ဝက်လက်နယ်က ​ခေတ်သစ် မပဋာ

ရှိန်း/People’s Spring

ဒီတခေါက်သစ်ငုတ်ရတာတော့ ဦးကြည်တို့သားအဖ တွေအတွက်ကံ ကောင်းတယ်လို့ ပြောရမယ်။သစ်လုံးတလုံးရခဲ့တာမို့ အနည်းဆုံး ငွေကျပ်ငါးသိန်းလောက်တော့ရနိုင်ပါတယ်။

ဒီဇင်ဘာဆောင်းရာသီ အအေးပိုလှတဲ့အချိန်မှာဧရာဝတီမြစ်ထဲရေငုတ်ရှာဖွေရတာမို့ပိုတန်ဖိုးရှိတာပေါ့။ဦးကြည်နဲ့ အသက် ၂၀ ကျော်အရွယ်သားဖြစ်သူ၊သားမက်ဖြစ်သူတို့ သုံး ယောက် အတူတူ သစ်ငုတ်တဲ့အလုပ်ကိုလုပ်ကြတာပါ။

စစ်ကိုင်းတိုင်း၊ဝက်လက်မြို့နယ်အရှေ့ခြမ်း၊နတ်မှော်ဦးရွာမှာဦးကြည်တို့မိသားစုဝင် ​​ခြောက်ဦးနေထိုင်ကြပါတယ်။ဦးကြည်နဲ့ ဇနီး ဒေါ်မေ၊သားဖြစ်သူလူပျိုတယောက်လည်းရှိပါတယ်။အိမ်ထောင်သည် သမီးဖြစ်သူကတော့ ကလေးနှစ်ယောက်၊သူ့အမျိုးသားတို့နဲ့ ဦးကြည်တို့ အိမ်ရဲ့ တောင်ဘက်မှာပဲ အိမ် လေး ဆောက် ပြီးနေပါတယ်။

‌စီးပွားရေး မပြေလည်တဲ့ မိသားစုဖြစ်တဲ့အပြင် စစ်ဘေးကိုလည်း အလူးအလဲခံရတဲ့ ဒေသမို့ ဦးကြည်တို့အတွက် ဒီကာလတွေဟာ စားဝတ်​နေ​ရေးအတွက်မိသားစုအလိုက်ကြိုးစားရှာဖွေနေရပါတယ်။ တခါတလေ သားအဖ သုံးယောက်စက်လှေပို့လမ်းပွင့်တဲ့ရက်ဆိုသင်္ဘောဆိပ်မှာကုန်အတင်အချလုပ်ကြပါတယ်။ဒါ​ပေမယ့်အခုတော့မိုးကုတ်- မန္တလေးကားလမ်းမှာစစ်ကိုင်းကနေကွင်းတဲ့လမ်းပိတ်သွားပြီမို့ ကုန်အတင်အချက မလုပ်ရတော့ပါဘူး။

ဒါကြောင့်ရိုးရာသစ်ငုတ်လုပ်ငန်းကိုပြန်လုပ်ကြတာပါ။သစ်ငုတ်တယ်ဆိုတာ ဧရာဝတီမြစ်အတွင်း သစ်ဖောင်ချချိန်မှာတခါတလေသစ်လုံးတွေ ဟာ အောက်က မြေကြီးနဲ့ညိပြီး မြစ်ထဲပြုတ်ကျ ကျန်ခဲ့တာမျိုးရှိပါတယ်။

အဲဒီလို ပြုတ်ကျပြီး မြစ်ထဲမှာ မြုပ်နေတဲ့သစ်တွေကို ဝါးလုံးအရှည်နဲ့ထိုးပြီး အောင်မှာ မာနေတာ၊ဒါမှမဟုတ် အသံတဒုတ်ဒုတ်ကြားတာမျိုးဆို ရေထဲဆင်းငုတ်ရှာရတာပါ။ ဦး‌‌ကြည်တို့ဒေသမှာ ဒီလုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်သူတချို့ရှိပါတယ်။ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူ​တွေမို့ ဘယ်သူမှအောက်ဆီဂျင်ဗူးနဲ့ရူပြီး​ငေုပ်တာမျိုးမလုပ်နိုင်ကြပါဘူး။

ဒီတခေါက်တော့ ဦးကြည်တို့သားအဖတွေသစ်ရလာတာမို့ ​​ပျော်ရွှင်​နေကြပြီး ဘုန်းကြီးဆွမ်းကပ်လေးလုပ်ကြဖို့ပါတိုင်ပင်ထားကြပါတယ်။

ဒီဇင်ဘာလ ၁ရက်ညမှာ ဦးကြည်ကအိပ်​နေကြ​နေရာဖြစ်တဲ့အိမ်အောက်က တန်းလျားမှာပဲ အိပ်ပါတယ်။အိမ်အပေါ်ကအခန်းထဲမှာဇနီး​ဒေါ်​သန်းနဲ့မြေးအကြီးလေး အိပ်ပါတယ်။ ခေါင်းရင်းခန်းမှာ သားဖြစ်သူကိုလူပျိုအိပ်တာပါ။ အိမ်ရဲ့ ‌‌တောင်ဘက်မှာတော့သမီးဖြစ်သူ ၊သူ့အမျိုသားနဲ့ ၁ နှစ်ကျော်အရွယ်ကလေး ငယ်လေးသားအဖသုံးဦး အတူအိပ်ကြတာပါ။

ည ၁၂နာရီမှာ စစ်တပ်ရဲ့ တံတားဦး လေတပ်ကဂျက်ဖိုက်တာ အသံကို တနယ်လုံးကြားလိုက်ရပါတယ်။ အခုနှစ်ဒီဇင်ဘာလရဲ့အညာဆောင်းကလည်း အအေးပိုလွန်းတာမို့ ဘယ်သူမှ ဗုံးခွဲကျင်းဆီထမပြေးနိုင်ကြတော့ပါဘူး။

“ ဒီလောက်အေးတော့သေချင်လည်းသေပေါ့။ဘယ်သူမှ ပုံးကျင်းထဲ ထ မပြေးနိူင်ဘူး” လို့ ဒေသခံအမျိုးသမီးတဦးက ပြောပါတယ်။

မီးလုံးလိုမျိုး အနီရောင်ကြီး ထတောက်တာမြင်လိုက်ပြီး အုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲသံ အဆုံးမှာ ဦးကြည်တို့ မိသားစု သစ်လုံး​ရောင်းပြီးရတဲ့​ငွေနဲ့ ဆွမ်းကပ်ဖို့အိပ်မက်ကလေး တွေပျက်စီးခဲ့ပါတယ်။အာဏာသိမ်ယစစ်တပ် ဗုံးကြဲသွားတာကဦးကြည်ရဲ့ သမီးဖြစ်သူနေအိမ်ဖြစ်​နေပါတယ်။

အိမ်ပေါ်ကို တည့်တည့်ချလိုက်ပုံပါပဲ။အိမ်က တိုင် တွေတောင်မရှိအောင် တစဆီဖြစ်သွားပါတယ်။

သမီး၊သမက် ၊​မြေးငယ်​လေးတို့ရဲ့ လက်၊ခြေ နဲ့ အသားစတွ ကို တ နေရာစီက​နေပါလိုက် ကောက်ယူရပါတယ်။နောက်ဆုံးသားအမိသားအဖတစ်​တွေ သုံးယောက်ပေါင်းမှအသားစတပုံပဲရခဲ့ပါတယ်။

ဗုံးကြဲခံရမှုမှာကပ်လျက်က ဦးကြည်တို့အိမ်လည်းပြိုခဲ့ပါတယ်။ ဦးကြည်နဲ့ သားဖြစ်သူလည်း သေဆုံးပါတယ်။အခန်းထဲမှာ အိပ်တဲ့ ဇနီးဖြစ်သူဒေါ်​သန်း နဲ့ မြေးအကြီးလေး နှစ်ယောက်သာ ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ​သေကံမ​ရောက်ခဲ့တာပါ။

“ (ဦးကြည်)သားအဖနှစ်ယောက်ကတော့ ရုပ်အဲ့ လောက်မပျက်ဘူး အလောင်းပြန်ရတယ်။ဗုံးအားကတော်တော်ပြင်းတာပါ။အိမ်အနောက်ဘက်က နှစ်ချို့ကုက္ကိုလ်ပင်တောင် ဖင်ထောင်လဲပြီး မီး လောင်တယ်။စဉ်းစားသာကြည့်တော့” လို့ ဒေသခံ တဦး ကပြောပါတယ်။

ဦးကြည်ရဲ့ ဇနီး ဒေါ်သန်းနဲ့ မြေးဖြစ်သူတို့နဲ့အတူကျန်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနေ့က တိုက်ပွဲမရှိ၊စစ်ရေး လှု

ပ်ရှားမှု ဘာမှမရှိဘဲ ဗုံးကြဲခံလိုက်ရတာလို့ သိရပါတယ်။​ဒေါသန်းအတွက်​တော့ ခင်ပွန်း၊သား၊သမီး၊သားမက် ၊​မြေငယ်တစ်ဦးတို့ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာပါ ။​ခေတ်သစ် မပဋာ လို့ပြောရနိုင်ပါတယ်။

ဗုံးကြဲခံရတဲ့​နေ့က ဝက်လက်မြို့နယ်က PDFတပ်ရင်းတွေ ၊ဒေသခံ တွေအားလုံးက ဗုံးကြဲခံရတဲဲ့နေရာမှာ ဘာစစ် ရေးလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိခဲ့ဘူးလို့တညီတညွတ်ထဲပြောပါတယ်။ဒီဇင်ဘာလမှာ စစ်တပ်ရဲ့ လေကြောင်းတိုက်ခိုက်မှု ကြောင့်ဝက်လက်မြို့နယ်အ ရှေ့ခြမ်းမှာတင် ပြည်သူ ၃၀ ကျော် သေဆုံးခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ဇန်နဝါရီလထိ စစ်​ကြောင်းထိုးတာ ၊ဗုံးကြဲတာ​တွေလုပ်​နေတုန်းပါ။စစ်တပ်က စစ်ကြောင်းတွေ ထပ်ထိုးလို့ အဲဒီ နေရာက နေမြေးဖြစ်သူလက်ကိုဆွဲပြီး​ဒေါ်သန်းတစ်​ယောက် ပြေးနေရပြန်ပါပြီ။စဉ့်ကူးမြို့နယ်ကို စစ်တပ်ကပြန်သိမ်းဖို့ စစ်ကြောင်းတွေဆက်ထိုးခဲ့ပါတယ်။

မတ္တရာမြို့နယ်ကနေ တဆင့် ဧရာဝတီမြစ်ကျဉ်းခြားထားတဲ့ ဦးကြည်တို့ရဲ့ အရှေ့ဘက်က ကြက်တူရွေးရွာကိုလည်းစစ်တပ်ကစစ်ကြောင်းတွေပို့ခဲ့ပါတယ်။တဖက်မှာလည်း ရှိမ်းမကားရွာရဲစခန်းကနေ စစ်တပ်စစ်ကြောင်း ထွက်လာသလို ကျောက် မြောင်းတပ်ကနေလည်းစစ်ကြောင်းတွေထိုးနေတာပါ။ပိုဆိုးတာက စစ်ကြောင်းတခုက ဒေါ်သန်းတို့ရွာရဲ့ တောင်ဘက်ကပ်လျက်က ကမ်းဖြူရွာကို ဝင်နေတာမို့ ဒေါ်သန်းနဲ့​မြေဖြစ်သူတို့ထပ်ပြေးရပြန်ပါတယ်။

မြစ်အရှေ့ဘက်ခြမ်းစဉ့်ကူးမြို့နယ်ဘက်က ကြက်တူ ရွေး၊ကျွန်းကြီးနဲ့ သဲအင်းဘက်ကို တပ်စွဲထားတဲ့ စစ်တပ်နဲ့ ကမ်းဖြူရွာကို တပ်စွဲထားတဲ့ စစ်တပ်က တရစပ် လက်နက်ကြီး တွေနေ့တိုင်းပစ် နေတာမို့ ဒေါ်သန်းတို့​မြေအဖွား​တွေအခုထိညဘက်ခေါင်းပြား အောင် မအိပ်ရသေးပါဘူး။

“ ဒီလေယာဉ်သံနဲ့မိသားစုလိုက်အဲ့လိုဖြစ်ထားတော့ဒေါ်သန်းက လေယာဉ်သံကြားရင်တခါတ လေဆိုသူ့ခမျာ အရူးကြီးလိုပဲ။‌‌ပါးစပ်ကပွစိပွစိတွေ ပြောနေတာ” လို့ ဒေသခံ အမျိုးသမီးတဦးက ပြောပါတယ်။

ဒီကာလမှာ ဝက်လက်နယ်အရှေ့ခြမ်းမှာ ဒေါ်သန်းလိုတယောက်ထဲကွက်ကျန်ခဲ့သူတွေ၊မိသားစုလိုက် သေကြေခဲ့သူ တွေ အများကြီးပဲလို့သူမက ဆက်ပြောပါတယ်။

“ အကုန် မသေအောင်ပဲ နေကြရတာ။ဘယ်သူ့မှမကြည့်နိုင်ကြဘူး” လို့သူ​ကဆိုလိုက်ပါတယ် ။