بربنیاد آمار سازمان ملل متحد، بیش از ۲.۸ میلیون مهاجر در سال ۲۰۲۵ به کشور بازگشتهاند.
برنامهی توسعهی سازمان ملل متحد گفته است که این هجوم که عمدتا از کشورهای ایران و پاکستان میآید، به بحران کشوری که وضعیتاش از پیش شکننده است و با پیآمدهای دههها بیثباتی و بلایای طبیعی اخیر دستوپنجه نرم میکند، میافزاید.
این نهاد اضافه کرده است که بسیاری از کسانی که در حال بازگشت هستند، با دارایی یا پسانداز کمی به این کشور میرسند، بدون جایی برای اقامت یا شغلی برای تأمین معاش خود و خانوادههایشان.
برنامهی توسعهی سازمان ملل متحد افزوده است که برای رسیدگی به این مشکل در شرق افغانستان، این سازمان با تأمین مالی صندوق امانی ویژه افغانستان (استیافای)، در حال اجرای یک پروژهی مشترک راهحلهای پایدار چندسازمانی برای کمک به بازگشتکنندگان است.
در گزارش برنامهی توسعهی سازمان ملل متحد آمده است که این پروژهی مشترک، یک راهحل دائمی و بلندمدت برای آوارگان است که به آنان اجازه میدهد زندگی عادی و عاری از محرومیت و تبعیضی که اغلب با آوارگی مرتبط است، داشته باشند.
با بازگشت مهاجران، بحران تغییرات اقلیمی و کاهش کمکهای جهانی، بحران بشری در افغانستان بدتر شده است.
برنامه جهانی غذا میگوید که بیش از ۱۷ میلیون نفر در این زمستان با ناامنی غذایی حاد مواجه هستند و مقیاس و شدت گرسنگی و سوءتغذیه عمیقتر میشود.
