نهاد «فراگیر» در یک گزارش تازه گفته است که طالبان از محدود ساختن حقوق زنان بهعنوان یک ابزار سیاسی برای کنترل جامعهی افغانستان و تأمین بقای رژیم خود استفاده میکنند.
این گزارش با عنوان «هشدار: شهادتهای زنان افغان دربارهی آپارتاید جنسیتی و تهدید فزاینده افراطگرایی» امروز (دوشنبه، ۲۸ ثور) در مجلس اعیان بریتانیا رونمایی شد.
نهاد فراگیر گفته است که این گزارش را براساس مصاحبه با ۷۰۰ نفر، از جمله ۶۰۰ زن در ۱۴ ولایت افغانستان تهیه کرده است و بر پیوند میان جنسیت و افراطگرایی تمرکز دارد.
این نهاد افزوده است که این گزارش نشان میدهد که «نهتنها تحلیلگران متخصص، بلکه زنان و مردان افغان نیز در واقعیتهای روزمرهی خود، فرودستی زنان را در مرکزیت پروژهی سیاسی طالبان میبینند».
نهاد فراگیر در گزارش خود همچنین گفته است که طالبان در حالی که آموزش زنان و دختران را ممنوع کردهاند، بهصورت گسترده به ایجاد مدرسههای دینی دولتی و «بازنگری و تحریف» نصاب درسی روی آوردهاند که نگرانیهایی را در مورد تولید «کادرهای رادیکال و خشونتگرای طالبانی» در داخل و بیرون افغانستان برانگیخته است.
این نهاد براساس یک گزارش وزارت معارف طالبان گفته است که در حال حاضر ۲۲ هزار و ۹۷۲ مدرسهی دینی در افغانستان فعال است و حدود سه میلیون دانشآموز در این مدارس آموزش میبینند.
طبق گزارش این نهاد، احساس ناامنی در میان شهروندان نیز افزایش یافته است و ۶۱ درصد از پاسخدهندگان گفتهاند که در مکانهای عمومی و خصوصی احساس امنیت نمیکنند و ۶۲ درصد دیگر گفتهاند که از سال ۲۰۲۱ تا کنون در فضاهای عمومی با مشکلات و تهدیدهایی مواجه شدهاند.
در این گزارش همچنین آمده است که ۷۶ درصد از پاسخدهندگان گفتهاند که احساس میکنند جامعهیشان از سال ۲۰۲۱ به اینسو افراطیتر شده است.
براساس این گزارش، همچنین گروههای مذهبی و قومی با تبعیض و آزار بیشتری در افغانستان مواجه هستند و افرادی که با حکومت پیشین افغانستان یا نهادهای بینالمللی همکاری کردهاند، در معرض خطر خشونت هدفمند و حملات انتقامجویانه قرار دارند.
نهاد فراگیر گفته است که با وجود ترس، اضطراب و ناامیدی، مقاومت و ایستادگی زنان و دختران افغانستان چشمگیر است و آنان در برابر چالشهای عظیم، راههایی برای مقابله با سرکوب و حفظ امید به آینده پیدا کردهاند.
این نهاد خواستار محکومیت سیاستهای طالبان از سوی کشورهای اسلامی، ادغام افراطگرایی جنسی در سیاستهای مبارزه با تروریسم از سوی کشورهای عضو سازمان ملل متحد، استفاده از مکانیسم پاسخگویی سازمان ملل متحد برای پاسخگو ساختن طالبان، حمایت از معاهدات سازمان ملل متحد در راستای تعریف آپارتاید جنسیتی بهعنوان جنایت علیه بشریت و حمایت از زنان و نهادهای مدنی تحت مدیریت آنان شده است.
طالبان از زمان تسلط دوباره بر افغانستان محدودیتهای گستردهای بر حقوق و آزادیهای اساسی زنان و دختران کشور وضع و آموزش و کار آنان را ممنوع کردهاند.
این گروه همچنین محدودیت گسترده بر حضور زنان در جامعه و پوشش آنان وضع کرده است و حتا در برخی شهرها استفادهی زنان بدون برقع و یک محرم مرد را از وسایط نقلیه عمومی و مراکز صحی ممنوع کرده است.
کارشناسان سازمان ملل متحد سیاستهای طالبان در برابر زنان افغانستان را «جنایت علیه بشریت» دانسته و گفتهاند که ممکن است این سیاستها «آپارتاید جنسیتی» نیز محسوب شود.
