Mag-aanim na taon nang nakakulong sina Frenchie Mae Cumpio, Marielle Domequil at Alexander Abinguna sa mga gawa-gawang kaso. At tulad ng inaasahan, pinababagal at pinatatagal ng estado ang pagdinig sa kanilang mga kaso.
Kung ang batas ay sandata ng makapangyarihan, masisisi ba ng gobyerno ang mga naniningil ng hustisya hindi sa korte, kundi diretso sa mga kalsada?
Galit na ang bayan sa makupad na imbestigasyon, sa pagtatakipan, sa paghuhugas-kamay at pagtakas sa pananagutan ng lahat ng sangkot sa sistematikong pangnanakaw sa bayan.
Maiging tandaan ng gobyerno na nagmamatyag ang taumbayan, kung pagbabasehan na lang ang bumulusok pababa na tiwala sa pangulo at pangalawang pangulo ng mga Pilipinong nasa laylayan.
Giyera ang bansag ng marami sa nagaganap sa Gaza. Pero malinaw, kahit sa United Nations o sa sinumang hindi nagbubulag-bulagan, henosidyo o pag-ubos sa lahi ang totoong nangyayari.
Patong-patong na kasinungalingan lang ang sinasabi nila para umilag sa sisi at pananagutan sa pambubugbog at pamamaril nila ng mga bata sa harapan ng mamamayan.
Anumang gawin ni Ferdinand Marcos Jr. na pagpopostura, simula’t sapul, madungis at duguan ang kanyang mga kamay.
Nagkukuntsabahan ang iba’t ibang sangay ng gobyerno para tiyakin ang mga kickback sa pondo. Sa ulo ng lahat ng ito, ang ehekutibo, ang pangulo.
Sa ganitong sunod-sunod na rebelasyon, napakahalaga na magtapos ang kuwento sa pagpapanagot ng lahat ng sangkot, kasama ang mga nasa kataas-taasan na nagpapaikot sa roleta.
Hindi sa direktang serbisyo napupunta ang kaban ng bayan, kundi sa bulsa ng mga kurakot na opisyal at kaalyado at mga dayuhang bangko at mamumuhunan.
