دفتر سازمان ملل متحد برای هماهنگی کمکهای بشردوستانه میگوید که فعالیتهای مربوط به سلامت روان و حمایت روانی-اجتماعی در افغانستان در حال حاضر ممنوع است.
این دفتر در گزارش تازه خود درباره وضعیت دسترسی اشاره کرده است که زنان بهشدت به خدمات سلامت روان و حمایتهای روانی-اجتماعی در فضاهای اجتماعی متکی هستند.
طالبان بر دسترسی زنان به خدمات صحی ضروری نیز محدودیت وضع کردهاند.
اوچا گفته است که زنان اجازه دارند به کلینیکها مراجعه کنند، اما در برخی مناطق باید با یک محرم مرد همراه باشند.
به گفته این نهاد، اخذ مجوز کار برای کارکنان زن و آموزش همچنان دشوار است و در برخی مناطق، استفاده از تلفن همراه برای کارکنان صحی زن ممنوع است.
اوچا افزوده است که در سراسر کشور، محدودیتهای دسترسی برای کارکنان زن و برنامههای حساس به جنسیت تشدید شده است.
به گفته این نهاد، حضور امدادگران زن در تمام بخشهای غیربهداشتی و آموزشی ممنوع و فعالیتهای تحت رهبری زنان تعلیق شده است.
براساس گزارش اوچا، در مجموع محدودیت بر دسترسی به کمکهای بشردوستانه در نیمه دوم سال ۲۰۲۵ افزایش یافته است.
بین ماههای جولای و دسامبر ۲۰۲۵، شرکای بشردوستانه ۶۲۳ مورد حادثه در زمینه دسترسی به کمک را گزارش کردند که نشاندهنده افزایش ۲۵ درصدی در مقایسه با نیمه اول سال است.
اوچا گفته است که این حوادث منجر به تعلیق موقت ۳۴۹ فعالیت بشردوستانه و تعطیلی هشت مرکز، عمدتاً مراکز درمانی و مراکز آموزشی زنان، شده است که افزایش ۳۷ درصدی در مقایسه با دوره قبلی گزارشدهی را نشان میدهد.
حوزه غرب بیشترین تعداد حوادث را ثبت کرده است و پس از آن مناطق جنوبی و مرکزی قرار دارند.
اوچا افزوده است که دخالتهای طالبان در توزیع کمکها ۸۵ درصد از حوادث را تشکیل میداد.
این دخالتها شامل ممنوعیت کارکنان زن، تأخیر در تفاهمنامهها، دخالت در انتخاب ذینفعان، دخالت در استخدام و تدارکات و درخواست اطلاعات مربوط به کارکنان و دادههای حساس است.
به گفته اوچا، محدودیتهای مربوط به جنسیت ۳۱ درصد از حوادث را تشکیل میداد و محدودیتهای مداوم بر تحرک کارکنان زن، حتی با وجود محرم، ادامه داشته است.
در گزارش اوچا آمده است که بازداشت ۳۴ کارمند بشردوستانه (۱۸ مرد و ۱۶ زن) در مقایسه با بازداشت ۱۰۰ کارمند در دوره قبلی گزارش، کاهش ۶۶ درصدی را نشان میدهد، اما همچنان بیانگر خطرات امنیتی مداوم است.
به گفته این نهاد، در یکی از مناطق گزارشهایی از برخی شرکا وجود دارد مبنی بر اینکه کارمندان زن آنان توسط افراد مسلح ناشناس تعقیب شدهاند که این موضوع ایمنی و ظرفیت عملیاتی کارکنان را تضعیف میکند.
اوچا گفته است که عوامل محیطی و امنیتی، از جمله سیل، عملیات نظامی و آلودگی به مواد منفجره و ماین، بهویژه در مناطق شرقی و جنوبشرقی، دسترسی و ارائه خدمات بشردوستانه را بیش از پیش مختل میکند.
