina, obywatele oraz gospodarstwa domowe - Niemierzalne - Dodatkowe informacje, w tym wskazanie źródeł danych i przyjętych do obliczeń założeń Regulacja nie będzie miała wpływu na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym funkcjonowanie przedsiębiorców, oraz na rodzinę i gospodarstwa domowe. Regulacja nie wpłynie na sytuację ekonomiczną i społeczną rodziny, a także osób niepełnosprawnych oraz osób starszych. 8. Zmiana obciążeń regulacyjnych (w tym obowiązków informacyjnych) wynikających z projektu nie dotyczy Wprowadzane są obciążenia poza bezwzględnie wymaganymi przez UE (szczegóły w odwróconej tabeli zgodności). tak nie nie dotyczy zmniejszenie liczby dokumentów zmniejszenie liczby procedur skrócenie czasu na załatwienie sprawy inne: zwiększenie liczby dokumentów zwiększenie liczby procedur wydłużenie czasu na załatwienie sprawy inne: Wprowadzane obciążenia są przystosowane do ich elektronizacji. tak nie nie dotyczy Komentarz: Z uwagi na dodatkowe uprawnienia sądów w zakresie nadzoru nad kontrolą operacyjną konieczne będzie wdrożenie dodatkowych procedur zapewniających realizację tych uprawnień zarówno w sądach, jak i w podmiotach uprawnionych (służbach), co może wiązać się ze zwiększeniem liczby dokumentów. 9. Wpływ na rynek pracy Projekt ustawy nie wpłynie na rynek pracy. 10. Wpływ na pozostałe obszary środowisko naturalne sytuacja i rozwój regionalny sądy powszechne, administracyjne lub wojskowe demografia mienie państwowe inne: informatyzacja zdrowie Omówienie wpływu Właściwe sądy zarządzające lub przedłużające kontrolę operacyjną otrzymają nowe uprawnienia nadzorcze możliwe do wykorzystania po zarządzaniu kontroli operacyjnej. Uprawnienia te mogą być przez sąd użyte w trakcie trwania zarządzonej kontroli operacyjnej bez konieczności jej zakończenia. 11. Planowane wykonanie przepisów aktu prawnego Zakłada się, iż przepisy ustawy wejdą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. 12. W jaki sposób i kiedy nastąpi ewaluacja efektów projektu oraz jakie mierniki zostaną zastosowane? Ze względu na przedmiot regulacji nie jest przewidziana ewaluacja projektu. 13. Załączniki (istotne dokumenty źródłowe, badania, analizy itp.) Brak załączników.\n--- KONIEC DOKUMENTU ---\n\nPAMIĘTAJ: Twoja odpowiedź MUSI być wyłącznie poprawnym obiektem JSON. Nie dodawaj żadnych dodatkowych znaków, komentarzy ani tekstu przed znacznikiem '{' ani po znaczniku '}'. Cała odpowiedź musi być parsowalna jako JSON.\nNa podstawie POWYŻSZEGO dokumentu, wypełnij poniższą strukturę JSON:\nOto struktura JSON, której oczekuję (wypełnij ją treścią):\n{\n  \"pl_ai_title\": \"Nowy, krótki tytuł dla aktu prawnego po polsku, oddający sedno wprowadzanych zmian (np. maksymalnie 10-12 słów).\",\n  \"pl_summary\": \"2-3 zdania zwięzłego podsumowania treści aktu prawnego po polsku, napisane z perspektywy wpływu na życie codzienne obywateli.\",\n  \"pl_key_points\": [\n    \"Pierwszy krótki punkt po polsku dotyczący najważniejszych wprowadzanych rozwiązań lub zmian.\",\n    \"Drugi krótki punkt po polsku...\"\n  ],\n  \"eng_ai_title\": \"A new, short title for the legal act in English, capturing the essence of the changes (e.g., max 10-12 words).\",\n  \"eng_summary\": \"2-3 sentences summarizing the legal act in English, from the perspective of its impact on citizens' daily lives.\",\n  \"eng_key_points\": [\n    \"First short bullet point in English regarding the most important solutions or changes being introduced.\",\n    \"Second short bullet point in English...\"\n  ],\n  \"de_ai_title\": \"Ein neuer, kurzer Titel für das Rechtsdokument auf Deutsch, der den Kern der Änderungen erfasst (z.B. max. 10-12 Wörter).\",\n  \"de_summary\": \"2-3 Sätze Zusammenfassung des Rechtsdokuments auf Deutsch, aus der Perspektive seiner Auswirkungen auf das tägliche Leben der Bürger.\",\n  \"de_key_points\": [\n    \"Erster kurzer Stichpunkt auf Deutsch zu den wichtigsten eingeführten Lösungen oder Änderungen.\",\n    \"Zweiter kurzer Stichpunkt auf Deutsch...\"\n  ],\n  \"fr_ai_title\": \"Un nouveau titre court pour l'acte juridique en français, saisissant l'essence des changements (par exemple, 10-12 mots maximum).\",\n  \"fr_summary\": \"Résumé de 2-3 phrases de l'acte juridique en français, du point de vue de son impact sur la vie quotidienne des citoyens.\",\n  \"fr_key_points\": [\n    \"Premier court point en français concernant les solutions ou changements les plus importants introduits.\",\n    \"Deuxième court point en français...\"\n  ],\n  \"es_ai_title\": \"Un nuevo título breve para el acto jurídico en español, que recoja la esencia de los cambios (por ejemplo, máximo 10-12 palabras).\",\n  \"es_summary\": \"Resumen de 2-3 frases del acto jurídico en español, desde la perspectiva de su impacto en la vida cotidiana de los ciudadanos.\",\n  \"es_key_points\": [\n    \"Primer punto breve en español sobre las soluciones o cambios más importantes que se introducen.\",\n    \"Segundo punto breve en español...\"\n  ],\n  \"it_ai_title\": \"Un nuovo titolo breve per l'atto giuridico in italiano, che colga l'essenza delle modifiche (ad es. massimo 10-12 parole).\",\n  \"it_summary\": \"Riepilogo di 2-3 frasi dell'atto giuridico in italiano, dal punto di vista del suo impatto sulla vita quotidiana dei cittadini.\",\n  \"it_key_points\": [\n    \"Primo breve punto in italiano riguardante le soluzioni o le modifiche più importanti introdotte.\",\n    \"Secondo breve punto in italiano...\"\n  ],\n  \"nl_ai_title\": \"Een nieuwe, korte titel voor de rechtshandeling in het Nederlands, die de essentie van de wijzigingen weergeeft (bijv. max. 10-12 woorden).\",\n  \"nl_summary\": \"Samenvatting van 2-3 zinnen van de rechtshandeling in het Nederlands, vanuit het perspectief van de impact op het dagelijks leven van burgers.\",\n  \"nl_key_points\": [\n    \"Eerste korte punt in het Nederlands betreffende de belangrijkste geïntroduceerde oplossingen of wijzigingen.\",\n    \"Tweede korte punt in het Nederlands...\"\n  ],\n  \"pt_ai_title\": \"Um novo título curto para o ato jurídico em português, capturando a essência das mudanças (por exemplo, máx. 10-12 palavras).\",\n  \"pt_summary\": \"Resumo de 2-3 frases do ato jurídico em português, na perspetiva do seu impacto na vida quotidiana dos cidadãos.\",\n  \"pt_key_points\": [\n    \"Primeiro ponto curto em português sobre as soluções ou alterações mais importantes introduzidas.\",\n    \"Segundo ponto curto em português...\"\n  ],\n  \"category\": [\"Categorize the document into one category by default, based on the field it primarily concerns. Choose up to 3 if the document also touches upon SIGNIFICANT issues from other categories. You MUST select categories ONLY from the following list: Health, Education, Family, Taxes, Labor, Security, Environment, Courts and Law, Transport, Benefits, Real Estate, Media and Culture, Local Government, Migration, Agriculture, Public Investments, Informatization, Economy. If the document does not definitively fit any of these, you MUST use \"Other\". If you use \"Other\", it should be the ONLY category selected. Do NOT invent new categories. The response must be an array of strings, e.g., [\"Taxes\", \"Family\"].\"]\n}\n\n",
      "ai_response_raw": "{\n  \"pl_ai_title\": \"Wzmocnienie nadzoru sądowego nad inwigilacją służb państwowych\",\n  \"pl_summary\": \"Ustawa zwiększa kontrolę sądów i prokuratorów nad działaniami służb państwowych, takich jak Policja czy ABW, w zakresie prowadzenia inwigilacji. Obywatele zyskują większą ochronę prywatności, ponieważ sądy będą musiały uzasadniać decyzje o inwigilacji, monitorować jej przebieg i będą mogły ją przerwać w każdej chwili, jeśli uznają ją za nieuzasadnioną.\",\n  \"pl_key_points\": [\n    \"Sądy muszą uzasadniać wszystkie decyzje dotyczące inwigilacji, co zwiększa przejrzystość procesu.\",\n    \"Sądy i prokuratorzy zyskują prawo do bieżącego monitorowania inwigilacji i mogą ją przerwać, jeśli uznają ją za niepotrzebną.\",\n    \"Służby muszą informować sądy o niszczeniu materiałów zebranych podczas inwigilacji, które nie mogą być wykorzystane w sprawach karnych.\",\n    \"Inspektor Nadzoru Wewnętrznego traci uprawnienia do prowadzenia inwigilacji i zakupu kontrolowanego.\"\n  ],\n  \"eng_ai_title\": \"Stronger Judicial Oversight of State Surveillance by Public Services\",\n  \"eng_summary\": \"This law increases the control of courts and prosecutors over surveillance activities conducted by state services like the Police and Internal Security Agency. Citizens gain greater privacy protection as courts will now have to justify surveillance decisions, monitor ongoing operations, and can stop them at any time if deemed unjustified.\",\n  \"eng_key_points\": [\n    \"Courts must now provide reasons for all surveillance decisions, increasing transparency in the process.\",\n    \"Courts and prosecutors gain the right to monitor ongoing surveillance and can stop it if deemed unnecessary.\",\n    \"Services must inform courts about the destruction of surveillance materials that cannot be used in criminal proceedings.\",\n    \"The Internal Supervision Inspector loses powers to conduct surveillance and controlled purchases.\"\n  ],\n  \"de_ai_title\": \"Stärkere gerichtliche Aufsicht über staatliche Überwachung durch Behörden\",\n  \"de_summary\": \"Dieses Gesetz stärkt die Kontrolle von Gerichten und Staatsanwälten über Überwachungsmaßnahmen staatlicher Dienste wie Polizei und ABW. Bürger erhalten einen besseren Schutz ihrer Privatsphäre, da Gerichte Überwachungsentscheidungen begründen, laufende Operationen überwachen und diese jederzeit beenden können, wenn sie als ungerechtfertigt erachtet werden.\",\n  \"de_key_points\": [\n    \"Gerichte müssen nun alle Überwachungsentscheidungen begründen, was die Transparenz des Prozesses erhöht.\",\n    \"Gerichte und Staatsanwälte erhalten das Recht, laufende Überwachungen zu überwachen und können diese bei Unbegründetheit beenden.\",\n    \"Behörden müssen Gerichte über die Vernichtung von Überwachungsmaterialien informieren, die nicht in Strafverfahren verwendet werden dürfen.\",\n    \"Der Inspektor für interne Aufsicht verliert die Befugnis zur Durchführung von Überwachung und kontrollierten Käufen.\"\n  ],\n  \"fr_ai_title\": \"Renforcement du contrôle judiciaire sur la surveillance étatique par les services publics\",\n  \"fr_summary\": \"Cette loi renforce le contrôle des tribunaux et des procureurs sur les activités de surveillance menées par les services de l'État, tels que la police et l'ABW. Les citoyens bénéficient d'une meilleure protection de leur vie privée, car les tribunaux devront justifier les décisions de surveillance, surveiller les opérations en cours et pourront les arrêter à tout moment si elles sont jugées injustifiées.\",\n  \"fr_key_points\": [\n    \"Les tribunaux doivent désormais motiver toutes les décisions de surveillance, augmentant ainsi la transparence du processus.\",\n    \"Les tribunaux et les procureurs acquièrent le droit de surveiller les opérations de surveillance en cours et peuvent les arrêter si elles sont jugées inutiles.\",\n    \"Les services doivent informer les tribunaux de la destruction des matériaux de surveillance qui ne peuvent pas être utilisés dans les procédures pénales.\",\n    \"L'Inspecteur de la Surveillance Interne perd ses pouvoirs de mener des opérations de surveillance et des achats contrôlés.\"\n  ],\n  \"es_ai_title\": \"Refuerzo de la Supervisión Judicial sobre la Vigilancia Estatal por Servicios Públicos\",\n  \"es_summary\": \"Esta ley aumenta el control de los tribunales y fiscales sobre las actividades de vigilancia realizadas por servicios estatales como la Policía y la ABW. Los ciudadanos obtienen una mayor protección de su privacidad, ya que los tribunales deberán justificar las decisiones de vigilancia, monitorear las operaciones en curso y podrán detenerlas en cualquier momento si se consideran injustificadas.\",\n  \"es_key_points\": [\n    \"Los tribunales deben ahora justificar todas las decisiones de vigilancia, aumentando la transparencia del proceso.\",\n    \"Los tribunales y fiscales obtienen el derecho a monitorear la vigilancia en curso y pueden detenerla si se considera innecesaria.\",\n    \"Los servicios deben informar a los tribunales sobre la destrucción de materiales de vigilancia que no puedan utilizarse en procedimientos penales.\",\n    \"El Inspector de Supervisión Interna pierde sus poderes para llevar a cabo vigilancia y compras controladas.\"\n  ],\n  \"it_ai_title\": \"Rafforzamento della Supervisione Giudiziaria sulla Sorveglianza Statale da parte dei Servizi Pubblici\",\n  \"it_summary\": \"Questa legge aumenta il controllo dei tribunali e dei pubblici ministeri sulle attività di sorveglianza condotte dai servizi statali come la Polizia e l'ABW. I cittadini ottengono una maggiore protezione della privacy, poiché i tribunali dovranno giustificare le decisioni di sorveglianza, monitorare le operazioni in corso e potranno interromperle in qualsiasi momento se ritenute ingiustificate.\",\n  \"it_key_points\": [\n    \"I tribunali devono ora motivare tutte le decisioni di sorveglianza, aumentando la trasparenza del processo.\",\n    \"I tribunali e i pubblici ministeri acquisiscono il diritto di monitorare la sorveglianza in corso e possono interromperla se ritenuta inutile.\",\n    \"I servizi devono informare i tribunali sulla distruzione dei materiali di sorveglianza che non possono essere utilizzati nei procedimenti penali.\",\n    \"L'Ispettore di Supervisione Interna perde i poteri di condurre sorveglianza e acquisti controllati.\"\n  ],\n  \"nl_ai_title\": \"Versterking van het Gerechtelijk Toezicht op Staatstoezicht door Overheidsdiensten\",\n  \"nl_summary\": \"Deze wet vergroot de controle van rechtbanken en aanklagers op de surveillanceactiviteiten van overheidsdiensten zoals de politie en de ABW. Burgers krijgen een betere bescherming van hun privacy, aangezien rechtbanken nu surveillancebesluiten moeten motiveren, lopende operaties moeten monitoren en deze op elk moment kunnen stopzetten indien onterecht bevonden.\",\n  \"nl_key_points\": [\n    \"Rechtbanken moeten nu alle surveillancebesluiten motiveren, wat de transparantie van het proces vergroot.\",\n    \"Rechtbanken en aanklagers krijgen het recht om lopende surveillance te monitoren en kunnen deze stopzetten indien onnodig.\",\n    \"Diensten moeten rechtbanken informeren over de vernietiging van surveillancematerialen die niet in strafzaken kunnen worden gebruikt.\",\n    \"De Inspecteur Interne Toezicht verliest bevoegdheden om surveillance en gecontroleerde aankopen uit te voeren.\"\n  ],\n  \"pt_ai_title\": \"Reforço da Supervisão Judicial sobre a Vigilância Estatal por Serviços Públicos\",\n  \"pt_summary\": \"Esta lei aumenta o controlo dos tribunais e procuradores sobre as atividades de vigilância realizadas por serviços estatais como a Polícia e a ABW. Os cidadãos obtêm maior proteção da privacidade, uma vez que os tribunais terão de justificar as decisões de vigilância, monitorizar as operações em curso e poderão interrompê-las a qualquer momento se consideradas injustificadas.\",\n  \"pt_key_points\": [\n    \"Os tribunais devem agora justificar todas as decisões de vigilância, aumentando a transparência do processo.\",\n    \"Os tribunais e procuradores adquirem o direito de monitorizar a vigilância em curso e podem interrompê-la se considerada desnecessária.\",\n    \"Os serviços devem informar os tribunais sobre a destruição de materiais de vigilância que não podem ser utilizados em processos criminais.\",\n    \"O Inspetor de Supervisão Interna perde os poderes para realizar vigilância e compras controladas.\"\n  ],\n  \"category\": [\n    \"Courts and Law\",\n    \"Security\"\n  ]\n}"
    },
    {
      "timestamp": "2026-04-14T16:05:51.782Z",
      "source_url": "https://api.sejm.gov.pl/sejm/term10/prints/2411/2411.pdf",
      "model": "gemini-flash-lite-latest",
      "prompt_sent": "VISION_MODE_PDF_CONTENT + \nROLE: Fact Checker.\nZADANIE: Porównaj SOURCE (oryginał) i SUMMARY (streszczenie przygotowane przez inne AI).\n\nTwoim celem jest wykrycie \"ZMYŚLONYCH KONKRETÓW\" (Fabricated Entities) w SUMMARY.\n\nSOURCE:\n[ANALIZA ZAŁĄCZONEGO PLIKU PDF - TRYB VISION (OCR)]\n\nSUMMARY TO EVALUATE:\nTitle: Większa kontrola sądów nad podsłuchami i inwigilacją obywateli.\nSummary: Nowe przepisy zwiększają ochronę prywatności obywateli poprzez wzmocnienie nadzoru nad służbami państwowymi. Sądy i prokuratorzy zyskają prawo do bieżącego kontrolowania i przerywania podsłuchów, jeśli uznają je za nieuzasadnione. Dodatkowo, służby będą musiały gęściej tłumaczyć się z wyników swoich działań i szybciej niszczyć zebrane materiały, które nie są dowodami w sprawie.\nKey Points: Sądy będą musiały pisemnie uzasadniać każdą zgodę na założenie lub przedłużenie podsłuchu., Sąd i prokurator będą mogli w dowolnym momencie zażądać informacji o przebiegu inwigilacji i nakazać jej natychmiastowe przerwanie., Służby mają obowiązek informowania sądu o wynikach podsłuchów oraz o zniszczeniu materiałów, które nie zawierają dowodów przestępstwa (z reguły w ciągu 3 miesięcy)., Inspektor Nadzoru Wewnętrznego traci prawo do prowadzenia podsłuchów i tzw. zakupu kontrolowanego.\n\nZASADY OCENY:\n1. Sprawdź wszystkie LICZBY, DATY i KWOTY w SUMMARY. Jeśli którejś brakuje w SOURCE -> is_valid: false.\n2. Sprawdź wszystkie NAZWISKA, ORGANIZACJE i MIEJSCA w SUMMARY. Jeśli którejś brakuje w SOURCE -> is_valid: false.\n3. Sprawdź wszystkie konkretne DZIAŁANIA PRAWNE . Jeśli tego mechanizmu nie ma w SOURCE -> is_valid: false.\n\nWAŻNE: Abstrakcyjne pojęcia (np. \"transparentność\", \"zaufanie\") są dozwolone jako wnioski.\n\nOUTPUT (JSON):\n{\n  \"is_valid\": true/false,\n  \"issue\": \"fabricated_entity\" / \"contradiction\" / \"none\"\n}\n\nWYMAGANIA FORMATOWANIA:\n1. Odpowiedz WYŁĄCZNIE surowym obiektem JSON.\n2. NIE używaj bloków kodu Markdown.\n3. NIE dodawaj żadnych wstępów ani wyjaśnień przed ani po JSONie.\n4. JSON musi być poprawny i gotowy do parsowania.\n\n",
      "ai_response_raw": "{\n  \"is_valid\": false,\n  \"issue\": \"fabricated_entity\"\n}"
    },
    {
      "timestamp": "2026-04-14T16:05:20.971Z",
      "source_url": "https://api.sejm.gov.pl/sejm/term10/prints/2411/2411.pdf",
      "model": "gemini-3.1-pro-preview",
      "prompt_sent": "PDF_BASE64_CONTENT (OCR MODE)",
      "ai_response_raw": "{\n  \"pl_ai_title\": \"Większa kontrola sądów nad podsłuchami i inwigilacją obywateli.\",\n  \"pl_summary\": \"Nowe przepisy zwiększają ochronę prywatności obywateli poprzez wzmocnienie nadzoru nad służbami państwowymi. Sądy i prokuratorzy zyskają prawo do bieżącego kontrolowania i przerywania podsłuchów, jeśli uznają je za nieuzasadnione. Dodatkowo, służby będą musiały gęściej tłumaczyć się z wyników swoich działań i szybciej niszczyć zebrane materiały, które nie są dowodami w sprawie.\",\n  \"pl_key_points\": [\n    \"Sądy będą musiały pisemnie uzasadniać każdą zgodę na założenie lub przedłużenie podsłuchu.\",\n    \"Sąd i prokurator będą mogli w dowolnym momencie zażądać informacji o przebiegu inwigilacji i nakazać jej natychmiastowe przerwanie.\",\n    \"Służby mają obowiązek informowania sądu o wynikach podsłuchów oraz o zniszczeniu materiałów, które nie zawierają dowodów przestępstwa (z reguły w ciągu 3 miesięcy).\",\n    \"Inspektor Nadzoru Wewnętrznego traci prawo do prowadzenia podsłuchów i tzw. zakupu kontrolowanego.\"\n  ],\n  \"eng_ai_title\": \"Stricter court oversight over state surveillance and wiretapping.\",\n  \"eng_summary\": \"New regulations enhance citizens' privacy by strengthening oversight of state security services. Courts and prosecutors will gain the right to monitor ongoing surveillance and stop it if deemed unjustified. Additionally, services will have to report their findings and promptly destroy irrelevant materials.\",\n  \"eng_key_points\": [\n    \"Courts will be required to justify every decision to authorize or extend surveillance.\",\n    \"Courts and prosecutors can request updates on ongoing wiretaps and order their immediate termination at any time.\",\n    \"Services must inform the court about surveillance results and the destruction of materials containing no evidence of a crime (usually within 3 months).\",\n    \"The Inspector of Internal Oversight loses the authority to conduct wiretaps and controlled purchases.\"\n  ],\n  \"de_ai_title\": \"Strengere gerichtliche Kontrolle über staatliche Überwachung und Abhörmaßnahmen.\",\n  \"de_summary\": \"Neue Vorschriften verbessern den Schutz der Privatsphäre der Bürger durch eine strengere Aufsicht über die staatlichen Dienste. Gerichte und Staatsanwälte erhalten das Recht, laufende Überwachungen zu kontrollieren und bei Unangemessenheit abzubrechen. Zudem müssen die Dienste ihre Ergebnisse melden und irrelevante Materialien schneller vernichten.\",\n  \"de_key_points\": [\n    \"Gerichte müssen künftig jede Genehmigung oder Verlängerung einer Überwachung begründen.\",\n    \"Gericht und Staatsanwalt können jederzeit Informationen über den Verlauf anfordern und die sofortige Beendigung der Überwachung anordnen.\",\n    \"Die Dienste müssen das Gericht über die Ergebnisse informieren und irrelevante Daten in der Regel innerhalb von 3 Monaten vernichten.\",\n    \"Der Inspekteur der internen Aufsicht verliert das Recht, Abhörmaßnahmen und kontrollierte Käufe durchzuführen.\"\n  ],\n  \"fr_ai_title\": \"Contrôle judiciaire renforcé sur la surveillance et les écoutes de l'État.\",\n  \"fr_summary\": \"De nouvelles règles renforcent la protection de la vie privée des citoyens en augmentant la surveillance des services de l'État. Les tribunaux et les procureurs pourront contrôler les écoutes en cours et les interrompre s'ils les jugent injustifiées. De plus, les services devront rendre compte de leurs résultats et détruire rapidement les documents inutiles.\",\n  \"fr_key_points\": [\n    \"Les tribunaux devront justifier chaque décision d'autoriser ou de prolonger une mise sur écoute.\",\n    \"Le tribunal et le procureur pourront à tout moment demander des informations sur l'avancement de la surveillance et ordonner son arrêt immédiat.\",\n    \"Les services doivent informer le tribunal des résultats et détruire les données non pertinentes, généralement dans un délai de 3 mois.\",\n    \"L'Inspecteur de la surveillance interne perd le droit de mener des écoutes et des achats contrôlés.\"\n  ],\n  \"es_ai_title\": \"Mayor control judicial sobre la vigilancia y escuchas del Estado.\",\n  \"es_summary\": \"Las nuevas normas mejoran la protección de la privacidad de los ciudadanos al reforzar la supervisión de los servicios estatales. Los tribunales y fiscales obtendrán el derecho de controlar las escuchas en curso y detenerlas si las consideran injustificadas. Además, los servicios deberán informar sobre sus resultados y destruir rápidamente el material irrelevante.\",\n  \"es_key_points\": [\n    \"Los tribunales deberán justificar cada decisión de autorizar o prorrogar una vigilancia.\",\n    \"El tribunal y el fiscal podrán solicitar información sobre el progreso de la vigilancia en cualquier momento y ordenar su cese inmediato.\",\n    \"Los servicios deben informar al tribunal sobre los resultados y destruir los datos irrelevantes, generalmente en un plazo de 3 meses.\",\n    \"El Inspector de Supervisión Interna pierde el derecho a realizar escuchas y compras controladas.\"\n  ],\n  \"it_ai_title\": \"Maggiore controllo giudiziario sulla sorveglianza e le intercettazioni di Stato.\",\n  \"it_summary\": \"Le nuove normative migliorano la protezione della privacy dei cittadini rafforzando la supervisione sui servizi statali. I tribunali e i pubblici ministeri otterranno il diritto di monitorare le intercettazioni in corso e di interromperle se ritenute ingiustificate. Inoltre, i servizi dovranno riferire i loro risultati e distruggere rapidamente i materiali irrilevanti.\",\n  \"it_key_points\": [\n    \"I tribunali dovranno giustificare ogni decisione di autorizzare o prorogare una sorveglianza.\",\n    \"Il tribunale e il pubblico ministero potranno richiedere in qualsiasi momento informazioni sull'andamento della sorveglianza e ordinarne l'immediata interruzione.\",\n    \"I servizi devono informare il tribunale dei risultati e distruggere i dati irrilevanti, di norma entro 3 mesi.\",\n    \"L'Ispettore della supervisione interna perde il diritto di condurre intercettazioni e acquisti controllati.\"\n  ],\n  \"nl_ai_title\": \"Strenger rechterlijk toezicht op staatssurveillance en afluisterpraktijken.\",\n  \"nl_summary\": \"Nieuwe regels verbeteren de bescherming van de privacy van burgers door het toezicht op staatsdiensten te versterken. Rechtbanken en aanklagers krijgen het recht om lopende afluisterpraktijken te controleren en te stoppen als deze onterecht blijken. Bovendien moeten diensten hun resultaten melden en irrelevante materialen snel vernietigen.\",\n  \"nl_key_points\": [\n    \"Rechtbanken moeten elke beslissing om surveillance toe te staan of te verlengen, motiveren.\",\n    \"De rechtbank en de officier van justitie kunnen op elk moment informatie opvragen over de voortgang en de onmiddellijke stopzetting ervan bevelen.\",\n    \"Diensten moeten de rechtbank informeren over de resultaten en irrelevante gegevens doorgaans binnen 3 maanden vernietigen.\",\n    \"De Inspecteur van Intern Toezicht verliest het recht om afluisterpraktijken en gecontroleerde aankopen uit te voeren.\"\n  ],\n  \"pt_ai_title\": \"Maior controlo judicial sobre a vigilância e escutas do Estado.\",\n  \"pt_summary\": \"As novas regras melhoram a proteção da privacidade dos cidadãos, reforçando a supervisão dos serviços do Estado. Os tribunais e procuradores passarão a ter o direito de controlar as escutas em curso e de as interromper se as considerarem injustificadas. Além disso, os serviços terão de comunicar os seus resultados e destruir rapidamente os materiais irrelevantes.\",\n  \"pt_key_points\": [\n    \"Os tribunais terão de justificar todas as decisões de autorização ou prorrogação de vigilância.\",\n    \"O tribunal e o procurador poderão, a qualquer momento, solicitar informações sobre o progresso da vigilância e ordenar a sua cessação imediata.\",\n    \"Os serviços devem informar o tribunal dos resultados e destruir os dados irrelevantes, regra geral, no prazo de 3 meses.\",\n    \"O Inspetor de Supervisão Interna perde o direito de realizar escutas e compras controladas.\"\n  ],\n  \"category\": [\n    \"Courts and Law\",\n    \"Security\"\n  ]\n}"
    }
  ]
}