برگزاری نشست گروه‌های کاری روند دوحه؛ یوناما: حوزه‌های اولویت‌دار برای افزایش تعامل شناسایی شد

آذر
Photo: UNAMA

هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) می‌گوید که در دور جدید جلسات گروه‌های کاری «روند دوحه» در زمینه‌ی مبارزه با مواد مخدر و بخش خصوصی، حوزه‌های اولویت‌دار برای افزایش تعامل شناسایی شده است.

در خبرنامه‌ی یوناما آمده است که این دو گروه در مورد راه‌های مؤثرتر و پایدارتر برای حمایت از مردم افغانستان، زنان و مردان، در این دو حوزه بحث کرده‌اند.

به‌گفته‌ی یوناما، جلسات گروه‌های کاری مبارزه با مواد مخدر و بخش خصوصی به روزهای سوم و نهم فبروری در کابل برگزار شد و نمایندگان کشورهای عضو و سازمان‌های بین‌المللی، نمایندگان طالبان و کارشناسان گردهم آمدند.

این دفتر گفته است که گروه کاری مبارزه با مواد مخدر درباره‌ی معیشت جایگزین تریاک، پیش‌گیری و درمان مصرف مواد مخدر و تلاش‌های اجرای قانون برای مقابله با تولید و تجارت مواد مخدر بحث کرده است.

همین‌طور به‌گفته‌ی یوناما، گروه کاری بخش خصوصی تلاش‌هایی را برای حمایت از ایجاد شغل و کارآفرینی، به‌ویژه مشارکت زنان در بخش خصوصی، ادغام بازار، دسترسی به منابع مالی و بانک‌داری خصوصی و زیرساخت‌های مالی مورد بحث قرار داده است.

یوناما گفته است که هر دو گروه ارتباط متقابل بین دو موضوع را بررسی کردند، زیرا بخش خصوصی منبع اصلی معیشت مردم افغانستان است و تلاش‌های مبارزه با مواد مخدر به ثبات اقتصادی و اجتماعی افغانستان کمک می‌کند.

ضیاءاحمد تکل، معاون سخن‌گوی وزارت خارجه‌ی طالبان نیز درباره‌ی برگزاری نشست این گروه‌ها گفته است که در این نشست در دو بخش در مورد «رشد و شمولیت» و «هماهنگی و شفافیت» گفت‌وگو شد.

به‌گفته‌ی او، نمایندگان طالبان دست‌آوردهای چهارساله‌ی خود را ارائه کردند و شرکت‌کنندگان تعهد خود را به ادامه‌ی همکاری با این گروه ابراز کردند.

گروه‌های کاری براساس پیشنهاد ارزیابی مستقل افغانستان توسط شورای امنیت ایجاد شده است.

یوناما گفته است که این گروه‌های کاری از زمان تأسیس به بهبود اشتراک‌گذاری اطلاعات بین ذی‌نفعان کمک کرده‌اند، از بسیج منابع اضافی حمایت کرده‌اند و تبادل نظرهای کارشناسی را با هدف ارائه‌ی پشتیبانی مؤثرتر و پایدارتر به مردم افغانستان تسهیل کرده‌اند.

در چهار سال گذشته، راهبرد سازمان ملل برای رسیدگی به وضعیت افغانستان، سیاست تعامل با طالبان بوده است؛ سیاستی که منتقدان آن را ناکارآمد می‌دانند و می‌گویند که به‌ جای تعامل، بر طالبان فشار وارد شود.

با دیگران به‌‌ اشتراک بگذارید
بدون دیدگاه