{
  "legislationId": "10_2416",
  "lastUpdate": "2026-04-14T16:06:40.524Z",
  "history": [
    {
      "timestamp": "2026-04-14T16:06:40.524Z",
      "source_url": "https://api.sejm.gov.pl/sejm/term10/prints/2416/2416.pdf",
      "model": "gemini-flash-lite-latest",
      "prompt_sent": "\nROLE: Fact Checker.\nZADANIE: Porównaj SOURCE (oryginał) i SUMMARY (streszczenie przygotowane przez inne AI).\n\nTwoim celem jest wykrycie \"ZMYŚLONYCH KONKRETÓW\" (Fabricated Entities) w SUMMARY.\n\nSOURCE:\nDruk nr 2416 Warszawa, 25 marca 2026 r. SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Pan Włodzimierz Czarzasty Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i na podstawie art. 32 ust. 2 regulaminu Sejmu niżej podpisani posłowie wnoszą projekt ustawy: - o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Do reprezentowania wnioskodawców w pracach nad projektem ustawy upoważniamy panów posłów Piotra Górnikiewicza oraz Piotra Pawła Stracha. (-) Agnieszka Buczyńska; (-) Adam Gomoła; (-) Piotr Górnikiewicz; (-) Michał Gramatyka; (-) Bożenna Hołownia; (-) Szymon Hołownia; (-) Adam Luboński; (-) Paulina Matysiak; (-) Maja Ewa Nowak; (-) Łukasz Osmalak; (-) Bartosz Romowicz; (-) Ewa Schädler; (-) Piotr Paweł Strach; (-) Paweł Śliz; (-) Wioleta Tomczak; (-) Kamil Wnuk. Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej PROJEKT USTAWA z dnia ... 2026 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa Art. 1. W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2025 r. poz. 277, 807, 1423 i 1661 oraz z 2026 r. poz. 25) w art. 92 wprowadza się następujące zmiany: 1) w § 1 w pkt 2 skreśla się wyrazy „albo choroby w czasie ciąży”; 2) po § 1 1 dodaje się § 1 2 w brzmieniu: „§1 2 . Przepis § 1 pkt 1 nie stosuje się do pracownicy niezdolnej do pracy wskutek choroby przypadającej w okresie ciąży, której przysługuje zasiłek chorobowy na podstawie ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.”. Art. 2. W ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2025 r. poz. 501 i 1083 oraz z 2026 r. poz. 26) w art. 11 wprowadza się następujące zmiany: 1) w ust. 1 wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 2” zastępuje się wyrazami „z zastrzeżeniem ust. 2 i ust. 2a”; 2) w ust. 2 uchyla się pkt 1; 3) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „2a. W okresie ciąży pracownicy od pierwszego dnia niezdolności do pracy lub niemożności wykonywania pracy, o której mowa w art. 6 ust. 2, przysługuje miesięczny zasiłek chorobowy wynoszący 100% podstawy wymiaru zasiłku.” Art. 3. 1. Do niezdolności do pracy lub niemożności wykonywania pracy przypadającej w okresie ciąży, która powstała przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i trwa w dniu wejścia w życie, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 i art. 2 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, pracodawca zaprzestaje wypłaty wynagrodzenia, o którym mowa w art. 92 § 1 ustawy zmienianej w art. 1, od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, a zasiłek chorobowy, o którym mowa w art. 11 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 2, przysługuje pracownicy od tego dnia. Art. 4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. UZASADNIENIE Polska od lat boryka się z niskim poziomem dzietności. Jak wskazują wstępne dane GUS na koniec listopada 2024 roku liczba ludności Polski wyniosła ok. 37,51 mln osób. Jednocześnie na koniec listopada 2023 roku wynosiła około 37,65 mln osób, co oznacza spadek o około 147 tysięcy osób. Liczba ludności Polski na koniec 2025 r. spadła o 157 tys. w porównaniu do analogicznego okresu 2024 r., do 37,332 mln. Dane Ministerstwa Cyfryzacji uzupełniają obraz problemów – zgodnie z nimi w Polsce w 2024 roku urodziło się 250,8 tys. dzieci. To spadek o 21,9 tys. w porównaniu do 2023 roku, kiedy urodziło się 272,7 tys. dzieci. W 2025 r. liczba urodzeń była o ok. 168 tys. niższa od liczby zgonów. Ze wstępnych szacunków wynika, że w 2025 r. zarejestrowano ok. 238 tys. urodzeń żywych, tj. o ok. 14 tys. mniej niż w poprzednim roku. „Analiza procesów demograficznych wskazuje, że sytuacja demograficzna Polski nie ulegnie znaczącej zmianie. Utrzymujący się od około trzech dekad niski poziom dzietności będzie nadal wpływał na niską liczbę urodzeń, zwłaszcza w kontekście systematycznego zmniejszania się liczby kobiet w wieku rozrodczym. Tendencję tę dodatkowo pogłębia utrzymujący się od wielu lat wysoki poziom emigracji Polaków za granicę (szczególnie dotyczy to emigracji czasowej osób młodych)\" — ostrzegł GUS. 1 Przyczyny spadku dzietności zostały zdiagnozowane i opisane. Wśród nich badacze wskazują na potrzebę stabilności zatrudnienia. Zdaniem dr Beaty Osiewalskiej, badaczki z Katedry Ekonomii Ludności i Demografii Wydziału Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego oraz Interdyscyplinarnego Centrum Badań nad Rynkiem Pracy i Rodziną – LABFAM kluczowa jest sytuacja młodych osób na rynku pracy. Zanim podejmą decyzje o posiadaniu dziecka, chcą mieć stabilne zatrudnienie, które pozwoli im godzić pracę i rozwój zawodowy z posiadaniem dzieci. 2 Ustabilizowane zatrudnienie wpływa na stabilizację innych czynników wpływających na dzietność w tym między innymi sytuację mieszkaniową, posiadanie mieszkania jest wskazywane jako czynnik wpływający na decyzję o posiadaniu dziecka. W polskim systemie prawnym wyłącznie umowa o pracę gwarantuje ochronę przed rozwiązaniem stosunku pracy, nakazuje stosowanie wyższych standardów, jeśli chodzi o warunki pracy, ale także stawia w korzystniejszej sytuacji kobietę w ciąży, która z powodu choroby będzie musiała skorzystać ze zwolnienia lekarskiego. Umowa zlecenia nie tylko nie daje ustawowej gwarancji trwałości stosunku pracy, lecz także w przypadku zachorowania zasiłek chorobowy przysługuje wyłącznie kobiecie w ciąży, która zdecydowała się na opłacanie składki chorobowej. Umowa zlecenia objęta jest obowiązkową składką wypadkową, emerytalną, rentową i dobrowolną składką chorobową. W przypadku ubezpieczenia dobrowolnego, składkę osobiście opłaca zleceniobiorca, lecz nalicza ją z wynagrodzenia i odprowadza zleceniodawca. W związku z umową zlecenia zleceniobiorca nabywa prawo do zasiłku chorobowego dopiero po upływie 90 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego (w przypadku przy braku doliczenia okresów ubezpieczenia chorobowego). Oznacza to, że przez pierwsze trzy miesiące od rozpoczęcia ubezpieczenia kobieta w ciąży nie może liczyć na zasiłek. Z tych powodów atrakcyjniejszą formą świadczenia pracy pozostaje umowa o pracy. 1 https://businessinsider.com.pl/gospodarka/ludnosc-polski-spada-alarmujace-dane-gus-o-naszej- demografii-w-2025-roku/trr33kj 2 https://oko.press/pulapka-niskiej-dzietnosci-zbiera-zniwa-polki-nigdy-nie-rodzily-tak-malo-dlaczego-5- powodow Dane statystyczne wykazują jednak trend wzrostowy umów zlecenia. W przeprowadzonych w 2025 r. badaniach osób zatrudnionych wyłącznie na umowę cywilnoprawną GUS podał, że na koniec III kw. 2025 r. pracę wyłącznie na podstawie umów zlecenia i pokrewnych wykonywało nieco ponad 1,5 mln osób. To o 5,4 proc. więcej niż na koniec września 2024 r. Na koniec grudnia 2024 r. w Polsce było 2457,6 tys. osób wykonujących pracę na podstawie umów zlecenia i pokrewnych (zleceniobiorców), wśród nich większy był udział kobiet, które stanowiły 51,3% zleceniobiorców. Ten rodzaj umów był wykorzystywany głównie w sektorze prywatnym, w którym skupionych było 89,3% ogółu zleceniobiorców, w sektorze publicznym kobiety stanowiły 58,3%, a w prywatnym 50,4% udziału w ogólnej liczbie zleceniobiorców. 3 Pracodawcy przy zatrudnieniu młodych kobiet biorą pod uwagę jej plany macierzyńskie. Widoczne jest to w badaniach. Jak wynika z raportu Hays „Kobiety na rynku pracy 2023. Polityka DE&I w praktyce”: postrzeganie kobiet przez pryzmat nawet potencjalnego macierzyństwa stanowi jedno z większych wyzwań, przed jakimi stoją profesjonalistki. Mimo, że zmienia się kultura pracy i pytania o dzieci na spotkaniach rekrutacyjnych czy komentarze sugerujące, że na kobietach wychowujących dzieci można mniej polegać są coraz rzadsze, to fakt posiadania dzieci czy też potencjalnych planów z tym związanych wciąż bywa brany pod uwagę w decyzjach o zatrudnieniu lub awansie. 4 Pracodawcy, zwłaszcza będący przedsiębiorcami wskazują, że jednym powodów dla których nie chcą zatrudniać młodych kobiet jest obowiązek zapłaty przez nich wynagrodzenia chorobowego przez pierwsze 33 dni w roku zwolnienia lekarskiego i to płatnego 100% wynagrodzenia. Oznacza to dla nich podwójny wydatek - związany z zapłatą wynagrodzenia oraz zatrudnieniem innego pracownika na zastępstwo. Obawy te znajdują uzasadnienie w świetle obowiązujących przepisów. Wskazać należy, że oprócz wysokich kosztów nośników energii, koszty zatrudnienia są wskazywane jako te, które stanowią największy wydatek w budżetach przedsiębiorców. Koszty te rosną rok do roku. Oprócz wynagrodzenia, pracodawcę obciążają koszty składek na ubezpieczenie społeczne. Wynagrodzenie przysługujące w trakcie ciąży regulowane jest zarówno przez przepisy Kodeksu pracy jak i ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Art. 92 § 1 Kodeksu pracy przewiduje, że za czas niezdolności pracownika do pracy wskutek ciąży trwającej łącznie do 33 dni w ciągu roku kalendarzowego pracownik zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia. Wynagrodzenie wypłaca pracodawca. Wynagrodzenie chorobowe oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego i wypłaca za każdy dzień niezdolności do pracy, nie wyłączając dni wolnych od pracy. Z kolei w myśl art. 92 § 4 Kodeksu pracy za czas niezdolności do pracy trwający łącznie dłużej niż 33 dni w ciągu roku kalendarzowego pracownikowi przysługuje zasiłek chorobowy na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Przechodząc na grunt ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, zgodnie z art. 4 ust. 1 ubezpieczony nabywa prawo do zasiłku chorobowego po upływie 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego - jeżeli podlega obowiązkowo temu ubezpieczeniu (co ma miejsce przy stosunku pracy). Jednocześnie do okresów ubezpieczenia chorobowego, o których mowa w ust. 1, wlicza 3 https://stat.gov.pl/statystyki-eksperymentalne/kapital-ludzki/wykonujacy-prace-na-podstawie-umow- zlecenia-i-pokrewnych-w-polsce-w-grudniu-2024-r-,16,8.html 4 https://bpcc.org.pl/pl/dyskryminacja-i-uprzedzenia-to-najwieksze-bariery-utrudniajace-kobietom- rozwoj-na-rynku-pracy/ się poprzednie okresy ubezpieczenia chorobowego, jeżeli przerwa między nimi nie przekroczyła 30 dni lub była spowodowana urlopem wychowawczym, urlopem bezpłatnym albo odbywaniem czynnej służby wojskowej przez żołnierza niezawodowego. Co do zasady zasiłek chorobowy przysługuje przez okres trwania niezdolności do pracy z powodu choroby nie dłużej jednak niż przez 182 dni, a jeżeli niezdolność do pracy występuje w trakcie ciąży - nie dłużej niż przez 270 dni (art. 8 ustawy). Sama ciąża nie jest powodem do zwolnienia chorobowego, natomiast choroby, które pojawią się w trakcie ciąży już tak. Miesięczny zasiłek chorobowy wynosi 100% podstawy wymiaru zasiłku, jeżeli niezdolność do pracy lub niemożność wykonywania pracy, o której mowa w art. 6 ust. 2 przypada w okresie ciąży. Zasiłek chorobowy przysługuje za każdy dzień niezdolności do pracy, nie wyłączając dni wolnych od pracy (art. 11 ustawy). Art. 12 ustawy przewiduje wyłączenia z pobierania zasiłku chorobowego, m.in. wtedy kiedy pracownicy przysługuje wynagrodzenie chorobowe. Zasiłek chorobowy jest wypłacany przez ZUS. Projekt zakłada zmiany w Kodeksie pracy i ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Od pierwszego dnia niezdolności do pracy w okresie ciąży, pracownica otrzymywać będzie zasiłek chorobowy. Nie będzie jej przysługiwało wynagrodzenie chorobowe, zatem jego wypłata nie będzie obciążała pracodawcy. Zmianie ulegnie art. 92 § 1 poprzez dodanie § 1 2 przewidującego, że za czas niezdolności pracownika do pracy wskutek choroby przypadającej w okresie ciąży - pracownicy przysługuje zasiłek chorobowy na podstawie ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Wyłączono też stosowanie art. 92 § 1 pkt 1 przywołanego z jednoznacznym wskazaniem, że do pracownicy niezdolnej do pracy wskutek choroby przypadającej w okresie ciąży nie stosuje się przepisów o wynagrodzeniu chorobowym. Z kolei w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa w art. 11 dodany zostanie ust. 2a w brzmieniu: w okresie ciąży pracownicy od pierwszego dnia niezdolność do pracy lub niemożność wykonywania pracy, o której mowa w art. 6 ust. 2, przysługuje miesięczny zasiłek chorobowy wynoszący 100% podstawy wymiaru zasiłku. Zachowana zostanie spójność pomiędzy przepisami kodeksowymi i ustawą regulującą zasiłek chorobowy. Przewidywany termin wejścia w życie ustawy – po upływie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy. Przyjęte vacatio legis zgodne będzie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych. Projektodawca dostrzega potrzebę uregulowania okresów przejściowych i proponuje, by do niezdolności do pracy lub niemożność wykonywania pracy przypadający w okresie ciąży, który powstał przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i trwa w dniu wejścia w życie, stosować przepisy ustawy zmienianej w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. W przypadku tym pracodawca zaprzestaje wypłaty wynagrodzenia, o którym mowa w art. 92 § 1 ustawy zmienianej w art. 1, od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, a zasiłek chorobowy, o którym mowa w art. 11 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 2, przysługuje pracownicy od tego dnia. Projektodawca zakłada, że ustawa uchwalona w brzmieniu zaproponowanym niniejszym projektem przyczyni się do poprawy sytuacji kobiet na rynku pracy i odciąży pracodawców od obowiązków wypłaty wynagrodzenia za czas usprawiedliwionej nieobecności kobiety w ciąży. Zwrócić należy uwagę, że pracodawca oprócz ponoszenia kosztów w wysokości 100% wynagrodzenia przez pierwsze 33 dni niezdolności do pracy kobiety w ciąży musi ponieść koszty zatrudnienia innego pracownika na czas nieobecności ciężarnej. Zatem jego koszt w takiej sytuacji jest podwójny. Wzrost zatrudnienia na umowę o pracę zamiast umowy zlecenia poprawi stabilność zatrudnienia, a właśnie stabilność zatrudnienia jest jednym z warunków zakładania rodziny. Stałe zatrudnienie pozwala na stabilizację sytuacji mieszkaniowej - brak takiej stabilności jest wskazywany jako ważna przyczyna wstrzymywania się z decyzją o powiększeniu rodziny. Proponowane rozwiązanie jest realizacją jednych z podstawowych zadań państwa - wsparcie rodziny. Wskazuje na to wprost art. 71 Konstytucji, zgodnie z którym Państwo w swojej polityce społecznej i gospodarczej uwzględnia dobro rodziny. Rodziny znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej i społecznej, zwłaszcza wielodzietne i niepełne, mają prawo do szczególnej pomocy ze strony władz publicznych. Matka przed i po urodzeniu dziecka ma prawo do szczególnej pomocy władz publicznych, której zakres określa ustawa. Projektodawca zakłada, że długofalowo zmiana przyczyni się do poprawy sytuacji kobiet na rynku na tyle, że zmniejszy obawy przed powiększeniem rodziny i poprawi wskaźnik dzietności w Polsce. A przynajmniej przyczyni się do spowolnienia negatywny trend spadku. Koszty polityki demograficznej nie powinny obciążać budżetów pracodawców, zwłaszcza przedsiębiorców. Zmiana wpływa bezpośrednio na sposób wykonywania działalności gospodarczej zmniejszając koszty zatrudnienia pracownika oraz pośrednio na zwiększenie zatrudnienia z tytułu umowy o pracę. Projekt pośrednio wpływa na sytuację przedsiębiorców zdejmując z nich koszty wynagrodzenia pracownicy w ciąży przez okres wynagrodzenia chorobowego, czyli 33 pierwszych dni niezdolności do pracy. Nie wypływa bezpośrednio na zasady podejmowania, wykonywania, prowadzenia działalności gospodarczej. Szacuje się, że zmiana pociągnie za sobą zwiększenie wydatków ZUS-u w krótkiej perspektywie czasowej, lecz w dłuższej będą niwelowane przez wzrost zatrudnionych na umowę o pracę, dla których składka na ubezpieczenie chorobowe jest obowiązkowa. Podejmowane działanie ma charakter prodemograficzny. Rolą państwa jest wspieranie dzietności, gdyż pozwoli to zmniejszyć lukę na rynku pracy i niedobory w zasilaniu systemu ubezpieczeń społecznych. Prezes ZUS podał, że wydatki na zasiłki chorobowe w 2023 r. wyniosły ~27 mld zł, z czego ~16 mld zł pokrył Fundusz Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), a ~11 mld zł — pracodawcy (wynagrodzenia chorobowe). To odnosi się do pracowników ogółem i wszystkich przyczyn. 5 Gdyby w stosunku do wszystkich pracowników przyjęte zostało, że od 1.dnia nieobecności należność pokrywa FUS to byłby to koszt rzędu ~11 mld zł/rok — bo tyle wynoszą rocznie wydatki pracodawców na wynagrodzenia chorobowe. W raporcie ZUS „Absencja chorobowa w 2023 r.” kategoria „ciąża, poród i połóg” odpowiadała za 14,2% ogółu dni absencji (33,7 mln dni). 6 Koszt dla FUS wyniesie ok 1,5 mld zł wyliczonego w następujący sposób: 11 mld × 14,2% = 1,562 mld zł; udział 14,2% to „ciąża, poród i połóg” w liczbie dni absencji chorobowej w 2023 r. wg ZUS. Częściowo koszt ten będzie pokryty ze wzrostu liczby ubezpieczonych obowiązkową składką chorobową. Natomiast decydująca jest perspektywa długofalowa poprawiająca wskaźnik dzietności. Projekt przyczyni się także do przeciwdziałania dyskryminacji kobiet na rynku pracy co jest zgodne z międzynarodowymi zobowiązaniami podjętymi przez Polskę. Polska ratyfikowała konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet w 1980 r., więc zgodnie z art. 2 parlament 5 Dane pochodzą z wypowiedzi prezesa ZUS oraz raportów z 2024/2025 roku. 6 https://www.zus.pl/documents/10182/39590/Absencja+chorobowa_raport_2023+.pdf/9be10057-0b2b-74f5- d397-2de1eefb1259?t=1710850664000 powinien podjąć wszelkie właściwe kroki prawne by zlikwidować systemową dyskryminację między innymi przez przedsiębiorstwa. Dodatkowo art. 11 zobowiązuje strony konwencji między innymi do zagwarantowania prawa do ochrony zdrowia i bezpiecznych warunków pracy, włączając w to ochronę zdolności do rodzenia potomstwa - niewątpliwe niniejszy projekt ustawy dąży do lepszego zabezpieczenia zdrowotnego kobiet w ciąży. Projekt jest zgodny z prawem Unii Europejskiej. Projekt ustawy nie wymaga przedłożenia właściwym instytucjom i organom Unii Europejskiej, w tym Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w celu uzyskania opinii, dokonania powiadomienia, konsultacji albo uzgodnienia. Projekt nie podlega procedurze notyfikacji. DEKLAROWANE SKUTKI REGULACJI (DSR) projektu ustawy Informacja o projekcie a) Tytuł projektu: Projekt ustawy o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa b) Przedstawiciel wnioskodawcy: Pan poseł Piotr Górnikiewicz i pan poseł Piotr Strach I. Część wstępna [1] Zwięzły opis zidentyfikowanego problemu i proponowanych rozwiązań. Polska od lat boryka się ze spadającą liczbą ludności i niskim poziomem dzietności. Według danych GUS liczba ludności Polski na koniec 2025 r. wyniosła 37,332 mln, co oznacza spadek o 157 tys. (względem 2024 r.). W 2025 r. zarejestrowano ok. 238 tys. urodzeń żywych, tj. o ok. 14 tys. mniej niż w poprzednim roku. Jednocześnie liczba urodzeń była o ok. 168 tys. niższa od liczby zgonów. Wśród przyczyn niskiej dzietności badacze wskazują na brak stabilności zatrudnienia młodych osób. W polskim porządku prawnym wyłącznie umowa o pracę gwarantuje ochronę trwałości stosunku pracy, w tym szczególną ochronę kobiet w ciąży. Mimo to pracodawcy wskazują, że obowiązek wypłaty wynagrodzenia chorobowego w wysokości 100% przez pierwsze 33 dni niezdolności do pracy kobiety w ciąży stanowi istotne obciążenie finansowe (podwójny wydatek: wynagrodzenie chorobowe plus koszt zastępstwa), co zniechęca do zatrudniania młodych kobiet na umowę o pracę. Badania rynku pracy potwierdzają, że postrzeganie kobiet przez pryzmat potencjalnego macierzyństwa wciąż stanowi barierę w decyzjach o zatrudnieniu i awansie. Projekt zakłada, że od pierwszego dnia niezdolności do pracy w okresie ciąży pracownica otrzymywać będzie zasiłek chorobowy z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (100% podstawy wymiaru), a nie wynagrodzenie chorobowe od pracodawcy. Przeniesienie ciężaru finansowania absencji chorobowej kobiet w ciąży z pracodawców na FUS ma na celu: - zmniejszenie kosztów zatrudnienia po stronie pracodawcy, - ograniczenie dyskryminacji kobiet, - zwiększenie atrakcyjności umowy o pracę względem umów cywilnoprawnych, - poprawę wskaźnika dzietności. [2] Czy były rozważane rozwiązania alternatywne? ➢ Nie Obowiązek wypłaty wynagrodzenia chorobowego przez pracodawcę wynika bezpośrednio z art. 92 § 1 Kodeksu pracy, a zasady przysługiwania zasiłku chorobowego reguluje ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Przeniesienie ciężaru finansowania z pracodawcy na FUS wymaga zmiany obu tych aktów prawnych. Nie istnieją inne instrumenty, które mogłyby zapewnić analogiczny skutek. II. Wymogi określone w art. 34 ust. 2 pkt 3-5 regulaminu Sejmu [3] Jakie są przewidywane skutki prawne projektowanych rozwiązań? Zgodnie z art. 92 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy, za czas niezdolności do pracy wskutek choroby przypadającej w okresie ciąży (trwającej łącznie do 33 dni w ciągu roku kalendarzowego) pracownica zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia, wypłacanego przez pracodawcę (wynagrodzenie chorobowe). Dopiero po upływie 33 dni przysługuje zasiłek chorobowy z ZUS. Zasiłek chorobowy dla kobiet w ciąży wynosi 100% podstawy wymiaru i przysługuje przez okres do 270 dni. Projekt wprowadza następujące zmiany: 1) w Kodeksie Pracy (art. 92): - zmiana dotyczy wyłączenia niezdolności do pracy w ciąży z zakresu wynagrodzenia chorobowego wypłacanego w wysokości 100%, - dodanie nowego przepisu stanowiącego, że do pracownicy niezdolnej do pracy wskutek choroby w okresie ciąży nie stosuje się przepisów o wynagrodzeniu chorobowym (art. 92 § 1 pkt 1), gdyż przysługuje jej zasiłek chorobowy na podstawie ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, 2) w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (art. 11): - zmiana odesłania i uchylenie pkt 1 w ust. 2, - dodanie nowego przepisu wprowadzającego zasadę, że w okresie ciąży pracownicy od pierwszego dnia niezdolności do pracy przysługuje miesięczny zasiłek chorobowy wynoszący 100% podstawy wymiaru zasiłku. W projekcie uregulowano przepisy przejściowe zgodnie z którymi do niezdolności do pracy w ciąży powstałej przed dniem wejścia w życie ustawy i trwającej w dniu jej wejścia w życie, stosuje się przepisy w brzmieniu nadanym nową ustawą. Pracodawca zaprzestaje wypłaty wynagrodzenia chorobowego, a zasiłek chorobowy przysługuje od dnia wejścia w życie ustawy. Vacatio legis wyniesie 30 dni od dnia ogłoszenia, co jest zgodne z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych. Różnica między stanem dotychczasowym a projektowanym polega na tym, że pracownica w ciąży niezdolna do pracy z powodu choroby będzie od pierwszego dnia otrzymywać zasiłek chorobowy z FUS, a nie wynagrodzenie chorobowe od pracodawcy. [4] Jakie są przewidywane skutki społeczne projektowanych rozwiązań? Korzyści: - ograniczenie dyskryminacji kobiet w procesie rekrutacji - usunięcie finansowej przyczyny niechęci pracodawców do zatrudniania młodych kobiet na umowę o pracę, - poprawa stabilności zatrudnienia kobiet - zwiększenie atrakcyjności umowy o pracę wobec umów cywilnoprawnych. Na koniec III kw. 2025 r. ponad 1,5 mln osób pracowało wyłącznie na umowę zlecenia - lub umowach pokrewnych (wzrost o 5,4% względem 2024 r.), a kobiety stanowiły 51,3% zleceniobiorców. Stabilne zatrudnienie jest jednym z kluczowych warunków podejmowania decyzji o założeniu rodziny, - potencjalna poprawa wskaźnika dzietności w perspektywie długofalowej - stabilność zatrudnienia może pozytywnie wpłynąć na stabilizację sytuacji mieszkaniowej młodych rodzin, która jest wskazywana jako jedna z najważniejszych czynników uwzględnianych przy podejmowaniu decyzji o zakładaniu rodziny - realizacja postanowień Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet, w szczególności art. 2 (likwidacja dyskryminacji systemowej) i art. 11 (ochrona zdrowia i bezpiecznych warunków pracy, w tym ochrona zdolności do rodzenia potomstwa). Koszty: - brak bezpośrednich kosztów społecznych, zmiana nie pogarsza sytuacji żadnej grupy społecznej. [5] Jakie są przewidywane skutki gospodarcze projektowanych rozwiązań? Korzyści: - zmniejszenie kosztów zatrudnienia pracowników po stronie pracodawców, w szczególności mikro-, małych i średnich przedsiębiorców, koszty zatrudnienia są wskazywane (obok kosztów energii) jako najistotniejszy wydatek przedsiębiorstw, - zwiększenie skłonności pracodawców do zatrudniania kobiet w oparciu o umowy o pracę zamiast umów cywilnoprawnych, - poprawa konkurencyjności przedsiębiorstw - ograniczenie podwójnego obciążenia (wynagrodzenie chorobowe i koszt zastępstwa) w przypadku choroby pracownicy w ciąży. Koszty: - brak bezpośrednich kosztów gospodarczych, zmiana zmniejsza obciążenia pracodawców, nie nakłada na nich nowych obowiązków. [6] Jakie są przewidywane skutki finansowe projektowanych rozwiązań, w szczególności wpływ na sektor finansów publicznych, w tym na budżet państwa i budżety jednostek samorządu terytorialnego? Projekt pociąga za sobą zwiększenie wydatków FUS w krótkiej perspektywie. Szacunek oparty jest na następujących danych: - roczne wydatki pracodawców na wynagrodzenia chorobowe ogółem (wszystkie przyczyny względem pracowników ogółem) wyniosły ok. 11 mld zł (dane ZUS za 2023 r.), - według raportu ZUS „Absencja chorobowa w 2023 r.\" kategoria „ciąża, poród i połóg\" odpowiadała za 14,2% ogółu dni absencji chorobowej (33,7 mln dni), - szacowany dodatkowy koszt dla FUS (w związku z wejściem w życie ustawy): 1,5 mld zł rocznie. Koszt ten będzie częściowo kompensowany wzrostem wpływów ze składek na ubezpieczenie chorobowe, wynikającym z przewidywanego wzrostu liczby osób zatrudnionych na umowę o pracę (dla których składka chorobowa jest obowiązkowa) kosztem umów cywilnoprawnych (składka dobrowolna). Projekt nie obciąża budżetów JST. Projekt odciąża pracodawców o kwotę odpowiadającą wydatkom na wynagrodzenie chorobowe za 33 dni niezdolności do pracy. [7] Wykaz źródeł finansowania, jeśli projekt ustawy pociąga za sobą obciążenie budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego. Źródłem finansowania zwiększonych wydatków jest Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, zasilany ze składek na ubezpieczenie chorobowe. W dłuższej perspektywie wzrost liczby ubezpieczonych objętych obowiązkową składką chorobową (przechodzenie z umów cywilnoprawnych na umowy o pracę) będzie niwelował dodatkowe obciążenie FUS. Ponadto działanie ma charakter prodemograficzny, wzrost dzietności w perspektywie długofalowej przełoży się na zwiększenie zasilania systemu ubezpieczeń społecznych i zmniejszenie luki na rynku pracy. [8] Czy projekt ustawy podlega procedurze notyfikacyjnej? ➢ Nie III. Wymogi określone w art. 34 ust. 2a i 2b regulaminu Sejmu [9] Czy projekt ustawy zawiera przepisy określające zasady podejmowania, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej (art. 34 ust. 2a regulaminu Sejmu)? ➢ Nie Projekt nie zawiera przepisów bezpośrednio określających zasady podejmowania, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej. Projekt wpływa jednak pośrednio na sposób wykonywania działalności gospodarczej, zmniejszając koszty zatrudnienia pracowników. Nie nakłada na przedsiębiorców żadnych nowych obowiązków, wymogów ani obciążeń regulacyjnych. [10] Czy wdrożenie projektowanych przepisów spowoduje obciążenia administracyjne mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców (art. 34 ust. 2a regulaminu Sejmu)? ➢ Nie [11] Czy projekt ustawy zawiera przepisy regulacyjne lub określa wymogi dotyczące świadczenia usług transgranicznych w rozumieniu ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (art. 34 ust. 2b regulaminu Sejmu)? ➢ Nie\n\nSUMMARY TO EVALUATE:\nTitle: Zmiany w zasiłkach chorobowych dla kobiet w ciąży: ZUS płaci od pierwszego dnia.\nSummary: Nowe przepisy przenoszą obowiązek wypłaty zasiłku chorobowego dla kobiet w ciąży z pracodawców na Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) od pierwszego dnia niezdolności do pracy. Oznacza to, że pracodawcy nie będą już ponosić kosztów wynagrodzenia chorobowego przez pierwsze 33 dni, co ma zmniejszyć ich obawy przed zatrudnianiem kobiet w wieku rozrodczym. Dla kobiet w ciąży wysokość zasiłku pozostaje bez zmian (100% podstawy wymiaru), ale będzie on wypłacany bezpośrednio przez ZUS.\nKey Points: Kobiety w ciąży otrzymają 100% zasiłku chorobowego z ZUS od pierwszego dnia zwolnienia lekarskiego, bez konieczności oczekiwania 33 dni na wypłatę przez pracodawcę., Pracodawcy zostaną zwolnieni z obowiązku płacenia wynagrodzenia chorobowego kobietom w ciąży przez pierwsze 33 dni, co ma zachęcić do zatrudniania ich na umowy o pracę., Celem zmian jest zmniejszenie dyskryminacji kobiet na rynku pracy i wspieranie stabilności zatrudnienia, co może pozytywnie wpłynąć na decyzje o zakładaniu rodziny.\n\nZASADY OCENY:\n1. Sprawdź wszystkie LICZBY, DATY i KWOTY w SUMMARY. Jeśli którejś brakuje w SOURCE -> is_valid: false.\n2. Sprawdź wszystkie NAZWISKA, ORGANIZACJE i MIEJSCA w SUMMARY. Jeśli którejś brakuje w SOURCE -> is_valid: false.\n3. Sprawdź wszystkie konkretne DZIAŁANIA PRAWNE . Jeśli tego mechanizmu nie ma w SOURCE -> is_valid: false.\n\nWAŻNE: Abstrakcyjne pojęcia (np. \"transparentność\", \"zaufanie\") są dozwolone jako wnioski.\n\nOUTPUT (JSON):\n{\n  \"is_valid\": true/false,\n  \"issue\": \"fabricated_entity\" / \"contradiction\" / \"none\"\n}\n\nWYMAGANIA FORMATOWANIA:\n1. Odpowiedz WYŁĄCZNIE surowym obiektem JSON.\n2. NIE używaj bloków kodu Markdown.\n3. NIE dodawaj żadnych wstępów ani wyjaśnień przed ani po JSONie.\n4. JSON musi być poprawny i gotowy do parsowania.\n\n",
      "ai_response_raw": "{\n  \"is_valid\": true,\n  \"issue\": \"none\"\n}"
    },
    {
      "timestamp": "2026-04-14T16:04:02.414Z",
      "source_url": "https://api.sejm.gov.pl/sejm/term10/prints/2416/2416.pdf",
      "model": "gemini-2.5-flash",
      "prompt_sent": "\nJesteś ekspertem od prawa polskiego, który ma za zadanie analizować dokumenty ustaw, uchwał oraz innych dokumentów legislacyjnych, a następnie przygotowywać z nich informacje w przystępny sposób dla obywateli. Twoim celem jest przedstawienie informacji tak, aby obywatele mogli sami ocenić wpływ legislacji na ich życie, nawet bez posiadania specjalistycznej wiedzy legislacyjnej. Skup się na faktach i obiektywnych skutkach wprowadzanych zmian, unikając wartościowania i osobistych opinii. Wszelki żargon prawny jest zabroniony. Prezentuj informacje w jasny, zwięzły i angażujący sposób, tak aby były zrozumiałe dla osoby bez wykształcenia prawniczego. Unikaj długich, złożonych zdań. Zamiast pisać \"projekt ma na celu nowelizację kodeksu podatkowego...\", napisz \"Zmiany w podatkach: nowe ulgi i obowiązki dla...\". Kontynuuj swoją pracę, dopóki nie rozwiążesz swojego zadania. Jeśli nie masz pewności co do generowanej treści, przeanalizuj dokument ponownie – nie zgaduj. Rozplanuj dobrze swoje zadanie przed przystąpieniem do niego. W podsumowaniu i kluczowych punktach, jeśli to możliwe i uzasadnione, podkreśl, jakie konkretne korzyści lub skutki (pozytywne lub negatywne) wprowadza ustawa dla życia codziennego obywateli, ich praw i obowiązków, finansów osobistych, bezpieczeństwa i innych ważnych kwestii (np. kategorycznych zakazów i nakazów czy najważniejszych konkretnych alokacji finansowych i terytorialnych).\n\nTwoja odpowiedź MUSI być w formacie JSON - i zawierać następujące klucze.\nZanim zwrócisz odpowiedź, dokładnie zweryfikuj, czy cała struktura JSON jest w 100% poprawna, włącznie ze wszystkimi przecinkami, nawiasami klamrowymi, kwadratowymi oraz cudzysłowami. Błędny JSON jest nieakceptowalny i uniemożliwi przetworzenie Twojej pracy.\n\nPrzeanalizuj dokładnie poniższy tekst dokumentu prawnego. To jest treść, na podstawie której masz wygenerować podsumowanie i kluczowe punkty:\n--- POCZĄTEK DOKUMENTU ---\nDruk nr 2416 Warszawa, 25 marca 2026 r. SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Pan Włodzimierz Czarzasty Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i na podstawie art. 32 ust. 2 regulaminu Sejmu niżej podpisani posłowie wnoszą projekt ustawy: - o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Do reprezentowania wnioskodawców w pracach nad projektem ustawy upoważniamy panów posłów Piotra Górnikiewicza oraz Piotra Pawła Stracha. (-) Agnieszka Buczyńska; (-) Adam Gomoła; (-) Piotr Górnikiewicz; (-) Michał Gramatyka; (-) Bożenna Hołownia; (-) Szymon Hołownia; (-) Adam Luboński; (-) Paulina Matysiak; (-) Maja Ewa Nowak; (-) Łukasz Osmalak; (-) Bartosz Romowicz; (-) Ewa Schädler; (-) Piotr Paweł Strach; (-) Paweł Śliz; (-) Wioleta Tomczak; (-) Kamil Wnuk. Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej PROJEKT USTAWA z dnia ... 2026 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa Art. 1. W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2025 r. poz. 277, 807, 1423 i 1661 oraz z 2026 r. poz. 25) w art. 92 wprowadza się następujące zmiany: 1) w § 1 w pkt 2 skreśla się wyrazy „albo choroby w czasie ciąży”; 2) po § 1 1 dodaje się § 1 2 w brzmieniu: „§1 2 . Przepis § 1 pkt 1 nie stosuje się do pracownicy niezdolnej do pracy wskutek choroby przypadającej w okresie ciąży, której przysługuje zasiłek chorobowy na podstawie ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.”. Art. 2. W ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2025 r. poz. 501 i 1083 oraz z 2026 r. poz. 26) w art. 11 wprowadza się następujące zmiany: 1) w ust. 1 wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 2” zastępuje się wyrazami „z zastrzeżeniem ust. 2 i ust. 2a”; 2) w ust. 2 uchyla się pkt 1; 3) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „2a. W okresie ciąży pracownicy od pierwszego dnia niezdolności do pracy lub niemożności wykonywania pracy, o której mowa w art. 6 ust. 2, przysługuje miesięczny zasiłek chorobowy wynoszący 100% podstawy wymiaru zasiłku.” Art. 3. 1. Do niezdolności do pracy lub niemożności wykonywania pracy przypadającej w okresie ciąży, która powstała przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i trwa w dniu wejścia w życie, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 i art. 2 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, pracodawca zaprzestaje wypłaty wynagrodzenia, o którym mowa w art. 92 § 1 ustawy zmienianej w art. 1, od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, a zasiłek chorobowy, o którym mowa w art. 11 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 2, przysługuje pracownicy od tego dnia. Art. 4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. UZASADNIENIE Polska od lat boryka się z niskim poziomem dzietności. Jak wskazują wstępne dane GUS na koniec listopada 2024 roku liczba ludności Polski wyniosła ok. 37,51 mln osób. Jednocześnie na koniec listopada 2023 roku wynosiła około 37,65 mln osób, co oznacza spadek o około 147 tysięcy osób. Liczba ludności Polski na koniec 2025 r. spadła o 157 tys. w porównaniu do analogicznego okresu 2024 r., do 37,332 mln. Dane Ministerstwa Cyfryzacji uzupełniają obraz problemów – zgodnie z nimi w Polsce w 2024 roku urodziło się 250,8 tys. dzieci. To spadek o 21,9 tys. w porównaniu do 2023 roku, kiedy urodziło się 272,7 tys. dzieci. W 2025 r. liczba urodzeń była o ok. 168 tys. niższa od liczby zgonów. Ze wstępnych szacunków wynika, że w 2025 r. zarejestrowano ok. 238 tys. urodzeń żywych, tj. o ok. 14 tys. mniej niż w poprzednim roku. „Analiza procesów demograficznych wskazuje, że sytuacja demograficzna Polski nie ulegnie znaczącej zmianie. Utrzymujący się od około trzech dekad niski poziom dzietności będzie nadal wpływał na niską liczbę urodzeń, zwłaszcza w kontekście systematycznego zmniejszania się liczby kobiet w wieku rozrodczym. Tendencję tę dodatkowo pogłębia utrzymujący się od wielu lat wysoki poziom emigracji Polaków za granicę (szczególnie dotyczy to emigracji czasowej osób młodych)\" — ostrzegł GUS. 1 Przyczyny spadku dzietności zostały zdiagnozowane i opisane. Wśród nich badacze wskazują na potrzebę stabilności zatrudnienia. Zdaniem dr Beaty Osiewalskiej, badaczki z Katedry Ekonomii Ludności i Demografii Wydziału Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego oraz Interdyscyplinarnego Centrum Badań nad Rynkiem Pracy i Rodziną – LABFAM kluczowa jest sytuacja młodych osób na rynku pracy. Zanim podejmą decyzje o posiadaniu dziecka, chcą mieć stabilne zatrudnienie, które pozwoli im godzić pracę i rozwój zawodowy z posiadaniem dzieci. 2 Ustabilizowane zatrudnienie wpływa na stabilizację innych czynników wpływających na dzietność w tym między innymi sytuację mieszkaniową, posiadanie mieszkania jest wskazywane jako czynnik wpływający na decyzję o posiadaniu dziecka. W polskim systemie prawnym wyłącznie umowa o pracę gwarantuje ochronę przed rozwiązaniem stosunku pracy, nakazuje stosowanie wyższych standardów, jeśli chodzi o warunki pracy, ale także stawia w korzystniejszej sytuacji kobietę w ciąży, która z powodu choroby będzie musiała skorzystać ze zwolnienia lekarskiego. Umowa zlecenia nie tylko nie daje ustawowej gwarancji trwałości stosunku pracy, lecz także w przypadku zachorowania zasiłek chorobowy przysługuje wyłącznie kobiecie w ciąży, która zdecydowała się na opłacanie składki chorobowej. Umowa zlecenia objęta jest obowiązkową składką wypadkową, emerytalną, rentową i dobrowolną składką chorobową. W przypadku ubezpieczenia dobrowolnego, składkę osobiście opłaca zleceniobiorca, lecz nalicza ją z wynagrodzenia i odprowadza zleceniodawca. W związku z umową zlecenia zleceniobiorca nabywa prawo do zasiłku chorobowego dopiero po upływie 90 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego (w przypadku przy braku doliczenia okresów ubezpieczenia chorobowego). Oznacza to, że przez pierwsze trzy miesiące od rozpoczęcia ubezpieczenia kobieta w ciąży nie może liczyć na zasiłek. Z tych powodów atrakcyjniejszą formą świadczenia pracy pozostaje umowa o pracy. 1 https://businessinsider.com.pl/gospodarka/ludnosc-polski-spada-alarmujace-dane-gus-o-naszej- demografii-w-2025-roku/trr33kj 2 https://oko.press/pulapka-niskiej-dzietnosci-zbiera-zniwa-polki-nigdy-nie-rodzily-tak-malo-dlaczego-5- powodow Dane statystyczne wykazują jednak trend wzrostowy umów zlecenia. W przeprowadzonych w 2025 r. badaniach osób zatrudnionych wyłącznie na umowę cywilnoprawną GUS podał, że na koniec III kw. 2025 r. pracę wyłącznie na podstawie umów zlecenia i pokrewnych wykonywało nieco ponad 1,5 mln osób. To o 5,4 proc. więcej niż na koniec września 2024 r. Na koniec grudnia 2024 r. w Polsce było 2457,6 tys. osób wykonujących pracę na podstawie umów zlecenia i pokrewnych (zleceniobiorców), wśród nich większy był udział kobiet, które stanowiły 51,3% zleceniobiorców. Ten rodzaj umów był wykorzystywany głównie w sektorze prywatnym, w którym skupionych było 89,3% ogółu zleceniobiorców, w sektorze publicznym kobiety stanowiły 58,3%, a w prywatnym 50,4% udziału w ogólnej liczbie zleceniobiorców. 3 Pracodawcy przy zatrudnieniu młodych kobiet biorą pod uwagę jej plany macierzyńskie. Widoczne jest to w badaniach. Jak wynika z raportu Hays „Kobiety na rynku pracy 2023. Polityka DE&I w praktyce”: postrzeganie kobiet przez pryzmat nawet potencjalnego macierzyństwa stanowi jedno z większych wyzwań, przed jakimi stoją profesjonalistki. Mimo, że zmienia się kultura pracy i pytania o dzieci na spotkaniach rekrutacyjnych czy komentarze sugerujące, że na kobietach wychowujących dzieci można mniej polegać są coraz rzadsze, to fakt posiadania dzieci czy też potencjalnych planów z tym związanych wciąż bywa brany pod uwagę w decyzjach o zatrudnieniu lub awansie. 4 Pracodawcy, zwłaszcza będący przedsiębiorcami wskazują, że jednym powodów dla których nie chcą zatrudniać młodych kobiet jest obowiązek zapłaty przez nich wynagrodzenia chorobowego przez pierwsze 33 dni w roku zwolnienia lekarskiego i to płatnego 100% wynagrodzenia. Oznacza to dla nich podwójny wydatek - związany z zapłatą wynagrodzenia oraz zatrudnieniem innego pracownika na zastępstwo. Obawy te znajdują uzasadnienie w świetle obowiązujących przepisów. Wskazać należy, że oprócz wysokich kosztów nośników energii, koszty zatrudnienia są wskazywane jako te, które stanowią największy wydatek w budżetach przedsiębiorców. Koszty te rosną rok do roku. Oprócz wynagrodzenia, pracodawcę obciążają koszty składek na ubezpieczenie społeczne. Wynagrodzenie przysługujące w trakcie ciąży regulowane jest zarówno przez przepisy Kodeksu pracy jak i ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Art. 92 § 1 Kodeksu pracy przewiduje, że za czas niezdolności pracownika do pracy wskutek ciąży trwającej łącznie do 33 dni w ciągu roku kalendarzowego pracownik zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia. Wynagrodzenie wypłaca pracodawca. Wynagrodzenie chorobowe oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego i wypłaca za każdy dzień niezdolności do pracy, nie wyłączając dni wolnych od pracy. Z kolei w myśl art. 92 § 4 Kodeksu pracy za czas niezdolności do pracy trwający łącznie dłużej niż 33 dni w ciągu roku kalendarzowego pracownikowi przysługuje zasiłek chorobowy na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Przechodząc na grunt ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, zgodnie z art. 4 ust. 1 ubezpieczony nabywa prawo do zasiłku chorobowego po upływie 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego - jeżeli podlega obowiązkowo temu ubezpieczeniu (co ma miejsce przy stosunku pracy). Jednocześnie do okresów ubezpieczenia chorobowego, o których mowa w ust. 1, wlicza 3 https://stat.gov.pl/statystyki-eksperymentalne/kapital-ludzki/wykonujacy-prace-na-podstawie-umow- zlecenia-i-pokrewnych-w-polsce-w-grudniu-2024-r-,16,8.html 4 https://bpcc.org.pl/pl/dyskryminacja-i-uprzedzenia-to-najwieksze-bariery-utrudniajace-kobietom- rozwoj-na-rynku-pracy/ się poprzednie okresy ubezpieczenia chorobowego, jeżeli przerwa między nimi nie przekroczyła 30 dni lub była spowodowana urlopem wychowawczym, urlopem bezpłatnym albo odbywaniem czynnej służby wojskowej przez żołnierza niezawodowego. Co do zasady zasiłek chorobowy przysługuje przez okres trwania niezdolności do pracy z powodu choroby nie dłużej jednak niż przez 182 dni, a jeżeli niezdolność do pracy występuje w trakcie ciąży - nie dłużej niż przez 270 dni (art. 8 ustawy). Sama ciąża nie jest powodem do zwolnienia chorobowego, natomiast choroby, które pojawią się w trakcie ciąży już tak. Miesięczny zasiłek chorobowy wynosi 100% podstawy wymiaru zasiłku, jeżeli niezdolność do pracy lub niemożność wykonywania pracy, o której mowa w art. 6 ust. 2 przypada w okresie ciąży. Zasiłek chorobowy przysługuje za każdy dzień niezdolności do pracy, nie wyłączając dni wolnych od pracy (art. 11 ustawy). Art. 12 ustawy przewiduje wyłączenia z pobierania zasiłku chorobowego, m.in. wtedy kiedy pracownicy przysługuje wynagrodzenie chorobowe. Zasiłek chorobowy jest wypłacany przez ZUS. Projekt zakłada zmiany w Kodeksie pracy i ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Od pierwszego dnia niezdolności do pracy w okresie ciąży, pracownica otrzymywać będzie zasiłek chorobowy. Nie będzie jej przysługiwało wynagrodzenie chorobowe, zatem jego wypłata nie będzie obciążała pracodawcy. Zmianie ulegnie art. 92 § 1 poprzez dodanie § 1 2 przewidującego, że za czas niezdolności pracownika do pracy wskutek choroby przypadającej w okresie ciąży - pracownicy przysługuje zasiłek chorobowy na podstawie ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Wyłączono też stosowanie art. 92 § 1 pkt 1 przywołanego z jednoznacznym wskazaniem, że do pracownicy niezdolnej do pracy wskutek choroby przypadającej w okresie ciąży nie stosuje się przepisów o wynagrodzeniu chorobowym. Z kolei w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa w art. 11 dodany zostanie ust. 2a w brzmieniu: w okresie ciąży pracownicy od pierwszego dnia niezdolność do pracy lub niemożność wykonywania pracy, o której mowa w art. 6 ust. 2, przysługuje miesięczny zasiłek chorobowy wynoszący 100% podstawy wymiaru zasiłku. Zachowana zostanie spójność pomiędzy przepisami kodeksowymi i ustawą regulującą zasiłek chorobowy. Przewidywany termin wejścia w życie ustawy – po upływie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy. Przyjęte vacatio legis zgodne będzie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych. Projektodawca dostrzega potrzebę uregulowania okresów przejściowych i proponuje, by do niezdolności do pracy lub niemożność wykonywania pracy przypadający w okresie ciąży, który powstał przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i trwa w dniu wejścia w życie, stosować przepisy ustawy zmienianej w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. W przypadku tym pracodawca zaprzestaje wypłaty wynagrodzenia, o którym mowa w art. 92 § 1 ustawy zmienianej w art. 1, od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, a zasiłek chorobowy, o którym mowa w art. 11 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 2, przysługuje pracownicy od tego dnia. Projektodawca zakłada, że ustawa uchwalona w brzmieniu zaproponowanym niniejszym projektem przyczyni się do poprawy sytuacji kobiet na rynku pracy i odciąży pracodawców od obowiązków wypłaty wynagrodzenia za czas usprawiedliwionej nieobecności kobiety w ciąży. Zwrócić należy uwagę, że pracodawca oprócz ponoszenia kosztów w wysokości 100% wynagrodzenia przez pierwsze 33 dni niezdolności do pracy kobiety w ciąży musi ponieść koszty zatrudnienia innego pracownika na czas nieobecności ciężarnej. Zatem jego koszt w takiej sytuacji jest podwójny. Wzrost zatrudnienia na umowę o pracę zamiast umowy zlecenia poprawi stabilność zatrudnienia, a właśnie stabilność zatrudnienia jest jednym z warunków zakładania rodziny. Stałe zatrudnienie pozwala na stabilizację sytuacji mieszkaniowej - brak takiej stabilności jest wskazywany jako ważna przyczyna wstrzymywania się z decyzją o powiększeniu rodziny. Proponowane rozwiązanie jest realizacją jednych z podstawowych zadań państwa - wsparcie rodziny. Wskazuje na to wprost art. 71 Konstytucji, zgodnie z którym Państwo w swojej polityce społecznej i gospodarczej uwzględnia dobro rodziny. Rodziny znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej i społecznej, zwłaszcza wielodzietne i niepełne, mają prawo do szczególnej pomocy ze strony władz publicznych. Matka przed i po urodzeniu dziecka ma prawo do szczególnej pomocy władz publicznych, której zakres określa ustawa. Projektodawca zakłada, że długofalowo zmiana przyczyni się do poprawy sytuacji kobiet na rynku na tyle, że zmniejszy obawy przed powiększeniem rodziny i poprawi wskaźnik dzietności w Polsce. A przynajmniej przyczyni się do spowolnienia negatywny trend spadku. Koszty polityki demograficznej nie powinny obciążać budżetów pracodawców, zwłaszcza przedsiębiorców. Zmiana wpływa bezpośrednio na sposób wykonywania działalności gospodarczej zmniejszając koszty zatrudnienia pracownika oraz pośrednio na zwiększenie zatrudnienia z tytułu umowy o pracę. Projekt pośrednio wpływa na sytuację przedsiębiorców zdejmując z nich koszty wynagrodzenia pracownicy w ciąży przez okres wynagrodzenia chorobowego, czyli 33 pierwszych dni niezdolności do pracy. Nie wypływa bezpośrednio na zasady podejmowania, wykonywania, prowadzenia działalności gospodarczej. Szacuje się, że zmiana pociągnie za sobą zwiększenie wydatków ZUS-u w krótkiej perspektywie czasowej, lecz w dłuższej będą niwelowane przez wzrost zatrudnionych na umowę o pracę, dla których składka na ubezpieczenie chorobowe jest obowiązkowa. Podejmowane działanie ma charakter prodemograficzny. Rolą państwa jest wspieranie dzietności, gdyż pozwoli to zmniejszyć lukę na rynku pracy i niedobory w zasilaniu systemu ubezpieczeń społecznych. Prezes ZUS podał, że wydatki na zasiłki chorobowe w 2023 r. wyniosły ~27 mld zł, z czego ~16 mld zł pokrył Fundusz Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), a ~11 mld zł — pracodawcy (wynagrodzenia chorobowe). To odnosi się do pracowników ogółem i wszystkich przyczyn. 5 Gdyby w stosunku do wszystkich pracowników przyjęte zostało, że od 1.dnia nieobecności należność pokrywa FUS to byłby to koszt rzędu ~11 mld zł/rok — bo tyle wynoszą rocznie wydatki pracodawców na wynagrodzenia chorobowe. W raporcie ZUS „Absencja chorobowa w 2023 r.” kategoria „ciąża, poród i połóg” odpowiadała za 14,2% ogółu dni absencji (33,7 mln dni). 6 Koszt dla FUS wyniesie ok 1,5 mld zł wyliczonego w następujący sposób: 11 mld × 14,2% = 1,562 mld zł; udział 14,2% to „ciąża, poród i połóg” w liczbie dni absencji chorobowej w 2023 r. wg ZUS. Częściowo koszt ten będzie pokryty ze wzrostu liczby ubezpieczonych obowiązkową składką chorobową. Natomiast decydująca jest perspektywa długofalowa poprawiająca wskaźnik dzietności. Projekt przyczyni się także do przeciwdziałania dyskryminacji kobiet na rynku pracy co jest zgodne z międzynarodowymi zobowiązaniami podjętymi przez Polskę. Polska ratyfikowała konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet w 1980 r., więc zgodnie z art. 2 parlament 5 Dane pochodzą z wypowiedzi prezesa ZUS oraz raportów z 2024/2025 roku. 6 https://www.zus.pl/documents/10182/39590/Absencja+chorobowa_raport_2023+.pdf/9be10057-0b2b-74f5- d397-2de1eefb1259?t=1710850664000 powinien podjąć wszelkie właściwe kroki prawne by zlikwidować systemową dyskryminację między innymi przez przedsiębiorstwa. Dodatkowo art. 11 zobowiązuje strony konwencji między innymi do zagwarantowania prawa do ochrony zdrowia i bezpiecznych warunków pracy, włączając w to ochronę zdolności do rodzenia potomstwa - niewątpliwe niniejszy projekt ustawy dąży do lepszego zabezpieczenia zdrowotnego kobiet w ciąży. Projekt jest zgodny z prawem Unii Europejskiej. Projekt ustawy nie wymaga przedłożenia właściwym instytucjom i organom Unii Europejskiej, w tym Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w celu uzyskania opinii, dokonania powiadomienia, konsultacji albo uzgodnienia. Projekt nie podlega procedurze notyfikacji. DEKLAROWANE SKUTKI REGULACJI (DSR) projektu ustawy Informacja o projekcie a) Tytuł projektu: Projekt ustawy o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa b) Przedstawiciel wnioskodawcy: Pan poseł Piotr Górnikiewicz i pan poseł Piotr Strach I. Część wstępna [1] Zwięzły opis zidentyfikowanego problemu i proponowanych rozwiązań. Polska od lat boryka się ze spadającą liczbą ludności i niskim poziomem dzietności. Według danych GUS liczba ludności Polski na koniec 2025 r. wyniosła 37,332 mln, co oznacza spadek o 157 tys. (względem 2024 r.). W 2025 r. zarejestrowano ok. 238 tys. urodzeń żywych, tj. o ok. 14 tys. mniej niż w poprzednim roku. Jednocześnie liczba urodzeń była o ok. 168 tys. niższa od liczby zgonów. Wśród przyczyn niskiej dzietności badacze wskazują na brak stabilności zatrudnienia młodych osób. W polskim porządku prawnym wyłącznie umowa o pracę gwarantuje ochronę trwałości stosunku pracy, w tym szczególną ochronę kobiet w ciąży. Mimo to pracodawcy wskazują, że obowiązek wypłaty wynagrodzenia chorobowego w wysokości 100% przez pierwsze 33 dni niezdolności do pracy kobiety w ciąży stanowi istotne obciążenie finansowe (podwójny wydatek: wynagrodzenie chorobowe plus koszt zastępstwa), co zniechęca do zatrudniania młodych kobiet na umowę o pracę. Badania rynku pracy potwierdzają, że postrzeganie kobiet przez pryzmat potencjalnego macierzyństwa wciąż stanowi barierę w decyzjach o zatrudnieniu i awansie. Projekt zakłada, że od pierwszego dnia niezdolności do pracy w okresie ciąży pracownica otrzymywać będzie zasiłek chorobowy z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (100% podstawy wymiaru), a nie wynagrodzenie chorobowe od pracodawcy. Przeniesienie ciężaru finansowania absencji chorobowej kobiet w ciąży z pracodawców na FUS ma na celu: - zmniejszenie kosztów zatrudnienia po stronie pracodawcy, - ograniczenie dyskryminacji kobiet, - zwiększenie atrakcyjności umowy o pracę względem umów cywilnoprawnych, - poprawę wskaźnika dzietności. [2] Czy były rozważane rozwiązania alternatywne? ➢ Nie Obowiązek wypłaty wynagrodzenia chorobowego przez pracodawcę wynika bezpośrednio z art. 92 § 1 Kodeksu pracy, a zasady przysługiwania zasiłku chorobowego reguluje ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Przeniesienie ciężaru finansowania z pracodawcy na FUS wymaga zmiany obu tych aktów prawnych. Nie istnieją inne instrumenty, które mogłyby zapewnić analogiczny skutek. II. Wymogi określone w art. 34 ust. 2 pkt 3-5 regulaminu Sejmu [3] Jakie są przewidywane skutki prawne projektowanych rozwiązań? Zgodnie z art. 92 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy, za czas niezdolności do pracy wskutek choroby przypadającej w okresie ciąży (trwającej łącznie do 33 dni w ciągu roku kalendarzowego) pracownica zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia, wypłacanego przez pracodawcę (wynagrodzenie chorobowe). Dopiero po upływie 33 dni przysługuje zasiłek chorobowy z ZUS. Zasiłek chorobowy dla kobiet w ciąży wynosi 100% podstawy wymiaru i przysługuje przez okres do 270 dni. Projekt wprowadza następujące zmiany: 1) w Kodeksie Pracy (art. 92): - zmiana dotyczy wyłączenia niezdolności do pracy w ciąży z zakresu wynagrodzenia chorobowego wypłacanego w wysokości 100%, - dodanie nowego przepisu stanowiącego, że do pracownicy niezdolnej do pracy wskutek choroby w okresie ciąży nie stosuje się przepisów o wynagrodzeniu chorobowym (art. 92 § 1 pkt 1), gdyż przysługuje jej zasiłek chorobowy na podstawie ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, 2) w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (art. 11): - zmiana odesłania i uchylenie pkt 1 w ust. 2, - dodanie nowego przepisu wprowadzającego zasadę, że w okresie ciąży pracownicy od pierwszego dnia niezdolności do pracy przysługuje miesięczny zasiłek chorobowy wynoszący 100% podstawy wymiaru zasiłku. W projekcie uregulowano przepisy przejściowe zgodnie z którymi do niezdolności do pracy w ciąży powstałej przed dniem wejścia w życie ustawy i trwającej w dniu jej wejścia w życie, stosuje się przepisy w brzmieniu nadanym nową ustawą. Pracodawca zaprzestaje wypłaty wynagrodzenia chorobowego, a zasiłek chorobowy przysługuje od dnia wejścia w życie ustawy. Vacatio legis wyniesie 30 dni od dnia ogłoszenia, co jest zgodne z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych. Różnica między stanem dotychczasowym a projektowanym polega na tym, że pracownica w ciąży niezdolna do pracy z powodu choroby będzie od pierwszego dnia otrzymywać zasiłek chorobowy z FUS, a nie wynagrodzenie chorobowe od pracodawcy. [4] Jakie są przewidywane skutki społeczne projektowanych rozwiązań? Korzyści: - ograniczenie dyskryminacji kobiet w procesie rekrutacji - usunięcie finansowej przyczyny niechęci pracodawców do zatrudniania młodych kobiet na umowę o pracę, - poprawa stabilności zatrudnienia kobiet - zwiększenie atrakcyjności umowy o pracę wobec umów cywilnoprawnych. Na koniec III kw. 2025 r. ponad 1,5 mln osób pracowało wyłącznie na umowę zlecenia - lub umowach pokrewnych (wzrost o 5,4% względem 2024 r.), a kobiety stanowiły 51,3% zleceniobiorców. Stabilne zatrudnienie jest jednym z kluczowych warunków podejmowania decyzji o założeniu rodziny, - potencjalna poprawa wskaźnika dzietności w perspektywie długofalowej - stabilność zatrudnienia może pozytywnie wpłynąć na stabilizację sytuacji mieszkaniowej młodych rodzin, która jest wskazywana jako jedna z najważniejszych czynników uwzględnianych przy podejmowaniu decyzji o zakładaniu rodziny - realizacja postanowień Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet, w szczególności art. 2 (likwidacja dyskryminacji systemowej) i art. 11 (ochrona zdrowia i bezpiecznych warunków pracy, w tym ochrona zdolności do rodzenia potomstwa). Koszty: - brak bezpośrednich kosztów społecznych, zmiana nie pogarsza sytuacji żadnej grupy społecznej. [5] Jakie są przewidywane skutki gospodarcze projektowanych rozwiązań? Korzyści: - zmniejszenie kosztów zatrudnienia pracowników po stronie pracodawców, w szczególności mikro-, małych i średnich przedsiębiorców, koszty zatrudnienia są wskazywane (obok kosztów energii) jako najistotniejszy wydatek przedsiębiorstw, - zwiększenie skłonności pracodawców do zatrudniania kobiet w oparciu o umowy o pracę zamiast umów cywilnoprawnych, - poprawa konkurencyjności przedsiębiorstw - ograniczenie podwójnego obciążenia (wynagrodzenie chorobowe i koszt zastępstwa) w przypadku choroby pracownicy w ciąży. Koszty: - brak bezpośrednich kosztów gospodarczych, zmiana zmniejsza obciążenia pracodawców, nie nakłada na nich nowych obowiązków. [6] Jakie są przewidywane skutki finansowe projektowanych rozwiązań, w szczególności wpływ na sektor finansów publicznych, w tym na budżet państwa i budżety jednostek samorządu terytorialnego? Projekt pociąga za sobą zwiększenie wydatków FUS w krótkiej perspektywie. Szacunek oparty jest na następujących danych: - roczne wydatki pracodawców na wynagrodzenia chorobowe ogółem (wszystkie przyczyny względem pracowników ogółem) wyniosły ok. 11 mld zł (dane ZUS za 2023 r.), - według raportu ZUS „Absencja chorobowa w 2023 r.\" kategoria „ciąża, poród i połóg\" odpowiadała za 14,2% ogółu dni absencji chorobowej (33,7 mln dni), - szacowany dodatkowy koszt dla FUS (w związku z wejściem w życie ustawy): 1,5 mld zł rocznie. Koszt ten będzie częściowo kompensowany wzrostem wpływów ze składek na ubezpieczenie chorobowe, wynikającym z przewidywanego wzrostu liczby osób zatrudnionych na umowę o pracę (dla których składka chorobowa jest obowiązkowa) kosztem umów cywilnoprawnych (składka dobrowolna). Projekt nie obciąża budżetów JST. Projekt odciąża pracodawców o kwotę odpowiadającą wydatkom na wynagrodzenie chorobowe za 33 dni niezdolności do pracy. [7] Wykaz źródeł finansowania, jeśli projekt ustawy pociąga za sobą obciążenie budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego. Źródłem finansowania zwiększonych wydatków jest Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, zasilany ze składek na ubezpieczenie chorobowe. W dłuższej perspektywie wzrost liczby ubezpieczonych objętych obowiązkową składką chorobową (przechodzenie z umów cywilnoprawnych na umowy o pracę) będzie niwelował dodatkowe obciążenie FUS. Ponadto działanie ma charakter prodemograficzny, wzrost dzietności w perspektywie długofalowej przełoży się na zwiększenie zasilania systemu ubezpieczeń społecznych i zmniejszenie luki na rynku pracy. [8] Czy projekt ustawy podlega procedurze notyfikacyjnej? ➢ Nie III. Wymogi określone w art. 34 ust. 2a i 2b regulaminu Sejmu [9] Czy projekt ustawy zawiera przepisy określające zasady podejmowania, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej (art. 34 ust. 2a regulaminu Sejmu)? ➢ Nie Projekt nie zawiera przepisów bezpośrednio określających zasady podejmowania, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej. Projekt wpływa jednak pośrednio na sposób wykonywania działalności gospodarczej, zmniejszając koszty zatrudnienia pracowników. Nie nakłada na przedsiębiorców żadnych nowych obowiązków, wymogów ani obciążeń regulacyjnych. [10] Czy wdrożenie projektowanych przepisów spowoduje obciążenia administracyjne mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców (art. 34 ust. 2a regulaminu Sejmu)? ➢ Nie [11] Czy projekt ustawy zawiera przepisy regulacyjne lub określa wymogi dotyczące świadczenia usług transgranicznych w rozumieniu ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (art. 34 ust. 2b regulaminu Sejmu)? ➢ Nie\n--- KONIEC DOKUMENTU ---\n\nPAMIĘTAJ: Twoja odpowiedź MUSI być wyłącznie poprawnym obiektem JSON. Nie dodawaj żadnych dodatkowych znaków, komentarzy ani tekstu przed znacznikiem '{' ani po znaczniku '}'. Cała odpowiedź musi być parsowalna jako JSON.\nNa podstawie POWYŻSZEGO dokumentu, wypełnij poniższą strukturę JSON:\nOto struktura JSON, której oczekuję (wypełnij ją treścią):\n{\n  \"pl_ai_title\": \"Nowy, krótki tytuł dla aktu prawnego po polsku, oddający sedno wprowadzanych zmian (np. maksymalnie 10-12 słów).\",\n  \"pl_summary\": \"2-3 zdania zwięzłego podsumowania treści aktu prawnego po polsku, napisane z perspektywy wpływu na życie codzienne obywateli.\",\n  \"pl_key_points\": [\n    \"Pierwszy krótki punkt po polsku dotyczący najważniejszych wprowadzanych rozwiązań lub zmian.\",\n    \"Drugi krótki punkt po polsku...\"\n  ],\n  \"eng_ai_title\": \"A new, short title for the legal act in English, capturing the essence of the changes (e.g., max 10-12 words).\",\n  \"eng_summary\": \"2-3 sentences summarizing the legal act in English, from the perspective of its impact on citizens' daily lives.\",\n  \"eng_key_points\": [\n    \"First short bullet point in English regarding the most important solutions or changes being introduced.\",\n    \"Second short bullet point in English...\"\n  ],\n  \"de_ai_title\": \"Ein neuer, kurzer Titel für das Rechtsdokument auf Deutsch, der den Kern der Änderungen erfasst (z.B. max. 10-12 Wörter).\",\n  \"de_summary\": \"2-3 Sätze Zusammenfassung des Rechtsdokuments auf Deutsch, aus der Perspektive seiner Auswirkungen auf das tägliche Leben der Bürger.\",\n  \"de_key_points\": [\n    \"Erster kurzer Stichpunkt auf Deutsch zu den wichtigsten eingeführten Lösungen oder Änderungen.\",\n    \"Zweiter kurzer Stichpunkt auf Deutsch...\"\n  ],\n  \"fr_ai_title\": \"Un nouveau titre court pour l'acte juridique en français, saisissant l'essence des changements (par exemple, 10-12 mots maximum).\",\n  \"fr_summary\": \"Résumé de 2-3 phrases de l'acte juridique en français, du point de vue de son impact sur la vie quotidienne des citoyens.\",\n  \"fr_key_points\": [\n    \"Premier court point en français concernant les solutions ou changements les plus importants introduits.\",\n    \"Deuxième court point en français...\"\n  ],\n  \"es_ai_title\": \"Un nuevo título breve para el acto jurídico en español, que recoja la esencia de los cambios (por ejemplo, máximo 10-12 palabras).\",\n  \"es_summary\": \"Resumen de 2-3 frases del acto jurídico en español, desde la perspectiva de su impacto en la vida cotidiana de los ciudadanos.\",\n  \"es_key_points\": [\n    \"Primer punto breve en español sobre las soluciones o cambios más importantes que se introducen.\",\n    \"Segundo punto breve en español...\"\n  ],\n  \"it_ai_title\": \"Un nuovo titolo breve per l'atto giuridico in italiano, che colga l'essenza delle modifiche (ad es. massimo 10-12 parole).\",\n  \"it_summary\": \"Riepilogo di 2-3 frasi dell'atto giuridico in italiano, dal punto di vista del suo impatto sulla vita quotidiana dei cittadini.\",\n  \"it_key_points\": [\n    \"Primo breve punto in italiano riguardante le soluzioni o le modifiche più importanti introdotte.\",\n    \"Secondo breve punto in italiano...\"\n  ],\n  \"nl_ai_title\": \"Een nieuwe, korte titel voor de rechtshandeling in het Nederlands, die de essentie van de wijzigingen weergeeft (bijv. max. 10-12 woorden).\",\n  \"nl_summary\": \"Samenvatting van 2-3 zinnen van de rechtshandeling in het Nederlands, vanuit het perspectief van de impact op het dagelijks leven van burgers.\",\n  \"nl_key_points\": [\n    \"Eerste korte punt in het Nederlands betreffende de belangrijkste geïntroduceerde oplossingen of wijzigingen.\",\n    \"Tweede korte punt in het Nederlands...\"\n  ],\n  \"pt_ai_title\": \"Um novo título curto para o ato jurídico em português, capturando a essência das mudanças (por exemplo, máx. 10-12 palavras).\",\n  \"pt_summary\": \"Resumo de 2-3 frases do ato jurídico em português, na perspetiva do seu impacto na vida quotidiana dos cidadãos.\",\n  \"pt_key_points\": [\n    \"Primeiro ponto curto em português sobre as soluções ou alterações mais importantes introduzidas.\",\n    \"Segundo ponto curto em português...\"\n  ],\n  \"category\": [\"Categorize the document into one category by default, based on the field it primarily concerns. Choose up to 3 if the document also touches upon SIGNIFICANT issues from other categories. You MUST select categories ONLY from the following list: Health, Education, Family, Taxes, Labor, Security, Environment, Courts and Law, Transport, Benefits, Real Estate, Media and Culture, Local Government, Migration, Agriculture, Public Investments, Informatization, Economy. If the document does not definitively fit any of these, you MUST use \"Other\". If you use \"Other\", it should be the ONLY category selected. Do NOT invent new categories. The response must be an array of strings, e.g., [\"Taxes\", \"Family\"].\"]\n}\n\n",
      "ai_response_raw": "{\n  \"pl_ai_title\": \"Zmiany w zasiłkach chorobowych dla kobiet w ciąży: ZUS płaci od pierwszego dnia.\",\n  \"pl_summary\": \"Nowe przepisy przenoszą obowiązek wypłaty zasiłku chorobowego dla kobiet w ciąży z pracodawców na Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) od pierwszego dnia niezdolności do pracy. Oznacza to, że pracodawcy nie będą już ponosić kosztów wynagrodzenia chorobowego przez pierwsze 33 dni, co ma zmniejszyć ich obawy przed zatrudnianiem kobiet w wieku rozrodczym. Dla kobiet w ciąży wysokość zasiłku pozostaje bez zmian (100% podstawy wymiaru), ale będzie on wypłacany bezpośrednio przez ZUS.\",\n  \"pl_key_points\": [\n    \"Kobiety w ciąży otrzymają 100% zasiłku chorobowego z ZUS od pierwszego dnia zwolnienia lekarskiego, bez konieczności oczekiwania 33 dni na wypłatę przez pracodawcę.\",\n    \"Pracodawcy zostaną zwolnieni z obowiązku płacenia wynagrodzenia chorobowego kobietom w ciąży przez pierwsze 33 dni, co ma zachęcić do zatrudniania ich na umowy o pracę.\",\n    \"Celem zmian jest zmniejszenie dyskryminacji kobiet na rynku pracy i wspieranie stabilności zatrudnienia, co może pozytywnie wpłynąć na decyzje o zakładaniu rodziny.\"\n  ],\n  \"eng_ai_title\": \"Pregnancy Sick Pay Changes: ZUS Pays from Day One.\",\n  \"eng_summary\": \"New regulations shift the responsibility for paying sick benefits to pregnant women from employers to the Social Insurance Institution (ZUS) from the very first day of incapacity for work. This means employers will no longer bear the cost of sick pay for the first 33 days, aiming to reduce their reluctance to hire women of childbearing age. For pregnant women, the benefit amount remains unchanged (100% of the assessment basis), but it will be paid directly by ZUS.\",\n  \"eng_key_points\": [\n    \"Pregnant women will receive 100% sick benefit from ZUS from the first day of sick leave, without waiting 33 days for employer payment.\",\n    \"Employers will be relieved of the obligation to pay sick pay to pregnant women for the first 33 days, encouraging them to hire women on employment contracts.\",\n    \"The changes aim to reduce discrimination against women in the labor market and support stable employment, potentially positively influencing family planning decisions.\"\n  ],\n  \"de_ai_title\": \"Änderungen beim Krankengeld für Schwangere: ZUS zahlt ab dem ersten Tag.\",\n  \"de_summary\": \"Neue Vorschriften übertragen die Verantwortung für die Zahlung von Krankengeld an schwangere Frauen vom Arbeitgeber auf die Sozialversicherungsanstalt (ZUS) ab dem ersten Tag der Arbeitsunfähigkeit. Dies bedeutet, dass Arbeitgeber die Kosten für die Lohnfortzahlung im Krankheitsfall für die ersten 33 Tage nicht mehr tragen müssen, was ihre Zurückhaltung bei der Einstellung von Frauen im gebärfähigen Alter verringern soll. Für schwangere Frauen bleibt die Höhe des Krankengeldes unverändert (100% der Bemessungsgrundlage), wird aber direkt von der ZUS ausgezahlt.\",\n  \"de_key_points\": [\n    \"Schwangere Frauen erhalten ab dem ersten Tag des Krankenstands 100% Krankengeld von der ZUS, ohne 33 Tage auf die Zahlung durch den Arbeitgeber warten zu müssen.\",\n    \"Arbeitgeber werden von der Pflicht entbunden, schwangeren Frauen für die ersten 33 Tage Krankengeld zu zahlen, was die Einstellung von Frauen mit Arbeitsverträgen fördern soll.\",\n    \"Ziel der Änderungen ist es, die Diskriminierung von Frauen auf dem Arbeitsmarkt zu verringern und stabile Beschäftigungsverhältnisse zu fördern, was sich positiv auf Familienplanungsentscheidungen auswirken kann.\"\n  ],\n  \"fr_ai_title\": \"Modifications des indemnités de maladie pour les femmes enceintes : ZUS paie dès le premier jour.\",\n  \"fr_summary\": \"Les nouvelles réglementations transfèrent la responsabilité du paiement des indemnités de maladie aux femmes enceintes des employeurs à l'Institution d'Assurance Sociale (ZUS) dès le premier jour d'incapacité de travail. Cela signifie que les employeurs ne supporteront plus le coût des indemnités de maladie pendant les 33 premiers jours, visant à réduire leur réticence à embaucher des femmes en âge de procréer. Pour les femmes enceintes, le montant de l'indemnité reste inchangé (100% de la base de calcul), mais il sera versé directement par la ZUS.\",\n  \"fr_key_points\": [\n    \"Les femmes enceintes recevront 100% des indemnités de maladie de la ZUS dès le premier jour d'arrêt maladie, sans attendre 33 jours pour le paiement par l'employeur.\",\n    \"Les employeurs seront libérés de l'obligation de payer les indemnités de maladie aux femmes enceintes pendant les 33 premiers jours, les encourageant à embaucher des femmes sous contrat de travail.\",\n    \"Ces changements visent à réduire la discrimination à l'égard des femmes sur le marché du travail et à soutenir l'emploi stable, ce qui pourrait influencer positivement les décisions de planification familiale.\"\n  ],\n  \"es_ai_title\": \"Cambios en la baja por enfermedad para embarazadas: ZUS paga desde el primer día.\",\n  \"es_summary\": \"Las nuevas regulaciones transfieren la responsabilidad del pago de las prestaciones por enfermedad a las mujeres embarazadas de los empleadores a la Institución de Seguridad Social (ZUS) desde el primer día de incapacidad laboral. Esto significa que los empleadores ya no asumirán el costo del salario por enfermedad durante los primeros 33 días, con el objetivo de reducir su reticencia a contratar mujeres en edad fértil. Para las mujeres embarazadas, el monto de la prestación permanece sin cambios (100% de la base de cálculo), pero será pagado directamente por ZUS.\",\n  \"es_key_points\": [\n    \"Las mujeres embarazadas recibirán el 100% de la prestación por enfermedad de ZUS desde el primer día de baja, sin esperar 33 días para el pago del empleador.\",\n    \"Los empleadores quedarán exentos de la obligación de pagar el salario por enfermedad a las mujeres embarazadas durante los primeros 33 días, lo que les animará a contratar mujeres con contratos de trabajo.\",\n    \"Los cambios buscan reducir la discriminación contra las mujeres en el mercado laboral y apoyar el empleo estable, lo que podría influir positivamente en las decisiones de planificación familiar.\"\n  ],\n  \"it_ai_title\": \"Modifiche all'indennità di malattia per le donne incinte: ZUS paga dal primo giorno.\",\n  \"it_summary\": \"Le nuove normative trasferiscono la responsabilità del pagamento delle indennità di malattia alle donne incinte dai datori di lavoro all'Istituto di Assicurazione Sociale (ZUS) dal primo giorno di incapacità lavorativa. Ciò significa che i datori di lavoro non dovranno più sostenere il costo dell'indennità di malattia per i primi 33 giorni, con l'obiettivo di ridurre la loro riluttanza ad assumere donne in età fertile. Per le donne incinte, l'importo dell'indennità rimane invariato (100% della base di calcolo), ma sarà pagato direttamente dallo ZUS.\",\n  \"it_key_points\": [\n    \"Le donne incinte riceveranno il 100% dell'indennità di malattia dallo ZUS dal primo giorno di congedo per malattia, senza attendere 33 giorni per il pagamento da parte del datore di lavoro.\",\n    \"I datori di lavoro saranno sollevati dall'obbligo di pagare l'indennità di malattia alle donne incinte per i primi 33 giorni, incoraggiandoli ad assumere donne con contratti di lavoro.\",\n    \"Le modifiche mirano a ridurre la discriminazione contro le donne nel mercato del lavoro e a sostenere l'occupazione stabile, il che potrebbe influenzare positivamente le decisioni di pianificazione familiare.\"\n  ],\n  \"nl_ai_title\": \"Wijzigingen zwangerschapsziektegeld: ZUS betaalt vanaf dag één.\",\n  \"nl_summary\": \"Nieuwe regelgeving verschuift de verantwoordelijkheid voor het betalen van ziekte-uitkeringen aan zwangere vrouwen van werkgevers naar de Sociale Verzekeringsinstelling (ZUS) vanaf de eerste dag van arbeidsongeschiktheid. Dit betekent dat werkgevers de kosten van ziektegeld voor de eerste 33 dagen niet langer hoeven te dragen, met als doel hun terughoudendheid om vrouwen in de vruchtbare leeftijd aan te nemen te verminderen. Voor zwangere vrouwen blijft het uitkeringsbedrag ongewijzigd (100% van de berekeningsgrondslag), maar het wordt rechtstreeks door ZUS betaald.\",\n  \"nl_key_points\": [\n    \"Zwangere vrouwen ontvangen 100% ziektegeld van ZUS vanaf de eerste dag van ziekteverlof, zonder 33 dagen te hoeven wachten op betaling door de werkgever.\",\n    \"Werkgevers worden ontheven van de verplichting om zwangere vrouwen de eerste 33 dagen ziektegeld te betalen, wat hen moet aanmoedigen om vrouwen met arbeidsovereenkomsten aan te nemen.\",\n    \"De wijzigingen zijn gericht op het verminderen van discriminatie van vrouwen op de arbeidsmarkt en het ondersteunen van stabiele werkgelegenheid, wat een positieve invloed kan hebben op gezinsplanning.\"\n  ],\n  \"pt_ai_title\": \"Alterações no subsídio de doença para grávidas: ZUS paga desde o primeiro dia.\",\n  \"pt_summary\": \"As novas regulamentações transferem a responsabilidade pelo pagamento dos subsídios de doença a mulheres grávidas dos empregadores para a Instituição de Segurança Social (ZUS) desde o primeiro dia de incapacidade para o trabalho. Isso significa que os empregadores deixarão de suportar o custo do salário de doença durante os primeiros 33 dias, visando reduzir a sua relutância em contratar mulheres em idade fértil. Para as mulheres grávidas, o valor do subsídio permanece inalterado (100% da base de cálculo), mas será pago diretamente pela ZUS.\",\n  \"pt_key_points\": [\n    \"Mulheres grávidas receberão 100% do subsídio de doença da ZUS desde o primeiro dia de licença médica, sem esperar 33 dias pelo pagamento do empregador.\",\n    \"Os empregadores serão dispensados da obrigação de pagar o salário de doença a mulheres grávidas durante os primeiros 33 dias, incentivando-os a contratar mulheres com contratos de trabalho.\",\n    \"As alterações visam reduzir a discriminação contra as mulheres no mercado de trabalho e apoiar o emprego estável, o que poderá influenciar positivamente as decisões de planeamento familiar.\"\n  ],\n  \"category\": [\n    \"Labor\",\n    \"Benefits\",\n    \"Family\"\n  ]\n}"
    }
  ]
}