محمداشرف غنی، رییسجمهور پیشین میگوید که در صورت نیاز و مطالبهی مردم، حاضر است برای «نشاندادن و ارائهی راههای سازنده برای خروج افغانستان از بحران» نقش ایفا کند.
او امروز (پنجشنبه، ۲۹ عقرب) با نشر پیامی گفته است که افغانستان در حال گذر از یک دورهی تاریخی بسیار حساس، به انتخاب سرنوشتساز بین دو مسیر رسیده است که در کنار خطرات بزرگ، میتواند فرصتهای بزرگی را نیز در خود داشته باشد.
آقای غنی گفته است که مردم خواستار یک بحث فوری و اساسی هستند؛ بحثی که مرزهای منافع ملی را برای آنان روشن کند و راه را برای اجماع لازم پیرامون آنها هموار سازد.
او در بخشی از پیام خود گفته است: «اکنون باید بهطور جدی محور گفتمان ملی خود را بر این قرار دهیم که اهداف ما چگونه مشخص شده میتوانند؛ چگونه به آن دست مییابیم؛ چگونه با جهان دوباره میپیوندیم و روابط با کشورهای دور و نزدیک را چگونه تنظیم و تحکیم میبخشیم. اگر انتخاب ما آینده است، باید راه برای یک اجماع لازمی، یعنی اشتراک اکثریت و نه همهوهرکس، در نتیجهی بحثهای همهجانبه در داخل و خارج کشور، هموار شود. بقای ما در همدیگرپذیری، تأمین صلح پایدار و تحول و تداوم است.»
آقای غنی اضافه کرده است که به نظر او، راهحل اصلی این است که «به جلو حرکت کنیم و با هم به جلو حرکت کنیم، اما در عین حال درسهای تاریخ را جمعبندی کنیم و از آنها برای بهبود آیندهی روشن خود استفاده کنیم».
رییسجمهور مخلوع نوشته است: «در پایان، میخواهم یکبار دیگر تکرار کنم که من چیزی برای خودم نمیخواهم و برای آن تلاش نمیکنم، اما اگر نیازی وجود داشته باشد و مردم آن را مطالبه کنند، آمادهام تا با نشاندادن و ارائهی راههای سازنده برای خروج از بحران، که نکات اصلی آن روند زندگی بر مرگ، ثروت بر فقر و برادری ملی بر ظلم است، نقش خود را ایفا کنم.»
اشرف غنی پس از انتخابات ۲۰۱۴ به ریاستجمهوری رسید و با عبدالله عبدالله، رقیب انتخاباتی خود حکومت وحدت ملی تشکیل داد.
دو نفر در انتخابات ۲۰۱۹ نیز با یکدیگر رقیب بودند و بار دیگر حکومت توافقی تشکیل دادند. سرانجام در آگست ۲۰۲۱ با سقوط کابل بهدست طالبان، غنی فرار کرد و عبدالله در کابل ماند.
چهار سال است که طالبان در افغانستان حکومت میکنند. این گروه تا کنون از سوی روسیه بهرسمیت شناخته شده است.
طالبان محدودیت شدیدی بر شهروندان وضع کرده و زنان و دختران را از ابتداییترین حقوق محروم کردهاند.
قطع کمکهای خارجی پس از بازگشت طالبان به قدرت، بحران تغییرات اقلیمی، زمینلرزههای متعدد و بازگشت میلیونی مهاجران از کشورهای همسایه، به وخامت بحران افغانستان افزوده است. اکنون میلیونها نفر با گرسنگی و فقر مواجهاند.
